برو به :
نمناک فرهنگ و هنرتاریخ و تمدن جشن وخشنکام یکی از جشن های فراموش شده ایرانی
جشن وخشنکام ، ایران باستان
جشن وخشنکام در گرامیداشت رود آمودریا یا جیحون بزرگ ترین رود سرزمین های ایرانی در 10 اسفند برگزار میشد.

گرامیداشت جشن وخشنکام در 10 اسفند

در دوره ایران باستان جشن های متعددی برگزار میشد که هر کدام در زمان مشخص و به علت مشخصی شکل میگرفت. بسیاری از جشن های آن دوران در روزگار امروزی فراموش شده است که یکی از آنها جشن وخشنکام است که به مناسبت بزرگداشت رود جیحون برگزار میشده است.

جشن وخشنکام یکی دیگر از جشن های فراموش شده ایرانی است که در 10 اسفند در گرامیداشت رود جیحون برگزار می شد.

جشن وخشنکام در بزرگداشت رود جیحون

جشن وخشنکام در گرامیداشت رود «آمودریا» یا «جیحون» بزرگ ترین رود سرزمین های ایرانی برگزار می شود. این نام از بزرگ ترین شاخه آمودریا بنام رود «وخش» بر گرفته شده است. ابوریحان بیرونی «وخشنکام» را «فرشته جیحون» می داند و می بایست با «آناهیته» یا «آناهیتا» اینهمانی داشته باشد.

جشن وخشنکام

جشن وخشنکام در روز 10 اسفند در بزررگداشتت رود جیحون برگزار میشد

رود وخش
وخش یا سرخ آب رودی است در آسیای میانه که در تاجیکستان و قرقیزستان روان است و ریزشگاه آن رود آمودریا است. از دید زبان شناسی نام «وخش» در زبان های اروپایی نام «اکسوس» را برای آمودریا پدید آورده است که در زبان لاتین «Oxus» است.
رود وخش با حوزه آبریز 32 هزار و 150 کیلومتر مربع یکی از بزرگ ترین رودهای تاجیکستان است. طول این رودخانه در تاجیکستان 524 کیلومتر است و سرشاخه های آن در قرقیزستان واقع است و متوسط آورد آن حدود 631 مترمکعب در ثانیه است. تاجیکستان بر روی این رود سد و نیروگاه سنگ توده 2 را ساخته است.
رود وخش یکی از مهم ترین رودهای تاجیکستان است و برای آبیاری زمین های پنبه و دیگر زمین های کشاورزی از آن استفاده گسترده ای می شود. این رود برای تولید نیروی برق آبی تاجیکستان نیز مهم است و وخش به همراه رودخانه پنج بیش از 75 درصد ذخیره نیروی برق آبی این جمهوری را در خود جای داده اند.
از دره رود وخش شاهراه دوشنبه-چَنَک می گذرد. شهرهای نارک، سربند و قرغان تپه در کناره رود وخش جای دارند. در ریزشگاه رود وخش به رود پنج شکارگاه «بیشه پلنگان» قرار دارد.
رود وخش یکی از بزرگ ترین شاخابه های آمودریا است و از بخش شرقی رشته کوه آلای در مسافت 524 کیلومتری جاری می شود. حوزه آبریز روی وخش 39100 کیلومتر مربع می باشد. شاخه های بزرگ تر آن از کوه های پشت آلای آغاز شده، در سرچشمه خود به نام قرسو نامیده می شود. در مناطق پایین دست تر آن را قزل سو می نامند.
آمودریاقزل سو از طرف چپ شاخه های متعددی دارد و پس از عبور از وادی آلای در حدود تاجیکستان با شاخاب دیگری به نام مُغ سو همراه می شود. مغ سو از حدود شمال شرقی پامیر سرچشمه گرفته و در سرچشمه خود بلندکیک نامیده می شود. در مسیر رود، مغ سو با قزل سو یکی شده سرخاب را تشکیل می دهند. سرخاب دریا در قسمت شرقی با خِنگاب یکجا شده و نام وخش را به خود می گیرد.
دوره سیرابی وخش ماه های ژوئن-جولای است. آب آن همیشه کم و زیاد می شود. در فصل سیرابی در یک ثانیه 836 متر مکعب آب در آن جاری می شود، که این میزان با 20/4 درصد از آورد سالانه برابر است. دوره کم آبی آن ماه های دسامبر، ژانویه، فوریه و مارس است.

جشن وخشنکام یکی از جشن های فراموش شده ایرانی

54
برگرفته از کجارو / م.ف
این مطلب مفید بود ؟ 4 0
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف