برو به :
نمناک دنیای مدگوناگون مصاحبه امیر زبده در ارتباط با مدلینگ
مدلینگ ، پدرمدلینگ ایران
مدل بین المللی کشورمان معتقد است در صنعت مدلینگ، فعالیت زیرزمینی غلط است چرا که ما را به سمت و سوی تبلیغات غلط و عروسک سازی سوق می دهد.
بازدید : 3,872 نفر

مصاحبه با امیر زبده پدر مدلینگ ایران و موسس مدرسه مد و پوشش

دنیای شگفت انگیز و پرهیاهوی مدلینگ پر است از نام هایی که در یک جستجوی اینترنتی با آن ها مواجه می شویم؛ اسامی بسیاری که در این عرصه نامشان در کنار سوپراستارهای سینمای جهان می درخشد و در گذر زمان به شهرتی بین المللی دست یافته اند.

امیر زبده یکی از همین نام هاست. این مدلینگ جهانی می گوید تاکنون بارها و بارها از شبکه های غیر مجاز خارجی پیشنهاد همکاری دریافت کرده است، اما نپذیرفته چرا که کشورش را دوست دارد و می خواهد به ایران و ایرانی در این عرصه خدمت کند. همچنین او مدرسه پوشش زبده را با استفاده از علم روز دنیا تأسیس کرده تا به فرهنگ درست لباس پوشیدن در ایران کمک کرده باشد.

زبده با حضور در هنرآنلاین، از مدلینگ زیرزمینی گرفته تا فضای روانی حاکم بر موسسه آموزشی اش و چالش ها و مخاطرات فضاهای مجازی در این حوزه صحبت کرد.

آقای زبده ضمن ارائه یک بیوگرافی کوتاه از خودتان، لطفاً بگویید که علاقه تان به حوزه مدلینگ از چه زمانی آغاز شد و چگونه به این عرصه راه یافتید؟

من متولد 27 آبان سال 57 هستم و الآن 38 سال دارم. من از زمان کودکی حوزه مُد را خیلی دوست داشتم؛ گرچه پدرم شدیداً با آن مخالفت می کرد. پدر من به صنعت علاقه داشت و بنا بر همین تحصیلاتم را در رشته مهندسی برق قدرت (الکتروتکنیک) گذراندم. تقریباً 20 ساله بودم که به یک فروشگاه رفتم تا عینک بخرم که در آن جا یک خانم چشم پزشک به من اشاره کرد که عینک خیلی به چهره ام می آید و پیشنهاد داد که به حوزه مدلینگ وارد شوم. مدتی بعد به فروشگاه دیگری رفتم که کت و شلوار می فروخت. مدیریت آن فروشگاه به من پیشنهاد داد که برایش کار مدلینگ انجام دهم و من پذیرفتم. چندی بعد عکسم را روی بیلبوردهای تبلیغاتی زدند و کت و شلوار زیادی از آن فروشگاه به فروش رسید.

من حدود دو دهه پیش، برای نخستین بار تصویرم بر روی دو بیلبورد تبلیغاتی نقش بست تا به قدیمی ترین کسی تبدیل شوم که در حوزه مُد از عکس هایم استفاده شده است. آن زمان وقتی پدرم عکس های مرا بر روی مجلات و بیلبوردهای تبلیغاتی دید و متوجه شد که از این راه کسب درآمد می کنم، به من گفت که این حرفه دیگر می تواند شغل اول تو باشد. بعد از آن پدرم به من افتخار می کرد و می گفت که تو باعث شده ای این صنعت در ایران رشد پیدا کند.

صنعت مدلینگ در ایران چه جایگاهی دارد؟

صنعت مدلینگ در ایران تاریخچه ای قدیمی دارد و خاستگاه آن به دوران باستان بر می گردد. این که گفته می شود شهرهای پاریس یا میلان مهد مُد هستند، کاملاً غلط است چرا که مد و مدلینگ ابتدا از کشور ایران برخاسته است. این صنعت در کشورمان اخیراً با کمک مسئولین محترم از جمله آقای دکتر جنتی و آقای مرادخانی در معاونت وزارت ارشاد، به شکوفایی رسیده و تقریباً در میان عموم جا افتاده است.

پدرمدلینگ ایران

امیر زبده پدر مدلینگ ایران

در دهه های گذشته معمولاً حوزه مدلینگ در کشورمان به صورت زیرزمینی فعالیت می کرد اما شما نه تنها به این حوزه ورود پیدا نکردید، بلکه کارتان را رسمی انجام داده و مدرسه ای را هم جهت تدریس مدلینگ به کودکان و جوانان راه اندازی کردید، در مورد این مدرسه برایمان بگویید.

من حدود 20 سال است که به عنوان مدل فعالیت می کنم و الآن ششمین سالی است که این علم را آموزش می دهم. من مدرسه پوشش زبده را با استفاده از علم روز دنیا تأسیس کردم تا به فرهنگ درست لباس پوشیدن در کشور کمک کنم. این مؤسسه یک سری ساختار و محتوا و یک سری اهداف دارد. در مبحث ساختار و محتوای آن، ما به فلسفه پوشش و حجاب در دوران باستان و معافیت بخشیدن به فرهنگ درست پوشی در کشور اشاره می کنیم. ما همچنین در مبحث تولید انبوه هم مطالبی را به شاگردان مان توصیه می کنیم، چون مد با مصرف کننده و تولیدکننده، رابطه مستقیمی دارد. این سه اگر به صورت یک مثلث با یکدیگر کار کنند، موفق خواهند شد. در واقع ما به کمپانی دارها توصیه می کنیم که از شخصی برای تبلیغ محصول شان استفاده کنند که بیشتر مورد توجه مخاطب قرار گرفته و او را برای خرید ترغیب کند.

به عقیده من در صنعت مدلینگ، فعالیت زیرزمینی غلط است، چون ما را به تبلیغات غلط و عروسک سازی سوق می دهد. ما اگر با مجوز و به صورت قانونی فعالیت کنیم، می توانیم با توجه به مقررات و قوانین اسلامی پیش برویم و راهبرد و کاربرد خوبی در کشورمان داشته باشیم. ما در کلاس ها یک سری قوانین را به بچه ها درس می دهیم که فراتر از بحث مدلینگ است. در واقع ما سبک زندگی و چگونگی ذخیره دارایی های معنوی را به بچه ها یاد می دهیم که برای هر مدلینگ و انسانی مهم است. مدلینگ فقط در عکس گرفتن خلاصه نمی شود، بلکه استایل شخصی و فعالیت هایی که در حوزه مدلینگ انجام می شود، خیلی گسترده است که ما آن ها را در کلاس های مان آموزش می دهیم. این درس ها باعث می شود که ما خیلی منطقی و درست پیش برویم.

چقدر تلاش می کنید که نظر جامعه، والدین بچه ها و بازار مد و لباس ایرانی را به خودتان جلب کنید؟ به طوری که آن ها در یک فضای روانی کاملاً احساس امنیت کنند.

ما اخیراً با کودکان شروع به فعالیت کرده ایم که والدین آن ها واقعاً به ما اطمینان می کنند و بچه های شان را از همان سنین کودکی برای آموزش رسوم زندگی و آداب مدلینگ به مدرسه مان می فرستند. والدین کودکان وقتی می بینند که بچه های شان پیشرفت کرده و رفتارشان در خانه هم تغییر می کند، اطمینان حاصل پیدا می کنند که فرزندان شان از هر جهت تربیت می شوند. در واقع آن ها نه تنها آداب و رسوم مدلینگ را یاد می گیرد، بلکه رسوم و سبک زندگی ایرانی اسلامی را هم یاد می گیرد. جامعه امروز ما با افرادی رو به رو است که از بچگی، فرهنگ و تربیت درستی نداشته و به خیلی از کارهای خلاف سوق داده شده اند، اکنون ما می توانیم بچه ها را با آداب درست مدلینگ تربیت کنیم تا در جوانی به سرنوشت آن افراد دچار نشوند. ما می توانیم در رفتار، شخصیت و لباس پوشیدن بچه ها الگوسازی کنیم.

به عقیده من، تنوع در لباس پوشیدن باعث از بین رفتن افسردگی در آدم ها می شود. پوشش برای انسان خیلی مهم بوده و یک عامل قبل از کلام است. یعنی شما وقتی وارد یک محلی می شوید، لباس هایی که پوشیده اید قبل از زبان تان با آدم ها سخن می گویند. حتی خود والدین هم گاهاً سر کلاس ها می آیند و یک سری مطالب را یاد می گیرند. آقایان بزرگسال هم که به کلاس می آیند، بازدهی کار خود را دیده و آن را به پدر و مادرشان اطلاع می دهند. ما عکس آقایان بزرگسال را در مجلات مختلف چاپ کرده و این افراد را به حوزه ها و برندهای مختلف معرفی می کنیم. در واقع ما این را جا انداخته ایم که برندها بیایند از جوانان ما استفاده کنند تا همه الگوهای ما ایرانی اسلامی باشد. قبلاً در ایران برای همه بنرها و ویدئوهای تبلیغاتی ، فقط از مدل های خارجی استفاده می شد اما ما در کشورمان این طور جا انداخته ایم که برای هر نوع تبلیغاتی فقط از مدلهای ایرانی استفاده شود.

در کشور ما بحث مدلینگ، خط قرمز محسوب می شود و با هر سبک و سیاق آسانی نمی شود به سمتش رفت و آن را در پیش گرفت، به طوری که حتی در اکثر بیلبوردهای تبلیغاتی سطح شهر هم استفاده از تصویر خانم ها ممنوع است و اگر قرار باشد در یک بیلبورد، تصویری از یک خانم نصب شود، باید یک توجیه اجتماعی برای آن صادر شود. با توجه به این که چنین تفکری نسبت به مدلینگ در ایران، ما را از سطح رقابت جهانی دور کرده است، نظر و پیشنهادتان برای تغییر این نگرش نسبت به مدلینگ چیست؟

شما ببینید در شوهای زنده خارج از کشور، بیشتر از لباس به خود شخص اهمیت می دهند، اما ما هدف مان این است که مخاطب فقط پوشش شخص را ببیند و به خود او توجه نکند.

یعنی معتقدید که تبعیض جنسیتی وجود نداشته باشد؟

دقیقاً. باید شرایطی به وجود بیاید که مردم جامعه آگاه شوند که یک مدل، فقط می خواهد پوشش درست را به ما معرفی کند و مردم به سراغ آن مدل بروند و لباس را از دست خود او خریداری کنند، یعنی مدل به عنوان فروشنده آن برند هم مطرح شود. امروز نگاه جامعه ما به مدلینگ، به عروسک سازی و تبلیغات منفی تبدیل شده است. در واقع عده ای گمان می کنند که با بحث مدلینگ، قرار است یک شخص به نمایش گذاشته شود، در حالی که ما چنین هدفی نداریم، بلکه هدف مان به نمایش گذاشتن لباس، تزئینی ها و زیورآلات بر دست و گردن یک شخص است. در فرهنگ ما مدلینگ به غلط به معنای تبلیغ انسان ها جا افتاده است. ما باید این فرهنگ غلط را تغییر بدهیم که البته مستلزم زمان است و باید برای آن صبر کرد.

البته یک مدل می بایست حداقل استانداردهای فیزیکی و ظاهری را داشته باشد، این طور نیست؟

بله، درست است. یک شخص مدل باید تناسب اندام و صورت استخوانی خوبی داشته باشد و حتماً نیاز نیست که قد خیلی بلندی هم داشته باشد. حداقل قد مناسب برای یک مدلینگ آقا 184 سانتی متر و یک مدل خانم 170 سانتی متر است.

پس شما پیشنهاد می کنید افرادی که از این اندازه قدی پایین تر هستند به سمت مدلینگ نروند؟

البته با توجه به موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی، میزان قد در کشورهای گوناگون بسیار متفاوت است و بنابراین میزان حداقل اندازه قد برای مدلینگ در هر کشور هم می تواند متفاوت باشد. مدلینگ شاخه های مختلفی دارد که یکی از آن ها مختص افراد طبیعی در جامعه است. مثلاً شما ممکن است تصویری از یک پیرمرد بر روی بیلبورد ببینید که قد یا چهره خیلی خوبی ندارد، اما یک برند از او برای تبلیغ محصولش استفاده کرده است. شاخه دیگر این صنعت، مدلینگ ترویجی است. در این مورد ما چندان به چهره و یا قد مدل ها توجهی نداریم، اما استایل شخصی، ارتباطات و طرز بیان قوی آن ها بسیار موردنظر است. در خارج از کشور مرسوم است که مدل ها حتماً اندام و چهره بسیار خوبی داشته باشند، اما ما در ایران سعی می کنیم که از آدم های مختلف برای تبلیغ آثار گوناگون استفاده کنیم. مثلاً ما برای تبلیغ لباس بزرگ سایز، حتماً باید از یک انسان چاق بر روی بیلبوردها استفاده کنیم که هیچ اشکالی هم بر آن وارد نیست. در مدلینگ از افرادی که کوتاه قد هستند، معمولاً برای عکاسی استفاده می شود اما در شوهای زنده، مدلینگ حتماً باید قد بلند، استایل درست و تناسب اندام داشته باشند.

ما در شوهای زنده ایران، از نظر لایتینگ، استیج و مکان برگزاری شو با محدودیت روبرو هستیم اما لازم نیست در این زمینه به کسی فشار خاصی وارد شود چون ایران در همه بخش ها به سرعت پیشرفت می کند و من مطمئنم که در چند سال آینده در حوزه مُد هم به همان روزهایی که مهد مد بودیم، باز خواهیم گشت. ما در ایران زندگی می کنیم و لازم است به قوانین کشورمان نهایت احترام را بگذاریم، پس من در حال حاضر به قوانینی که وزارت ارشاد در زمینه مدلینگ گذاشته، اعتراضی ندارم و به آن احترام می گذارم.

شما پیشتر در مسابقات جهانی مدلینگ به داوری پرداخته اید، می خواهم بدانم به عنوان یک ایرانی، چه پیشینه مطالعاتی داشته اید که توانستید در آن جا عرض اندام کنید؟ حضور شما برای تبلیغ برندهای خارجی قبل از این داوری ها بوده یا این که این داوری ها نظر برندها را به سمت شما جلب کرد؟

من ابتدا به عنوان یک مدل ایرانی برای برندهایی که در خارج از ایران فعالیت می کردند، نامزد شدم و سپس به عنوان داور این مسابقات انتخاب شدم. پدر خدابیامرزم به من می گفت که تو اگر به خوبی علم هر کاری را بدانی، باز هم ممکن است که یک آدم با تجربه از تو سرتر باشد. بنابراین تجربه در هر کاری مهم است و انسان با گذر زمان پخته تر خواهد شد. مدلینگ، نیاز به تحصیلات آکادمیک و گذراندن واحدهای درسی دارد و یاد گرفتن آن مستلزم زمان است. من تحصیلات مدلینگ را به صورت آکادمیک نگذراندم اما شاید تجربیاتم از محصلان آکادمیک این رشته بیشتر باشد. به هر حال مدلینگ شغل بسیار دشواری است چون یک مدل برای آن که همیشه شرایط مناسبی برای حضور در عکس و شو زنده داشته باشد، می بایست بر علاقه مندی ها و خواسته های فراوانی چشم ببندد و در عین حال با انجام ورزش های متعدد، سلامت خودش را هم حفظ کند.

تاکنون بارها از شبکه های غیر مجاز خارجی پیشنهاد همکاری دریافت کردم اما نپذیرفتم چون کشورم را دوست دارم و می خواهم به کشورم خدمت کنم. ما در ایران آدم های با استعداد زیادی در حوزه مدلینگ داریم که من علاقه مندم در کشورم بمانم و به آن ها خدمت کنم. من فقط یک بار به عنوان داور ایرانی در یک مسابقه جهانی مدلینگ شرکت کردم و آن برنامه هم چیزی فراتر از داوری نبود. تا کنون عکس های من در نمایشگاه های فرانسه و ایتالیا، مجلات مختلف خارجی و روی جلد اکثر مجلات ایرانی چاپ شده، اما هیچ گاه یک شو زنده اجرا نکرده ام چون معتقدم که اگر قرار است یک شو زنده اجرا کنم، باید همه چیز آن اعم از لایتینگ و استیج درست باشد و وقتی این موارد درست نباشد، بهتر است که شوی زنده ای اجرا نشود.

در مورد شوی زنده من معتقدم که خیلی از اتفاقات آن با عرف و شرع ما همخوانی ندارد، نظر شما در این باره چیست؟

در مد سبکی به نام سبک مادست وجود دارد که ما باید آن را در ایران رعایت کنیم. سبک مادست، یعنی سبک کاملاً پوشیده و بسته. در خارج از ایران سبکی خلاف سبک مادست به نام ریسی اجرا می شود که سبکی باز و بدن نما است. ما اگر سبک مادست را در کشورمان اجرا کنیم، هیچ مشکلی از نظر وزارت ارشاد، مدل و برندها وجود نخواهد داشت چون قوانین و خط قرمزهای آن کاملاً رعایت شده است. البته سبک مادست در خارج از کشور نظیر شو نیویورک هم اجرا می شود و خیلی ها آن را رعایت می کنند. لباس عروس کاملاً پوشیده، مصداق خوبی برای این سبک است.

اژانس مدلینگ

امیر زبده موسس آژانس مدلینگ

به نظرتان سبک مادست می تواند بستر مناسبی برای معرفی الگوی ایرانی اسلامی مهیا کند؟

این موضوع به طراح ها هم مرتبط می شود. به عقیده من طراح های ایرانی بر کارشان واقفند، اما چندان به فکر مد و لباس نیستند و من یک طرح خاص از آن ها ندیده ام. شما وقتی یک شخص هندی یا افغانستانی را ببینید، از لباس شان می توانید متوجه شوید که اهل آن کشورها هستند اما این موضوع در مورد یک ایرانی صدق نمی کند، آن هم در شرایطی که کشور ما در حوزه مد و لباس، تنوع و گستردگی بسیار بالایی دارد. ایران از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، پر از لباس های سنتی و محلی زیباست که کمتر توسط طراحان ایرانی مورد توجه قرار می گیرند.

البته در شهرهای بزرگ کشورهایی نظیر افغانستان و هندوستان هم کمتر پیش می آید که مردم از لباس های سنتی استفاده کنند و چنین لباس هایی بیشتر در دهکده های کوچک مناطق حاشیه نشین پوشیده می شود. ایران هم چنین شرایطی دارد و علیرغم آنکه مردم در پایتخت و شهرهای بزرگ دیگر کشور از پوشیدن لباس سنتی ممانعت می کنند اما در شهرها و روستاهای محلی و یا در بین عشایر، همچنان پوشیدن لباس های مخصوص آن منطقه مرسوم است. به نظر می آید که شما به تلفیق سنت و مدرنیته معتقد هستید، درست است؟

بله، دقیقاً. من رشته طراحی نخوانده ام، اما همیشه به شاگردانم می گویم که در مورد طراحی مطالعه کنند و از دوخت، انواع پارچه، طراحی پارچه، شناخت رنگ ها و روان شناسی رنگ ها اطلاع داشته باشند چون همه این موارد در مد و لباس در هم آمیخته اند و به صنعت پوشش ما خیلی کمک می کنند.

شما تا کنون در هر 4 دوره جشنواره مد و لباس حضور داشته اید، نظرتان درباره برگزاری همچین رویدادی در کشورمان و بازدهی مؤثری که می تواند داشته باشد چیست؟

من در جشنواره مد و لباس سال 92 اولین کسی بودم که در مورد مسئله مدلینگ و جذب مشتری صحبت کردم. جشنواره مد و لباس رویداد بسیار بزرگی در کشور ماست که طی این چند ساله به خوبی اجرا شده است. آقای جنتی وزیر محترم ارشاد در این باره خیلی کمک کردند چون ما قبل از این سه سال اصلاً نمی توانستیم واژه مدلینگ را به زبان بیاوریم. در آن سخنرانی که من سه سال پیش در جشنواره مد و لباس داشتم، برای اولین بار عده ای را متوجه کردم که مدلینگ هم مثل سینما یک صنعت است. الآن صنعت مدلینگ و سینما خیلی به هم نزدیک هستند و مفهومی با عنوان مد در سینما وجود دارد. من با خیلی از بازیگران سینما رفاقت دارم اما منتقد پوشش هایی هستم که آن ها برای حضور در مراسم ها و جشنواره ها انتخاب می کنند. به نظر من هم بازیگران آقا و هم بازیگران خانم، در این زمینه ضعیف عمل می کنند.

شما در شانزدهمین دوره جشن حافظ هم حضور داشتید، جشنی که پس از آن به خاطر نوع پوشش بازیگران بر روی فرش قرمز، با انتقادات فراوانی مواجه شد. پوشش بازیگران در این جشن و مراسم های دیگر، گواه آن است که آن ها بیش از پیش به پوشش شان اهمیت داده و به مسئله طراحی روی آورده اند اما در این زمینه با هجمه و خط قرمز های متعددی از سوی اشخاص مختلف روبرو می شوند که ممکن است آن ها را دلسرد کند. نظر شما به عنوان یک طراح صحنه در مورد این اتفاق و اتفاقات این چنینی دیگر که در کشورمان رخ می دهد چیست؟

امسال در جشن حافظ نسبت به دوره های گذشته، پوشش بازیگران متفاوت و بهتر بود و من احساس کردم که آن ها نسبت به سال های قبل در نوع پوشش شان تغییراتی به وجود آورده اند. با این که برخی از روزنامه ها به پوشش این بازیگران ایراد گرفتند، اما دلیل نمی شود که پوشش آن ها غلط باشد. سبک لباس هایی که بازیگران در این جشن بر تن کرده بودند، سبک های کاملاً پوشیده، بسته و خوبی بود. به طور کلی جشن حافظ امسال، نسبت به سال های گذشته ضعیف تر بود. فضای شانزدهمین دوره جشن حافظ که در تالار وحدت برگزار شد، نسبت به دوره های گذشته مناسب نبود. علی معلم عزیز و خانم معماریان برای این جشن خیلی زحمت می کشند و جشن بسیار خوبی را به وجود آورده اند که می تواند به مسئله مد در سینما کمک شایانی نماید. ایده آل پوشش بازیگران برای من از نوع پوشش طراحی های آینده نگری (چند بعدی) است که به بشر در آینده نگاه می کند. من خیلی دلم می خواهد که بازیگران مان بر آن اساس لباس بپوشند؛ گرچه هنوز چنین چیزی برای شان جا نیفتاده، ولی در حال نزدیک شدن به آن هستند.

نظرتان در مورد تلفیق طراحی مد و لباس با معماری چیست؟

مدلینگ علاوه بر سینما با معماری و سایر هنرهای تجسمی هم خیلی در ارتباط است. ما یک بحث در مدلینگ به نام بحث مدلینگ هنرهای تجسمی داریم که شامل شاخه های مدلینگ ترویجی، افراد طبیعی، هنرهای تجسمی، تلفیق معماری و مد و... است. در شاخه تلفیق معماری و مد، علاوه بر پوشش، در عکس هم می توان چنین تلفیقی را به کار برد. الآن خیلی از گالری دارها طی یک سری اتفاقات جالب، اثرشان را با استفاده از شخص مدل به فروش می رسانند. در واقع یک مدل با استفاده از گریم های متفاوت و رنگ آمیزی هایی که به تابلو نزدیک باشد، اثر را به فروش می رسانند. در این اتفاق، شخص دیده نمی شود بلکه هنر برجسته شده و تابلو دیده می شود.

آقای زبده آیا صرفاً داشتن چهره و اندامی مناسب می تواند برای ورود یک نفر به حوزه مدلینگ کافی باشد یا این که این صنعت به چیزی فراتر از زیبایی نیاز دارد؟

مدلینگ، زیبایی نیست، البته اگر یک مدل زیبا هم باشد که چه بهتر؛ ولی مدلینگ صرفاً در یک چهره زیبا خلاصه نمی شود. مدلینگ یعنی این که شما یک استایل زیبا داشته باشید. هر کسی باید استایل شخصی خودش را به خوبی بشناسد، یعنی هر مدلی باید بدانند که در کدام حوزه مدلینگ می تواند مثمر ثمرتر باشد. برای مدلینگ، راه رفتن، صحبت کردن، نشستن، غذا خوردن و... مهم است و همه آن ها به مرور تغییر خواهند کرد. یک مدل ممکن است در یک جمعی وارد شود که 99 درصد انسان های آن جمع از او خوشتیپ تر و زیباتر باشند، اما رفتار خاص آن مدل است که او را نسبت به بقیه متمایز می کند. واژه مدلینگ در همه دنیا یعنی فیت بودن و استایل استخوانی داشتن. بنابراین همه مدل های دنیا چهره زیبایی ندارند اما استایل درست آن ها باعث می شود که خاص جلوه داده و در زمینه مدلینگ موفق باشند. کمپانی و برنده به دنبال چهره زیبا نیستند، بلکه شخصی را می خواهند که مردم را به سمت محصولات شان جذب کند.

مدرسه مد و پوشش

امیر زبده موسس مدرسه مد و پوشش

امروزه هنرهای مفهومی به شدت در حال رشد هستند و ما اخیراً با مبحث لباس های مفهومی نیز مواجه شده ایم. من در اکثر تبلیغات خارجی که دیده ام، چهره و تصویر مدل در هاله ای از ابهام قرار گرفته و مدل اصلاً به چشم نمی آید.

اصلاً در اجراهای زنده، مدل در نقش یک چوب لباسی ظاهر می شود که لحظاتی با گریم های عجیب غریب در معرض دید قرار می گیرد و سریعاً محو می شود. مدلینگ با گریم ارتباط مستقیمی دارد و ممکن است شما را جوری گریم کنند که اصلاً شناخته نشوید. مدلینگ خوب یعنی آنکه شما حتی با آن لباس و گریم متفاوت هم بتوانید با تن گفت (گفتار بدن) خوبی که دارید، به فروش لباس، تابلو و... کمک کنید.

یک سری از برندهای داخلی نظیر برند درسا که اتفاقاً فوق العاده موفق است، گریم های عجیب و غریبی مخصوصاً در مورد خانم ها به کار می گیرد، به نظرتان هدف و نگرش این برند نسبت به چنین گریم هایی در چیست؟

برای هر کار مدلینگ، یک سناریو نوشته می شود که کارگردان هنری، مدل، گرافیست، عکاس، گریمور، طراح صحنه، طراح لباس و... آن را اجرا می کنند. در مورد برندی که شما ذکر کردید، ممکن است سناریو به طوری نوشته شده باشد که چهره مدل گم شود تا بیشتر لباس به چشم بیاید و یا این که لازم بوده آرایش صورت آن خانم، با رنگ لباس ها هماهنگ شود. در نهایت آن چه که مهم می باشد، خروجی است؛ یعنی عکس باید موفق باشد و ارتباط صحیحی با بیننده برقرار کند، در این صورت هم عکاس و هم مدل موفق هستند. من همیشه در کلاس به شاگردهایم می گویم که مدل باید اکت و حس داشته باشد تا مخاطب او را باور کرده و در نهایت، محصول به فروش برسد. برندها باید در کشور ما به دنبال سناریو بروند چون با یک سناریو خوب که منجر به یک عکس تأثیرگذار می شود، محصول بیشتری به فروش خواهد رسید.

به عنوان یک مدلینگ حرفه ای، برای جوان هایی که تازه به این حوزه وارد شده اند چه توصیه ای دارید؟

یک مدل باید ارزش کار خودش را بداند و بعد از آن که مکرراً کار کرد و از او عکس گرفته شد، دیگر به صورت رایگان کار نکند و برای عکاسی یا شو زنده قرارداد ببندد.

و در نهایت صحبت های پایانی تان را بفرمایید.

ما در کشورمان جوانان پر شماری داریم که پتانسیل ورود به حوزه مدلینگ را دارند، ما اگر بتوانیم به این جوانان آموزش دهیم که بر اساس الگوی مد اسلامی حرکت کنند، می توانند در این عرصه موفق باشند. الآن نیویورک که مرکز اصلی مد در دنیاست، شوی زنده مُد اسلامی می گذارد. پیشرفت ایران در هر زمینه ای جای خرسندی دارد، کما این که طی سال های اخیر در عرصه ورزش و سینما پیشرفت کرده، در علم مد هم می تواند با استفاده از طراح ها و آژانس های خوب و رعایت قوانین اسلامی، رشد کرده و به سطح دنیا معرفی شود.

مصاحبه امیر زبده در ارتباط با مدلینگ

55
منبع : هنرآنلاین - عطیه پژم / ص
این مطلب مفید بود ؟ 5 0
برچسب ها :
نظر کاربران
نظر سنجی برای این مطلب غیر فعال شده است .