برو به :
نمناک سبک زندگیروابط عاطفی چگونه اثرات طلاق بر کودکان را به حداقل برسانیم ؟
طلاق ، روابط زناشویی
طلاق برای والدین و کودکان استرس زاست و به همین دلیل کارشناسان، والدین را تشویق می کنند برای کمک به آنها به منظور گذراندن این دوره گذر سخت از پزشکان و روانشناسان کمک بگیرند.

شیوه های کاهش تنش در کودکان طلاق

وقتی استحکام روابط زناشویی از بین می رود و زن و مرد دچار ناسازگاری های همه جانبه می شوند، راهی جز جدایی باقی نمی ماند اما باید بدانید طلاق علاوه بر اینکه اثرات منفی برای زوج ها به همراه دارد، صدمات روحی جدی را نیز به فرزندان وارد می کند و در جسم و روح آنها آثار زیان باری به جا می گذارد. فرزندان بدون اینکه تقصیری در جدایی والدین داشته باشند شاهد تشنج و درگیری در خانواده خواهند بود.

طلاق برای کودک به معنای وارد شدن به دو دنیای متفاوت است که باید هر کدام را به طور جداگانه ای درک کند و خود را با شرایط جدید تطبیق دهد. کودکان طلاق در برابر کودکان عادی احساس تنهایی، استرس و بی پناه بودن می کنند اما والدین باید در این شرایط دشوار،امنیت عاطفی و احساس اطمینان را به کودک شان منتقل کنند.

طلاق برای کودکان پراسترس، ناراحت کننده و گیج کننده است، ممکن است کودکان برای اینکه زندگی آنها به چه صورت درخواهد آمد دچار اضطراب و درگیری فکر شوند و به دلیل نقطه نظرهای والدین شان احساس عصبانیت نسبت به آنها پیدا کنند. مساله طلاق امری مهم شمرده می شود و از نظر هیچ کدام از اعضای خانواده آسان نیست، با این حال والدین می توانند در این مورد به گونه ای رفتار کنند تا این شرایط برای فرزندانش قابل تحمل تر شود.

واکنش کودکان به جدایی والدینشان از یکدیگر ممکن است شامل اضطراب، خود سرزنشی و عملکرد ضعیف در مدرسه شود که به سن کودک،شرایط طلاق و عملکرد روانشناختی والدین بستگی دارد. در واقع طلاق اغلب برای والدین و کودکان استرس زاست و به همین دلیل کارشناسان، والدین را تشویق می کنند برای کمک به آنها به منظور گذراندن این دوره گذر سخت از پزشکان و روانشناسان کمک بگیرند.

همچنین از آنجا که فاکتور عملکرد روانشناختی والدین بر توانایی کودکان برای کنار آمدن با طلاق والدین تاثیر می گذارد، والدین در صورتی که دیگر چاره ای جز جدا شدن نداشته باشند باید مطمئن باشند که می توانند به احساسات خود درباره جدایی شان از هم کنترل داشته باشند و به این قابلیت دست پیدا کنند که از کودکانشان در چنین شرایطی حمایت کنند.

 طلاق

طلاق سلامت روح و جسم کودک را به خطر می اندازد 

حتی در این زمینه «کارول سی ویتزمن» یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشکده پزشکی ییل آمریکا معتقد است:هر چه والدین احساس توانمندی بیشتری برای کنترل شرایط داشته باشند بیشتر قادر خواهند بود نیازهای فرزندانشان را رفع کنند. آنچه در ادامه می خوانید نظرات «حسن موسوی چلک»، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی، درباره چگونگی رفتار با کودک طلاق است.

در کشور ما طلاق در حال افزایش است. واکنش کودکان نسبت به طلاق والدین چگونه باید باشد؟

در اصل تاثیرپذیری فرزندان از طلاق والدین بر اساس سن آنها می تواند متفاوت باشد. اما این امر با چند پیامد متفاوت همراه است. بر اساس بررسی های موجود طلاق والدین بر روابط اجتماعی فرزندان تاثیر منفی می گذارد. برای مثال اگر این فرزندان دانش آموز باشند بر حوزه تحصیلی آنها تاثیر منفی خواهد داشت. پدیده طلاق والدین می تواند بر دیگر نقش های اجتماعی کودکانشان تاثیرگذار باشد. برای مثال در برخی مواقع کودکان بر این باورند که حضور آنها باعث بروز چنین اختلافاتی شده است. این نوع طرز تفکر احساس گناه نسبت به وقوع این پدیده را برای آنها به ارمغان می آورد. این نوع طرز تفکر باعث انزوای فرزندان طلاق می شود. از دیگر تاثیرات طلاق والدین روی کودکان می توان به مقوله جامعه پذیری آنها اشاره کرد. در اصل جامعه پذیری کودکان بر اساس سن و موقعیت آنها متفاوت است، اما بالاخره اینکه بعد از جدایی آنها در کنار پدر یا مادر زندگی کنند، هم چندان فرقی با یکدیگر ندارد. چون کودک برای رشد و تکامل خود به طورهمزمان به پدر و مادر نیاز دارد. به هیچ عنوان محبت و توجه یکی از والدین را نمی توان جایگزین توجه دیگری کرد. در این شرایط از دست دادن یکی از والدین به دلیل جدایی می تواند جامعه پذیری افراد را تحت شعاع قرار دهد. پدر و مادر بعد از جدایی با قبول مسئولیت فرزندان یا واگذاری آنها به مراکز نگهداری از کودکان به نسبت با آثار و تبعات گسترده ای همراه هستند. در ضمن بعد از جدایی و ازدواج مجدد، پدر یا مادر به نسبت این کودکان را مجبور به زندگی با فرد جدید می کنند، طبیعتا هر یک از این شرایط می تواند برای فرزندان طلاق با پیامدهای متعدد همراه باشد.

این مساله تاثیرات سوء بر کودکان می گذارد. برای کاهش این تاثیرات چه باید کرد؟

اغلب کودکان طلاق با مشکلات گسترده ای همچون ناسازگاری، انزوا، گوشه گیری، اضطراب و حتی ترس از ازدواج مواجه هستند. حتی در برخی مواقع به دلیل عدم وجود سرپرست مشخص برای فرزندان طلاق، زمینه برای گرایش به بزه کاری و انواع آسیب های اجتماعی برای آنها ایجاد شده است.

رفتار زوج های طلاق گرفته چگونه باید باشد تا بتوان شدت عوارض ناشی از این پدیده اجتماعی را کاهش داد؟

والدین باید قبل از تصمیم به طلاق با فرزندان صحبت کرده و به توضیح دلایل چنین تصمیمی بپردازند. آنها باید به فرزندانشان اطمینان دهند که حواس و توجه شان به آنهاست. فرزندان باید بدانند بعد از جدایی می توانند همدیگر را ببینند و با یکدیگر ارتباط داشته باشند و در عمل نیز این پایبندی را به یکدیگر داشته باشند. اما با تمام این امور باز هم طلاق عوارض منفی خود را روی فرزندان خواهد گذاشت. اما صحبت در این زمینه قبل از طلاق و توضیح درباره دلایل بروز چنین تصمیمی می تواند یک وظیفه باشد که والدین قبل از جدایی نسبت به فرزندان حاصل از طلاق دارند. در ضمن طلاق یعنی پایان رابطه زوجیت به دلیل اختلافات ریشه دار که نهال زندگی را خشکانده و گاه خاطره تلخ آن تا پایان عمر از ذهن دو طرف پاک نمی شود. در برخی مواقع این دلخوری ها موجب می شود تا زن و مرد هیچ گاه به خوبی از هم سخن نگویند و تنها نکات منفی رفتارهای یکدیگر را بیشتر به خاطر آوردند، اما ماجرا آنجا بغرنج می شود که در مواجهه با کودک مادر یا پدر از بدی های طرف مقابل بگویند و احساس تعلق خاطر خانوادگی فرزندشان را دچار خدشه کنند؛ اینکه کودک یا نوجوان به فکر فرو رود و با خود بیندیشد که چه خانواده بدی دارد و در این زمینه احساس سرافکندگی کند و حس ناخوشایندی داشته باشد که بر تمام زندگی او تاثیر خواهد گذاشت. با توجه به اینکه در سال های اخیر آمار طلاق در جامعه افزایش یافته است به نسبت زندگی کودکان نیز بر اثر طلاق والدین دستخوش تغییرات می شود. در این شرایط توصیه می شود که بزرگ ترها به ویژه والدین کودکشان را مطمئن سازند که همیشه از او حتی پس از جدایی حمایت می کنند. علاوه بر این، والدین نباید اجازه دهند در فعالیت های روزمره فرزندنشان همچون انجام تکالیف مدرسه، فعالیت های فوق برنامه و ارتباط با دوستان و فامیل خللی ایجاد شود.

طلاق

اغلب کودکان طلاق با مشکلاتی همچون ناسازگاری ، گوشه گیری، اضطراب روبه رو هستند

تاکنون در زمینه وضعیت و شرایط فرزندان طلاق بررسی یا پژوهشی انجام شده است؟

خیر. در کل نمی توان در این زمینه دستور کلی صادر کرد، اما تجربه تلخ طلاق همیشه در زندگی افراد در معرض این پدیده اجتماعی مشاهده می شود.

با توجه به اینکه روز به روز بر شدت طلاق در جامعه ما افزوده می شود، در این شرایط چگونه می توان صدمات ناشی از چنین تصمیمی را کاهش داد. آیا خانواده ها می توانند بعد از ایجاد تفاهم نسبی در زندگی تصمیم به فرزندآوری بگیرند یا بروز طلاق در بین زوجین غیر قابل پیش بینی است؟

در فرهنگ ایرانی وجود بچه در خانواده را به عنوان گرمی و صمیمیت می دانند. اما در واقع یکی از کارکردهای تشکیل خانواده تولید نسل است. باید زوج ها قبل از فرزندآوری آمادگی داشته باشند. درضمن این آمادگی می تواند شامل آمادگی ذهنی، برای ایجاد فضای گرم و صمیمی برای داشتن فرزند با یکدیگر را تجربه کنند. همیشه به زوج ها توصیه می شود قبل از فرزندآوری تفاهم نسبی را در زندگی به وجود آورند، اما نباید چندان بین آنها فاصله وجود داشته باشد. در این شرایط اگر زوجین اختلاف در زندگی شان احساس کنند می توانند فقط با حل اختلافات موجود مبادرت به فرزندآوری کنند. چون زوج های پرتنش به نسبت فرزندان را دچار مشکل می کنند.

شما به عنوان یک استاد دانشگاه یا یک معلم توانایی کودکان طلاق را در مدارس و دیگر محافل در مقایسه با دیگر کودکان چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا طلاق والدین بر مسائل گوناگون همچون آموزش، ارتباطات و... تاثیر می گذارد؟

هر گاه کودکان از حمایت عاطفی، روانی، اجتماعی و... والدین برخوردار باشند به نسبت درانجام کارهای خود می توانند مناسب عمل کنند. چون حمایت از سوی والدین می تواند برای فرزندان به عنوان تکیه گاه برایشان اعتماد به نفس در پی داشته باشد. درضمن نمی توان گفت که فرزندان طلاق با مشکلات چندانی مواجه هستند، اما بی شک وقتی پدر و مادر در منزل با یکدیگر روابط عاطفی صمیمی برقرار می کنند به نسبت خانه آنها به کانون آرامش و تکیه گاه مناسبی برای کودکان تبدیل می شود. پس با این تفاسیر کودکان نیازمند حمایت های روانی و اجتماعی والدین هستند.

چگونه اثرات طلاق بر کودکان را به حداقل برسانیم ؟

3.33
برگرفته از روزنامه آرمان / م.ف
این مطلب مفید بود ؟ 2 1
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف