نمناک بهداشت و سلامتپیشگیری و بیماریها قرص های روانگردان با عوارضی ویرانگر
قرص های روانگردان ، عوارض قرص های روانگردان
داروها و قرص های روانگردان موادی هستند که عوارض بسیار خطرناک و جبران ناپذیری برای انسان به همراه دارند و تاثیرات منفی بر روی اعصاب و مغز افراد می گذارند.
تاریخ انتشار : 26 اردیبهشت 1398

با انواع قرص های روانگردان و عوارض مرگبارشان آشنا شوید

داروی روانگردان که داروی روانی یا توهم زا نامیده می شود، هر کدام از داروهایی که به اصطلاح ذهنی نامیده می شوند و توانایی ایجاد حالات ادراک و تفکر تغییر یافته را دارند، اغلب با آگاهی بالا از ورودی های حسی همراه هستند، اما با کاهش کنترل بر آنچه که تجربه شده است.

یکی از معمول ترین داروهای روان گردان - لیسرجیک اسید - یا LSD - 25 است، که در سال 1938 توسط یک شیمیدان که برای آزمایشگاه های ساندوز در سوییس کار می کرد، سنتز شد. ثابت شده است که LSD با مواد مخدر فوق العاده قدرتمند، صدها یا هزاران بار قوی تر از مواد دیگر مانند مسکالین و سیلوکین و سیلوکیبین است.

LSD می تواند اثرات سیمپاتومیک مانند افزایش ضربان قلب را القا کند، اما به طور مستقیم نشان داده نشده است با این حال قرار گرفتن مزمن در معرض آن، ممکن است منجر به مشکل حافظه یا تفکر انتزاعی شود.

اگرچه اثربخشی آن ها ثابت نشده است، اما داروهای روان گردان به عنوان درمان برای روان درمانی، اعتیاد به الکل و اختلالات روانی پیشنهاد می شوند.مکانیسم های واقعی این داروها به طور کامل شناخته نشده است، اما این مواد و دیگر مواد تغییر حالت رایج به نظر می رسد، با تقلید یا جایگزینی اثرات انتقال دهنده های عصبی طبیعی عمل می کنند.

LSD شامل یک شباهت شیمیایی به سروتونین، عدم تعادل در آن است که با مشکلات مختلف ذهن و حالت، مانند افسردگی، اختلال وسواس اجباری و شیزوفرنی در ارتباط است با این حال، تحقیقات نشان داده اند که آزمایش ها LSD شامل توهمات واقعی و یا اسکیزوفرنی واقعی یا روانی هستند.

در دهه های 1960 و اوایل دهه 70 میلادی، هنگامی که مواد مخدر مانند LSD برای خرده فرهنگ "هیپی" در غرب اروپا و ایالات متحده رواج پیدا کرد، داروهای روانگردان به اوج محبوبیت خود دست یافتند.

قرص های روانگردان

خطرات و عوارض قرص های روانگردان

مصرف مواد مخدر و دارو:

استعمال مواد مخدر، استفاده از داروها برای روان گردان به جای اهداف پزشکی.در میان رایج ترین داروهای روان گردان، مواد مخدر (تریاک، مورفین و هروئین)، توهم زاها (LSD، مسکالین و سیلوکیبین)، باربیتورات، کوکائین، آمفتامین، آرام بخش ها و حشیش وجود دارد الکل و مواد مخدر گاهی به عنوان دارو طبقه بندی می شوند.

اصطلاح اعتیاد به مواد مخدر به طور معمول برای مصرف بیش از حد استفاده می شود.از آنجا که چنین داروهایی می توانند اثز فیزیولوژیکی و روانشناسی شدید داشته باشند و نیز تاثیرات اجتماعی بسیاری داشته باشند، دولت ها برای استفاده قوانینی را تنظیم می کنند. در بخش سلامت نمناک عنوان شده است که برای اینکه داروها را فقط به عنوان عوامل دارویی در نظر بگیرید، فقط باید توسط پزشک تجویز شوند و خود شخص اصلا نمی تواند تهیه کند.

چند مورد از خطرناک ترین قرص های روانگردان:

با وجود هزاران مقاله علمی که در مورد بسیاری از اثرات مواد نوشته شده ، اما ما هنوز همه چیز را در مورد داروهای توهم زا نمی دانیم بخشی از آن این است که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری در مورد مغز انسان داریم.

داروهای روانگردان یک زیرشاخه توهم زا هستند و می توانند به سه دسته اصلی طبقه بندی شوند:

  • سروتونرژیک (داروهای روان گردان کلاسیک) - اینها معمولاً همان چیزی هستند که فرد (یا زن) وقتی فکر ایده مواد مخدر روان گردان به ذهنش می رسد، یاد اینها می افتند. LSD، DMT و مسکالین همه در این رده قرار می گیرند. استفاده از این داروها باعث تغییرات شدید در ادراک حسی شما از جمله توهمات بصری و شنیده می شود.
  • امپاتوژن- این داروها بر نورون ها که سروتونین را آزاد می کنند تاثیر می گذارند و به کاربر احساس خوشحالی، عشق، و توجه و آگاهی را افزایش می دهند.
  • یک سطح بالا از یکی از این روان گردان ها معمولاً شامل تغییرات نسبتاً خفیف در ادراک مانند محرک صوتی و بصری است.

مضرات قرص های روانگردان

خطرناک ترین مواد روانگردان کدامند؟

بزرگترین داروها و قرص های روانگردان:

1. LSD:

لیسرجیک اسید یکی از شناخته شده ترین داروهای روان گردان است. از سوی دیگر LSD توسط افرادی مانند بیتلز استفاده می شد و به فرهنگ پاپ راه یافت.

این ماده شیمیایی نیز در طول قرن بیستم مورد مطالعه گسترده ی علمی قرار گرفتند، از جمله پروژه غیرقانونی و بحث برانگیز سیا که توسط MKUltra انجام شد.LSD آگاهی و ادراکات را تغییر می دهد و ممکن است موجب توهم شود.

این دارو به لحاظ شیمیایی اعتیاد آور نیست، اما می تواند اثرات منفی مانند اضطراب و پارانویا داشته باشد. برخی تحقیقات احتمال افزایش اختلالات روانی مانند اسکیزوفرنی در بزرگسالان با سایر عوامل خطر را نشان می دهد.

2. قارچ سسیلوسایبین:

سسیلوسایبین, یا قارچ جادویی, گروهی از قارچ ها هستند که از زمان های ماقبل تاریخ به عنوان یک داروی توهم زا مورد استفاده قرار گرفته اند. ماده سیلوسایبین در جنس های مختلفی پیدا می شود، با 100 گونه مختلف در نوع سیلوسایبین، قارچ این گونه معموات توهمی ایجاد نمی کند.

باعث افزایش همدلی, رضایت و تفکر تغییر یافته می شود. در برخی گونه ها, می تواند تصاویر چشمی باز و بسته ایجاد کند.

اگرچه آن ها به لحاظ شیمیایی اعتیادآور نیستند و تهدیدی برای سلامتی نیستند, اما تشخیص با قارچ های کشنده مشکل است. گونه های سمی مثل کلاه مرگ می توانند شبیه برخی گونه های علف هرز باشند و در مکان های مشابه رشد کنند.

3. DMT/ آیاهوساکا:

وN, N- دیمتیلتریپتامین یا DMT در قرن 20 ام توسط دو محقق مشهور شد. دانشمند ریک استراسانمن در دهه 1990 به طور گسترده آن را مطالعه کرد و نام مستعار "مولکول روح" را به آن داد.

ترنس مکنا، یک متخصص قومی، به بررسی و توضیح اثرات DMT در جزئیات پرداخت. DMT برای هزاران سال توسط قبایل آمازون مورد استفاده قرار گرفته می شد که DMT را در گیاهان جنگل های بارانی فعال می کنند.

این ماده ممکن است در میان قدرتمندترین داروهای روان گردان روی کره زمین باشد، که پتانسیل توهمات بصری قوی دارد. شواهد اندکی وجود دارد مبنی بر اینکه می تواند سبب وابستگی شیمیایی یا عوارض دارویی شود. با این حال, این احتمال وجود دارد که مشکلات روانی از سفرهای بد بوجود آید.

4. مسکالین/ پیوت:

مسکالین یک آلکالوئید روان گردان است که در تعدادی از گیاهان کاکتوسی جنوب غربی مثل پیوت, سان پدرو کاکتوس و مشعل پرو یافت می شود. در مراسم مذهبی شامان است. این دارو در ایالات متحده غیر قانونی است اما برای گروه هایی که از آن برای اهداف مذهبی استفاده می کنند, استثنائاتی وجود دارد.

مسکالین باعث بهبود رنگ چهره، خوشحالی و افزایش درون نگری می شود. کاربران اغلب در هنگام مصرف این دارو, بصیرتهایی را پشت سر می گذارند. هنگام بلع, کاکتوس پیوت تلخ است و معمولاً باعث تهوع و استفراغ می شود. همانند دیگر داروهای روان گردان, پتانسیل اعتیاد روانی دارد. اما به نظر شیمیایی اعتیاد آور نیست و خطر فیزیکی کمی برای کاربران سالم دارد.

عوارض مصرف مواد مخدر و روانگردان

تهوع و استفراغ از عوارض قرص های روانگردان مسکالین

معرفی رایج ترین قرص های روانگردان

5. MDMA:

متیلندیوکسیمتامفتامین -4 که با نام MDMA، اکستازی، یا مولی شناخته می شود، یک انکتکتون است که نوعی دارو میباشد و حس همبستگی یا تنهایی با دیگران را ایجاد می کند. برخلاف بقیه پنج دارو روان گردان, MDMA به عنوان یک داروی مهمانی استفاده می شود.

دیگر توهم زاها نیازمند توجه دقیق به " تنظیم " ذهنیت کاربر و مکانی دارند که آن ها استفاده می کنند. در محیط های شلوغ, کاربران احتمال سفر بدی را تجربه می کنند. تاثیرات MDMA بر همدلی و ارتباط احساسی تاکید بیشتری دارند. همچنین باعث ارتقای وضعیت روحی و روانی می شود.

در برخی از کاربران، MDMA می توانند توهمات ملایمی مانند تغییرات رنگ یا اثرات صوتی را ایجاد کنند. وMDMA باعث کم شدن آب بدن می شود و دمای بدن شما را افزایش می دهد و به این معنی است که مصرف کنندگان به طور مداوم آب می نوشند. MDMA به علت ایجاد توهم و کم آبی، به ویژه زمانی که با الکل ترکیب می شود، منجر به مشکلات پزشکی کشنده می شود.

6 - 25 I - NBOME / N - بمب:

و25 I - NBOMe، با نام N - بمب یا به سادگی 25 I، یک داروی طراحی مصنوعی است که برای نوروشیمی و نقشه کشی مغز به کار می رود. همچنین یک روان گردان قوی روان گردان هم هست. مانند عموزاده هایش در خانواده 2 C از مواد مخدر مصنوعی، 25 I برای تفریح استفاده می شود و شباهت خود به MDMA دارد. این باعث افزایش همدلی و مهربانی و همچنین توهمات بصری می شود. هم چنین ممکن است موجب اضطراب شدید یا احساس تقدیر شود.

بر خلاف خانواده 2 C و MDMA، 25 I در دوزهای بالا خطرناک و مرگبار است. یک دوز موثر کم تر از یک میلی گرم است، در حالی که مشابه 3 تا 10 میلی گرم است. چندین مورد ثبت شده نشان داده اوردوزش باعث اشتباه در هویت شخص می شود.

7- سالویا:

سلولیورین A، یا سالویا یکی از داروهای روان گردان است که از سالویا دیوینوروم می آید، گیاهی که بومی کوهستان های مرتفع اوکساکا، مکزیک است. سالویا ساختار شیمیایی اش در مقایسه با روان گردان های طبیعی دیگر منحصر به فرد است. برخلاف دیگر داروهای روان گردان، این یک آلکالوئید نیست، بلکه یک ترپنوئید است، یک گروه وسیعی از مواد شیمیایی آلی.

سالویا طبقه ای از داروهای روان گردان است که بینایی و صدا را تحریف می کنند و باعث می شود کاربران از دنیای اطراف خود و یا حتی از خودشان جدا شوند. اثرات هذیان آور می تواند موجب تحریک حالات و اضطراب شود.

8 - PCP:

فنسیسلیدین، یا PCP، یک داروی ترکیبی است که باعث ایجاد توهمات استنباطی می شود. PCP به عنوان بی حسی برای استفاده پزشکی سنتز می شود. به دلیل اثرات جانبی آن، که می تواند باعث شیدایی، هذیان و آشفتگی شود، استفاده در انسان ها در دهه 1950 متوقف شد. برخلاف دیگر داروهای روان گردان، PCP به طور متوسط اعتیاد آور تلقی می شود، و نوعی تهدید برای توسعه مسائل روانی وجود دارد.

9- کتامین:

کتامین یک پری کورسور برای PCP است و برای همین منظور سنتز شده، به عنوان داروی بی هوشی برای استفاده در عمل جراحی استفاده می شود. می تواند منجر به آرامش و از دست رفتن حافظه به عنوان اثر جانبی شود و بعداً به استفاده در دامپزشکی محدود شد. استفاده تفریحی از آن باعث بروز اثرات مشابهی برای PCP می شود و هم چنین، پتانسیل اعتیاد متوسط کمی دارد.

داروی روانگردان کتامین

از دست رفتن حافظه با مصرف داروی روانگردان کتامین

10 - DXM

دکسترومتورفان، یا DXM، یک دارویی در این فهرست است که بیش ترین کاربرد را دارد. DXM یکی از عوامل فعال در کاشت سرفه مانند ویکس، انکوئیل، روبیتوسین و بسیاری دیگر است. در دوزهای بالا، می تواند باعث ایجاد اثرات هذیان آور نظیر PCP یا کتامین شود. با این حال، احتمال اینکه منجر به اعتیاد یا وابستگی شود کم تر است.

11 - GHB:

اسید هیدروکسیبوتیریک گاما یا GHB یک دارو روان گردان است که به طور طبیعی در مغز به عنوان انتقال دهنده عصبی وجود دارد. از آن به عنوان بی حسی و برای درمان نارکولپسی استفاده می شود.

زمانی که تفریحی استفاده می شود، کاربران اثرات مشابهی با الکل یا MDMA را گزارش می کنند. در مطالعاتی روی موش ها، GHB نشان داده شده است که عادت تشکیل شده است و برخی از کاربران پس از توقف مصرف، علائم خروج را گزارش می کنند.

خانواده 2 C گروهی از روان گردان ترکیبی است که به عنوان داروهای طراحی شده و مکمل استفاده می شود. آن ها اولین بار توسط شیمیدان الکساندر شولگین در دهه 1970 سنتز شدند.

از آن زمان به بعد، برای رفع ممنوعیت قانونی در MDMA استفاده شده اند. بسیاری از اعضای گروه مانند 2 C - I و 2 C - B سبب تحریک، خوشحالی، افزایش ضربان قلب، افزایش رنگ و توهم می شوند. اعضای مختلف خانواده 2 C دوزهای موثر مختلفی دارند و به سختی می توان آن ها را از هم تشخیص داد. این می تواند منجر به مصرف بیش از حد در مواردی از هویت اشتباه شود.

12 - دونده - UPS:

ماریجوانا با این که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد و برخی روانشناسان آن را به عنوان یک داروی روان گردان تلقی می کنند، اما این حقبقت را فقط 12 سال با خود داشت. مشخص این است که اقدام اولیه روان گردان، تغییر شناخت یا ادراک است. در حالی که ماری جوانا ممکن است این کار را در برخی شرایط انجام دهد، در درجه اول برای اثرات تحریک و آرامش استفاده می شود.

روان گردان دیگر که محبوبیتش رو به رشدمیباشد ایبوگائین است، ماده ای در گیاهانی که بومی آفریقای غربی هستند و در رسوم قبیله ای به کار می رود، یافت می شود.

در مقایسه با برخی از داروها در این فهرست، به سطح بالایی از استفاده تفریحی نرسیده است. با این حال، به عنوان اعتیاد در برخی کشورها مورد مطالعه قرار گرفته است. اگرچه این مشکل برخی اثرات بالقوه خطرناک را بر روی قلب نشان داده است.

 

قرص های روانگردان با عوارضی ویرانگر ؛ معرفی خطرات هرکدام

منبع : britannica / britannica / oceanbreezerecovery / بخش بهداشت و سلامت نمناک/ن/ز.ت
این مطلب مفید بود ؟ 6 0
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف