برو به :
ترک عادت ، ترک عادت کندن پوست لب
در واقع ناخن جویدن نوعی عادت عصبی است که از نمونه های آن می توان به کشیدن یا کندن موها، انگشت مکیدن یا دست کردن داخل بینی اشاره کرد.
بازدید : 520 نفر

چگونه عادت های بــد را ترک کنیم

نیاز به تمیز و زیبا بودن و افتادن در دام برخی وسواس ها باعث می شود مردم در سراسر دنیا به سمت عادت هایی بروند که به مرور آسیب رسان می شود. گاهی کندن موها و جویدن آنها، جدا کردن پوسته های روی پوست، برنزه کردن پوست، دوش گرفتن های زیاد و... تبدیل به عادت های آسیب رسانی می شوند که ترک آنها دشواری های خود را دارد.

از کندن چند تار موی سفید تا تریکوتیلومانیا

بیشتر مردم به محض دیدن نخستین موهای خاکستری شروع به کندن آنها می کنند تا دیده نشوند. کندن چند تار مو مشکل چندانی به بار نمی آورد، اما تصورش را بکنید روزی فرا برسد که دیگر نتوانید بر این عادت غلبه کنید. در این صورت بیماری «تریکوتیلومانیا» بروز می کند که عبارت است از جنون بی وقفه کشیدن و کندن موها. بعضی ها تا جایی این کار را ادامه می دهند که دچار طاسی جزئی می شوند. برخی دیگر به کندن موهای دست و پا یا نیم تنه و همچنین مژه ها می پردازند.

در واقع افراد مبتلا به این بیماری هر نقطه ای از بدن که مو رشد می کند را نشانه می روند. دلیل ابتلا به این مشکل چندان مشخص نیست. این جنون برای برخی افراد روشی برای رفع استرس است و برای برخی دیگر در نتیجه عوامل حسی یا محیطی کلید می خورد. این افراد از جانب اطرافیان درک نمی شوند و بشدت از کاری که انجام می دهند شرمگین و عاجز هستند.

به عقیده متخصصان سال ها جنون کندن مو نوعی خودآزاری تلقی می شد، اما واقعیت این است که این افراد به دنبال آزار رساندن به خود نیستند ، بلکه قصد تسکین خود را دارند. برخی از این افراد تاکید می کنند بعد از کندن موها احساس بهتری تجربه می کنند، اما در حالت کلی از مشکلی که دارند عذاب می کشند.

 

عادت های نادرست

عادت کندن موی سفید

از جویدن موها تا مرگ

برخی افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا تنها به کندن موها بسنده نکرده و موهایشان را می جوند. در دهه های گذشته این تصور وجود داشت که خوردن موها راهی برای تسکین و کاهش کمبود آهن است. برخی افراد نوک موها را می جوند یا بعد از کندن آنها ریشه و پیاز آن را می خورند. برای مبتلایان به این اختلال خوردن مو کاری رضایت بخش و آرامبخش است، اما این کار عادت خطرناکی است چون امکان دارد که موهای خورده شده در روده گیر کند و توپ های بزرگی از موها تشکیل دهد که برای خارج شدن نیاز به عمل جراحی دارد. اگر این موهای گیرافتاده در روده به موقع خارج نشود، مرگبار می شود.

از کندن پوست لبه ناخن تا درماتیلومانیا

برای همه ما پیش می آید که پوسته های ایجاد شده در لبه های ناخن یا هر قسمت را بکنیم و احساس خوشایندی پیدا کنیم. البته بیشتر افرادی که پوست خود را می کنند این کار را به دلیل واکنش طبیعی بدن نسبت به خلاص شدن از شر کنه ها و هر موجود ریز دیگر انجام می دهند. مشکل زمانی حاد می شود که فردی به طور وسواسی و جنون آمیز اقدام به کندن پوست می کند و باعث ایجاد زخم، عفونت، جراحت و تغییر رنگ پوست می شود.

در این صورت صبحت از مشکل «درماتیلومانیا» به میان می آید. افراد مبتلا به این بیماری کندن پوست را راهی برای خلاص شدن از هر نوع نقص و عیبی می دانند. این افراد زمانی که تحت اضطراب، هیجانات منفی یا خستگی قرار می گیرند شروع به کندن پوست خود می کنند. افراد مبتلا به درماتیلومانیا ساعت های طولانی در مقابل آینه می ایستند و به پوست خود نگاه می کنند. این مشکل نه تنها خود فرد، بلکه خانواده و زندگی حرفه ای او را نیز آزار داده و به خطر می اندازد.

از دوش ساده تا وسواس شست وشو

اکثر ما برای تمیز بودن و رعایت بهداشت روزانه یک روز در میان دوش می گیریم، اما برخی افراد به طور افراطی این کار را انجام می دهند، به طوری که روزانه سه تا چهار مرتبه بدن خود را می شویند. این افراد به صورت وسواسی دوش گرفتن را تبدیل به آیینی می کنند که اگر به درستی انجام نگیرد یا وقفه ای در آن بیفتد باید از سر گرفته شود.

این افراد لذتی از کاری که انجام می دهند، نمی برند و ارتباطی بین شست وشوی بدن و اتفاقات زندگی خود می بینند. به عقیده متخصصان همه ما عادت های کمابیش عجیبی داریم. به عنوان مثال موقع در زدن سه ضربه به در می زنیم یا از راه رفتن زیر نردبان خودداری می کنیم. مشکل زمانی بروز می کند که این عادت ها تبدیل به جنونی غیرقابل کنترل می شود. افراد مبتلا به این نوع وسواس تا جایی پیش می روند که حتی خود را در خانه حبس می کنند.

از جویدن ناخن ها تا اونیکوفاژی

برای همه پیش می آید که به طور ناخودآگاه ناخن را بجوند، اما برخی افراد به صورت بیمارگونه این کار را انجام می دهند که ناشی از اختلالات رفتاری است. زمانی که این عادت به بروز درد و عفونت در ناخن ها منجر می شود پای «اونیکوفاژی» به میان می آید. هنوز درخصوص عوامل ابتلا به این مشکل اتفاق نظری وجود ندارد، اما استرس، عدم اعتماد به نفس، ترس، عوامل ژنتیکی و... را از جمله عوامل آن می دانند. برای درمان این مشکل بیشتر به بدمزه کردن ناخن ها متوسل می شوند، اما این روش نمی تواند مشکل را به صورت ریشه ای حل کند. برای درمان این بیماری لازم است فرد را از این اختلال و عادت نادرست آگاه کرد.

ترک عادت

 ترک عادت های بد

از جراحی بینی تا «دیس مورفوفوبیا»

امروزه بسیاری از افراد برای رفع عیوب ظاهری بدن، عمل جراحی زیبایی انجام می دهند، اما بعضی به طور افراطی در دام این جراحی ها می افتند که به آن «دیس مورفوفوبیا» گفته می شود. در این صورت فرد کوچک ترین نقص یا ایرادی را تحمل نکرده و نسبت به آن واکنش های جدی نشان می دهد. این افراد خودخوری زیادی نسبت به کوچک ترین ایرادی نشان داده و به هر قیمتی برای رفع آن تلاش می کنند.

در نتیجه تن به انجام انواع جراحی های زیبایی غیرضروری می دهند. در حالی که قبل از مراجعه به متخصص زیبایی باید با یک روانپزشک مشورت کنند. افراد مبتلا به «دیس مورفوفوبیا» برای تغییر بینی، چانه، ابروها و حتی عضلات ، بازوها و شکم خود را به تیغ جراحی می سپارند. به عنوان مثال افرادی هستند که تصور ریزش موی افراطی و کچلی دارند، به طوری که چندین بار کاشت مو انجام می دهند بدون این که ریزش موی آنها غیرطبیعی باشد. متاسفانه مبتلایان به این مشکل دچار افسردگی می شوند.

از برنزه شدن معمولی تا سرطان

امروزه محققان اعلام کرده اند برنزه کردن های افراطی بسیار خطرناک است. با این حال رنگ پوست برای برخی افراد یک دغدغه جدی محسوب می شود. به طوری که پوستشان از فرط قرار گرفتن در معرض آفتاب شبیه چرم شده و خطر سرطان آنها را تهدید می کند. در ابتدا تصور بر این بود افرادی که شیفته برنزه شدن هستند در پی مخفی کردن ایرادات سطحی پوست هستند، اما بررسی ها نشان داد که برنزه شدن برای این افراد مثل مواد مخدر عمل می کند.

واکنش بدن نسبت به اشعه های ماورای بنفش که باعث برنزه شدن پوست می شود در عین حال در بدن آندورفین و هورمون های کنترل کننده استرس تولید می کند. این مساله احساس خوبی به افراد داده و به مرور اعتیادآور می شود. به طوری که فرد خود را بی امان به نور خورشید سپرده و زمینه ابتلا به سرطان پوست را فراهم می کند.

از شست وشوی دست ها تا اختلال وسواس

شست وشوی دست ها عادتی پسندیده برای رعایت بهداشت است، اما گاهی همین کار ساده تا جایی پیش می رود که تبدیل به اختلال وسواس فکری و عملی (OCD) می شود. افرادی که به طور افراطی و وسواسی دست های خود را می شویند به دلیل ترس از آلودگی این کار را انجام می دهند، اما واقعیت این است که هیچ نوع صابونی نمی تواند تمام میکروب های روی پوست را نابود کند. این افراد با فکر کردن به آلودگی و کثیفی دچار اضطراب شده و استرس خود را با شست وشوی جنون آمیز دست ها جبران می کنند. این کار به مرور علاوه بر سلامت روحی فرد سلامت جسمی او را نیز با خطرات جدی مواجه می کند.

ترک عادت موجب مرض است

3.33
منبع : جام جم-/ر
این مطلب مفید بود ؟ 2 1
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف