برو به :
نمناک ورزشفوتبال خداحافظی غریبانه بازیکنان بزرگ فوتبال ایران + تصاویر
خداحافظی بازیکنان فوتبال ، خداحافظی بازیکنان بزرگ
ورزش با همه جذابیت ها و ارزش هایش، گاهی اوقات بسیار بی رحم است و طوری رفتار می کند که اشک بزرگان را در می آورد. خداحافظی بازیکنان فوتبال ایران از علی پروین و ناصر حجازی تا مهدی مهدوی کیا را در این مطلب بررسی میکنیم.
بازدید : 5,658 نفر

مهدی همدانی:ورزش با همه جذابیت ها و ارزش هایش، گاهی اوقات بسیار بی رحم است و طوری رفتار می کند که اشک بزرگان را درمی آورد. البته به واقع باید گفت ذات ورزش به خودی خوداصلاً کثیف نیست، بلکه این مدیران و تصمیم سازان آن هستند که گاهی اوقات با رفتارهایی ناپسند خودشان باعث می شوند تصویر بسیار بدی در ذهن مردم ماندگار شود.

یکی از مواردی که بارها و بارها در ورزش ایران باعث ناراحتی و حتی گریه ورزشکاران بزرگمان شده رفتاری است که در پایان دوران قهرمانی با آن هاداشته ایم. این که پس از خاتمه دوران قهرمانی، آن ها را فراموش می کنیم به کنار، حتی در روزهای پایانی دوران قهرمانی نیز به خوبی حق مطلب در موردشان ادا نمی شود. گویی ما به طورکلی در ورزش خوش استقبال و بدبدرقه هستیم که اساساًنمی دانیم چطور باید مراسم خداحافظی را برای بزرگان خودمان برپا کنیم. این درد یک روز و دو روز نیست. بالغ برچهار دهه است که چنین معضلی آزارمان می دهد و به جراتمی توان گفت از اوایل دهه پنجاهتا به امروز هنوز روشی مدون برای خداحافظی قهرمانانمان نداریم. اگر هم چند مرتبه مراسم خوبی برایشان برگزار کرده ایم به جراتمی توان گفت از دستمان دررفته و تعدادش هم آنقدر کم بوده که در لابه لای برخوردهای بد با سایر نفرات گم می شود! برای اینکه اثبات کنیم این ادعا اصلاً گزافه نیست، بهتر است همه چیز را با سند و مدرک رو کنیم تا مشخص شود ما اساساً قاعده خداحافظی در ورزش را بلد نیستیم و در اغلب خداحافظی های آبرومندانه ورزشی ایران نیز یکطرف کار خارجی هابوده اندنهاین که خودمان آستین همت بالا زده و همه کارها را به طور دقیق رتق وفتق کرده باشیم. این حقیقتی تلخ و غیرقابل انکار تلقی می شود.

خداحافظی در غربت

وقتی در فوتبال ایران بزرگانی چون پروین و حجازی بازی خداحافظی ندارند، چطور می شود در مورد سایرین چنین تقاضایی را مطرح کرد؟! این حقیقتی غیرقابل کتمان محسوب می شود و تاریخ بهترین گواه برای اثبات آن است.

البته قبل از پیروزی انقلاب اسلامی به صورت موردی در رابطه با نفراتی چون مرحوم حمید شیرزادگان و جعفر کاشانی شاهد برگزاری بازی خداحافظی بوده ایم اما مسئلهاصلاً حالت مدون نداشته است. به طوریکه علی پروین باآن همه افتخار و اعتبار سال 1364 خودش تصمیم گرفت از دنیای بازیگری خداحافظی کند اما دریغ از یک لوح تقدیر خشک وخالی یا برگزاری یک بازی دوستانه به پاس احترام برای مردی که قطعه بزرگی از پازل افتخارات فوتبال ماست! پروین خیلی غریبانه رفت، همان طور که امثال روشن، عادلخانی و دانایی فرد رفته بودند.

خداحافظی بازیکنان بزرگ

علی پروین اسطوره پرسپولیس

 

حکایت ناصر حجازی اما از پروین هم غریبانه تر و البته دردناک تر است. حجازی که سال 1365 از استقلال کنار گذاشته شد و برای گذران زندگی به هند و بنگلادش رفت، در آنجا موردتکریم مدیران باشگاه محمدان بنگلادش و فدراسیون فوتبال این کشور قرار گرفت؛ به طوریکه علاوه بر مربیگری در تیم محمدان، یک بازی خداحافظی هم برایش ترتیب داده شد. البته کار بنگلادشی هاارزشمند بود اما واقعاًشأن ناصر حجازی که در جام جهانی، المپیک و جام ملت هاگلر ثابت ایران بود، بسیار فراتر از آن بود که در یک کشور که جزو قدرت های درجه چهارم آسیا هم محسوب نمی شود برایش بازی خداحافظی بگیرند اما در کشور خودش انگارنه انگار...

خداحافظی علی پروین

ناصر حجازی سنگربان تیم ملی


سنگاپور و توفیق اجباری

نام شاهین بیانی در استقلال همواره باافتخار آورده می شود. مردی که در ایران فقط پیراهن استقلال را بر تن کرد و از تیم نونهالان تا بزرگ سالان استقلال را تجربه نمود اما وقتی پای خداحافظی اش به عمل آمد...

شاهین از اوایل دهه شصتتا سال 1372 در این تیم بازی کرد. (البته غیر از 3 سالی که در قطر توپ می زد) ولی مدیران این باشگاه هرگز برای خداحافظی اشآن طور که باید مایه نگذاشته و به جراتمی توان گفت اساس او را فراموش کرده بودند. او ابتدای سال 1373 پس از صعود استقلال از لیگ دسته سوم غریبانه از استقلال جدا شدوکلاً فوتبال را کنار گذاشت اما حتی یک تعارف خشک وخالی هم به او بابت مربیگری در این تیم زده نشد. شاهین تا مهرماه سال 1374فراموش شده بود اما در آن مقطع وقتی تیم ملی سنگاپور برای برگزاری چند بازی دوستانه به ایران آمد و تمایل داشت با استقلال هم بازی کند، مدیران وقت باشگاه دوباره به یاد بیانی افتادند و برایش بازی خداحافظی برگزار کردند. به این ترتیب کاپیتان پرآوازه استقلال در مقابل یک تیم درجه چهارم آسیا خداحافظی کرد!

خداحافظی ناصر حجازی

شاهرخ بیانی در استقلال


جدا از ضعف رقیب، درد اصلی این بود که خود استقلالی ها به فکر خداحافظی بیانی نیفتاده بودند بلکه وقتی دیدند سنگاپور به ایران آمده و بازی اش با استقلال هم قطعی شده سراغ کاپیتان سابقشان رفتند پس از بالغ بر1.5 سال دوری، برایش مسابقه خداحافظی ترتیب دادند تا مشکلات فوتبال ما در این عرصه حسابی رخ بنمایاند.

بازی سلام و خداحافظی

علی دایی هم ازجمله افرادی است که با دلخوری از تیم ملی رفت و روزهای واپسین حضورش در این تیم به یکی از بدترین خاطرات زندگی ورزشی اش بدل شد.

دایی که بهار سال 1372ملی پوش شده بود، 13 سال بعد در جام جهانی 2006 آلمان، آماج حملات بسیاری قرار گرفت، به طوری کهبعدازآنوقتی امیر قلعهنویی سرمربی تیم ملی شد، دیگر نامش در جمع ملی پوشان دیده نشد. (البته قلعهنوییبعداً گفت که می خواست دایی را دعوت کند اما از طریق برادر دایی فهمید که او در ایران نیست ونمی تواند به اردوی تیم ملی بیاید)

علی دایی که از رفتارهای همبازیانش در جام جهانی بسیار ناراحت بود، اسفندماه سال 1385 طی مصاحبه ایصراحتاً اعلام کرد که بعضی از ملی پوشان توی چشم او نگاه می کردند اما بهش پاس نمی دادند! در پاییز همان سال وقتی فضا عوض شده و جام جهانی تا حدی از یاد مردم رفته بود (حداقل از جلوی چشمان آن ها کنار زده شده بود) رسانه ها خواهان برگزاری یک بازی خداحافظی آبرومندانه برای علی دایی شدند و امیر قلعهنویی هم به عنوان سرمربی تیم ملی از آن استقبال کرد. اما برخورد دایی با این مسئله سرد بود. او که کاملاً مشخص بود از ماجراهای جام جهانی همچنان دلخور استونمی تواند اتفاقات رخ داده در آلمان را فراموش کند، در پاسخ به طرح ماجرای بازی خداحافظی اش گفت:«از اینکه رسانه ها دنبال این مسئله هستند، ممنونم اما مگر من روزی که به تیم ملی آمدم، بازی سلام برگزار کردم که حالا دنبال بازی خداحافظی باشم؟ خیلی ها که از من بزرگ تربوده اند، در این مملکت بازی خداحافظی نداشته اند

خداحافظی مهدی مهدوی کیا

علی دایی در تیم ملی


به این ترتیب طرح بازی خداحافظی دایی به بایگانی سپرده شد و او در اسفندماه سال 1386 خودش سرمربی تیم ملی شد تا اتفاقاًباکسانی که به نظر می رسید در جام جهانی 2006 رابطه سردی با او داشتند، به مشکل بخورد و...

البته هنوز هم عدهای بر این باورند که می شد با دایی حرف زد و برایش یک مسابقه خداحافظی خوب ترتیب داد چون بههر حال شهریار جزو مفاخر فوتبال ما محسوب می شود.

اشک های موشک

بدون هیچ تردیدی، رفتاری که با مهدی مهدوی کیا در پرسپولیس شد، فراموش شدنی و البته بخشودنی نیست. موشک ایرانی هامبورگ که پس از 11 سال بازی در بوندسلیگا به ایران برگشت و سرانجام در سال 90 پرسپولیسی شد، پس از حضور یحیی گل محمدی در جمع سرخپوشان با او دچار مشکل شد اما حجب و حیا مانع از رسانه ای کردن آن می شد. سرانجام کار به فینال جام حذفی فصل 91-92 رسید و آنجا بود که یحیی او را در ترکیب ثابت قرار نداد و بهعنوان مهره ذخیره وارد زمینش کرد. پرسپولیس هم مسابقه را باخت تا مهدوی کیا در شرایطی غریبانه و با اشک دور افتخار بزند درحالی که ورزشگاه آزادی خالی شده بود و مراسم خداحافظی کیا بسیار غریبانه انجام شد. تبعات این مسئلهآن قدر سنگین بود که عده ایمی گویند یکی از مهم ترین دلایل عدم تمدید قرارداد یحیی، ماجرای خداحافظی مهدوی کیا بوده است!

خداحافظی فرشاد پیوس

خداحافظی مهدی مهدوی کیا از فوتبال

 

البته خوشبختانه چند ماه بعدازآن اتفاق تلخ، تیم پیشکسوتان آث میلان به ایران آمد تا مهدوی کیا در پاییز سال 92 طی یک بازی باشکوه و در حضور نزدیک به صد هزار تماشاچی دوباره خداحافظی کند و مراسمش برخلاف روز بازی با سپاهان، به معنای واقعی کلمه باشکوه باشد. مهدوی کیا آن روز هم اشک ریخت اما این اشک ها تفاوت بسیاری با گریه های چند ماه قبلش داشت.
خداحافظی علی دایی

لحظه خداحافظی فرشاد پیوس


وقتی یاد آن ماجراها می افتیم، ناخودآگاه ممنون باشگاه هامبورگ می شویم که قدر و ارزش مهدوی کیا را بسیار بیش از خود ما دانست و حالا هم از وجودش به عنوان یکی از مربیان تیم هایپایه ای خودش استفاده می کند. حال آنکه در فوتبال ایران اغلب پیشکسوتان باید کنار گود بنشینند و حتی از راه اندازییک مدرسه فوتبال هم محروم باشند.

برزیلی های عجیب

در تابستان سال 1384 تیمی متشکل از چند بازیکن برزیلی به ایران آمد وعدهای مدعی شدند که این تیم منتخب یکی از ایالت های کشور مذکور است! در این میان باشگاه استقلال پیش دستی کرد و ترتیب یک بازی دوستانه با آن ها را داد. بعدش هم کلی تبلیغات شد که می خواهندبه پاس زحمات بازیکنان قدیمی استقلال برایشان بازی خداحافظی برگزار کنند.

به این ترتیب بود که بزرگانی چون جعفر مختاری فر و عباس سرخاب که هرکدام کلی افتخار با استقلال کسب کرده بودند، مقابل این تیم ناشناخته برزیلی در استادیوم تقریبا خالی آزادی بازی خداحافظی برگزار کردند و انگارنه انگار که زمانی در همین ورزشگاه با حضور 100هزار تماشاچی وارد زمین می شدند!

البته چند روز بعدازآن مسابقه خداحافظی نهچنداندل چسب، تعدادی از بازیکنان برزیلی تیم فوق به تیم های لیگ برتری و لیگ یکی ما پیوستند تا مشخص شود که این چاه برای عده ای نان داشته است! در این وسط فقط حیف که از اسامی مردانی چون مختاری فرد و سرخاب استفاده ابزاری شد. ای کاشاصلاً برای آن ها چنین مسابقه ای برگزار نمی شد، چون این دیدار به دل هیچ کس ننشست؛ حتی خود آنها. مردانی که سابقه قهرمانی با استقلال در آسیا را هم یدک می کشند اما شاید اگر تیم گمنامان برزیلی به ایران نمی آمد، هیچ کس به یادشان نمی افتاد و برایشان بازی خداحافظی برگزار نمی کرد. ای کاششان و منزلت امثال سرخاب و مختاری فر بیش از این حفظ می شد و آن ها برابر تیمی خداحافظی نمی کردند که هدف بازیکنانش صرفاًپیدا کردن تیم در ایران بود و بس.

خداحافظی غریبانه بازیکنان بزرگ فوتبال ایران + تصاویر

4.322
منبع : همشهری تماشاگر - /م
این مطلب مفید بود ؟ 19 3
برچسب ها :
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف