برو به :
نمناک بهداشت و سلامتپیشگیری و بیماریها مهمترین علایم آگرانولوسیت ها چیست؟
آگرانولوسیت ها ، گلبو ل های سفید
آگرانولوسیت ها نوعی از گلبول های سفید هستند که از سلول های بینادی میلوئیدی منشاء گرفته ویک هسته چند قسمتی با سیتوپلاسمی دانه دار دارند. همه انواع آگرانولوسیت ها در دفاع غیر اختصاصی بدن نقش دارند.

درباره «آگرانولوسیتوزیس» بیشتر بدانیم

گلبول سفید دسته ای از سلول های خونی است که تعداد آن از دو گروه دیگر کمتر است ولی نقشی حیاتی در ایمنی و دفاع از بدن در برابر عوامل بیگانه و خارجی بر عهده دارد.

این سلول ها می توانند هم در خون و هم در بافت ها به صورت فعال نقش خود را ایفا کنند.

گلبول های سفید بر اساس ویژگی هسته و سیتوپلاسم به دو دسته کلی گرانولوسیت و آگرانولوسیت تقسیم می شوند.

بیماری جدی آگرانولوسیت ها زمانی رخ می دهد که یک نوع سلول سفید خون به نام گرانولوسیت در بدن ساخته نمی شود. گلبو ل های سفید مهمترین بخش سیستم ایمنی هستند و در صورت بروز آگرانولوسیتوزیس، بدن در معرض انواع عفونت ها قرار می گیرد.

گرانولوسیت گاهی به عنوان نوتروفیل نیز شناخته می شود و این سلول ها حاوی آنزیمی هستند که باکتری ها و دیگر پاتوژن های خارجی را نابود می کنند. بدون وجود این سلول ها بدن قادر به مبارزه با عوامل بیماری زا نیست.

***مهمترین علایم آگرانولوسیت ها عبارتند از:

تب
لرز
افت ناگهانی فشار خون
زخم در ناحیه دهان و گلو
خستگی
نشانه هایی شبیه آنفلوانزا
سردرد
تعریق
تورم غدد
اگر عفونت در بدن باقی بماند، می تواند به سرعت وارد جریان خون شود و به بیماری سپسیس (عفونت خون) تبدیل شود. ضربان سریع قلب، تنفس سریع و تغییر ناگهانی در وضعیت حافظه از جمله مهترین نشانه های عفونت خون هستند.

 

 آگرانولوسیت ها

 آگرانولوسیت ها

***علل و عوامل خطر بیماری کدامند

بیماری آگرانولوسیتوزیس به دو نوع مادرزادی و اکتسابی تقسیم بندی می شود. در حالت مادرزادی فرد با این نقص متولد می شود و در حالت اکتسابی فرد به مرور به این بیماری مبتلا می شود. برخی شرایط و استفاده از داروهای خاص می تواند منجر به بروز این بیماری شود که عبارتند از:
شیمی درمانی
پیوند مغز استخوان
اختلالات خود ایمنی
لوسمی
عفونت HIV
مصرف داروی های خاص مانند کلوزاپین
مصرف بیش از اندازه داروهای تیرویید
افرادی که یکی از شرایط مذکور را دارند، بیشتر در معرض این بیماری هستند و باید به صورت دوره ای چکاپ شوند.

***تشخیص

تشخیص این بیماری ساده است و معمولا با یک آزمایش خون و اندازه گیری تعداد گلبول های سفید تعیین می شود. معمولا زمانی که تعدا نوتروفیل ها که با شاخص ANC در آزمایش نشان داده می شوند کمتر از 100 در میکرولیتر باشند، احتمال بیماری وجود دارد. تعدا نرمال نوتروفیل ها حداقل 1500 نوتروفیل (ANC) در هر میکرولیتر خون است. معمولا زمانی که تعداد نوتروفیل ها بین 100 تا 1500 باشد، حالتی به نام نوتروپنی بوجود می آید که احتمال بروز عفونت را افزایش می دهد. در مرحله بعدی برای تشخیص دقیق، نمونه برداری مغز استخوان یا آزمایش های خون ژنتیکی انجام می شود.

*** درمان

•توقف داروی خاص
اگر بیماری ناشی از مصرف داروی خاص باشد، پزشک در اولین فرصت دارو را متوقف کرده و داروی دیگری جایگزین می کند.
آنتی بیوتیک
استفاده از آنتی بیوتیک و داروهای ضد ویروسی و ضد قارچی گزینه مناسبی برای جلوگیری از عفونت هستند.
•فاکتور تحریک کننده گرانولیسیتی:
این فاکتورها که G-CSF نام دارند، به بدن تزریق شده و مغز استخوان را برای تولید سلول های سفید بیشتر تحریک می کنند. این داروها برای افرادی که شیمی درمانی می شوند موثرند.
داروهای سرکوب کننده ایمنی، تزریق گرانولوسیت و در موارد شدید پیوند مغز استخوان برای حل این مشکل استتفاده می شود.

***پیشگیری

هیچ راهی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد و فقط می توان راهکارهایی را به افراد مبتلا توصیه کرد که از افزایش عفونت جلوگیری شود. شستن مداوم دست ها با آب و صابون، اهمیت به بهداشت فردی، اجتناب از اماکن شلوغ، اجتناب از میوه ها و سبزیجاتی که باید با پوست مصرف شوند یا در خاک روییده می شوند و اجتناب از تماس با حیوانات از جمله مواردی است که به این افراد توصیه می شود.

مهمترین علایم آگرانولوسیت ها چیست؟

52
منبع : ایران اکونومیست-/ ر
این مطلب مفید بود ؟ 2 0
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف