برو به :
نمناک فرهنگ و هنرسینما،تئاتر،تلویزیون ناگفته هایی از فیلم سیانور از زبان عوامل آن + تصاویر
سیانور ، فیلم سینمایی سیانو
سیانور فیلمی به کارگردانی بهروز شعیبی ، نویسندگی مسعود احمدیان و تهیه کنندگی سید محمود رضوی است که قصه این فیلم در دهه 50 میگذرد .
تاریخ انتشار : 3 آذر 1395
بازدید : 606 نفر

موضوع فیلم سینمایی سیانور

سیانور فیلمی به کارگردانی بهروز شعیبی ، نویسندگی مسعود احمدیان و تهیه کنندگی سید محمود رضوی محصول سال 1394 است. این فیلم برای نمایش در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر پذیرفته شد و در جشنواره حضور داشت، همچنین این فیلم در تاریخ 28 مهر 1395 در سینماهای ایران اکران شده است.

قصه سیانور در دهه 50 می گذرد و محور اصلی آن زندگی عاشقانه یک زوج است که در آن دوره زمانی به تصویر کشیده می شود. این فیلم به بخش هایی از زندگی مجید شریف واقفی نیز می پردازد.

بازیگران فیلم سینمایی سیانور عبارتند از مهدی هاشمی، بابک حمیدیان، هانیه توسلی، بهنوش طباطبایی،حامد کمیلی، پدرام شریفی، فرزین صابونی، با حضور آتیلا پسیانی و بهروز شعیبی .

چه چیز تو را و تنت را برای کُشتن گرم می کند؟ چه اندیشه ای است که جز کُشتن دیگران، مرگ را هم برای خودت جزو قواعد بازی پذیرفتنی می کند، آن هم با سیانور! چقدر تلخ ، چقدر ساده و چقدر سیاه. این آدم نماها از دور ترسناکند اما ازنزدیک شبیه به من و تو، پس مراقب اندیشه ات باش تا به بادی به باد نرود. گاهی دوست دارم بدانم از کدام دریچه به دنیا، زندگی به من و به تو نگاه می کنند که این گونه برای تمام شدنِ زندگیِ ما، ما را در آغوش می کُشند و خود را با یک دانه سیاه پیروز می دانند. تفکر در ذات خودش چقدر عجیب و چقدر خطرناک است.

آرمان، شعار، سازمان، ایدئولوژی، اندیشه، مجاهد و ... این ها کلماتی هستند که تنت را برای کُشتن و یا کشته شدن گرم می کند و در خارج از چارچوب دین تو را قاتل و دیگری را مقتولِ بازی زندگی می کند و اگر در قواعد بازی انسان های بزرگی چون امام حسین (ع) باشد تو را مجاهد و یا شهید.

در دهه پنجاه اندیشه ای شکل گرفت که هم عجیب بود و هم خطرناک، تفکری که دست به ترور می زد، سازمانی تشکیل شد که با یک لغزش مسیرش سال هاست تغییر کرده و افرادش آواره شده اند. تفکری که تو را تمام می کند و دیگر خودت نیستی، تفکری که دست به حذف می زد، نمی شنود، می کشت، نمی بیند، ترور می کند و به خوردت سیانور می دهد.

حالا در اواسط دهه نود گروهی تلاش کرد تا با یک نگاه منصفانه به آن زمان سفر کند و ما را به نگاه کردن به آنچه که از مسیر حق خارج شد بنشاند. حاصل تلاش این گروه ساخت فیلم سینمایی «سیانور» بود و ما به همین منظور با عوامل سازنده این اثر همچون بهروز شعیبی «کارگردان» محمود رضوی «تهیه کننده» و مسعود احمدیان «نویسنده» به گفت وگو نشستیم که متن این مصاحبه را در پی می خوانید.

 فیلم سینمایی سیانور

بازیگران فیلم سینمایی سیانور

_من با این نکات موافقم، منظورم این است که مثلا در فیلم سینمایی «پدر خوانده» مارلون براندو خالق یک شخصیت منفی و آدم کش است که مخاطب در سینما او را دوست دارد و حتی به لحاظ ذهنی ممکن است تحت تاثیر رفتار او قرار بگیرد و گرایش هایی را به تفکرش پیدا کند که بخشی از آن به دلیل قدرت بازیگر است اما نویسنده و کارگردان شاید باید در مقابل این کاراکتر قدرتمند یک شخصیت برتر نیز داشته باشند یا نتیجه گیری فیلم نیز بر آن جاذبه تاثیر دیگری بگذارد.

*«سیانور» چیزی نیست جز اینکه دروغ نمی گوید/ آخرتمان را به دنیا نفروختیم

شعیبی:قطعا وجود داشت. اجازه بدهید آقای احمدیان پاسخ دهند.

احمدیان:ممکن است برخی بگویند مجموعه فیلم کار سختی نبوده است و اما هزار نکته باریک تر زمو وجود دارد. ما در مورد شخصیت هایی صحبت می کنیم که همچنان خانواده آنها در میان ما حضور دارند. بسیاری از همرزم هایشان نیز حضور دارند. آنها نیز در مورد بسیاری از موارد صحبت می کنند و نظر می دهند. مجموعه افراد در سایه همدلی و همراهی ما را یاری کردند. کاراکترهای مان را از فضای تیپیکال جدا کردیم و قرار گذاشته ایم که به مخاطب دروغ نگوییم. «سیانور» چیزی نیست جز اینکه دروغ نمی گوید و سعی کرده است، منصف باشد. اگر نخواهم شعار بدهم باید بگویم که بدون یک توافق نانوشته ای گفتیم آخرتمانم را به این دنیا نفروشیم. یادمان نرود این فتح بابی بود و دوستان دیگری می توانند بیایند در بُعد های دیگر فعالیت کنند.

__همه ما می دانیم که انقلاب به معنی منقلب شدن است و انقلاب را این تغییر رقم می زند حال به نظر خودتان فکر نمی کند با استناد به برخی از نکته ها در فیلم این اشاره وجود دارد که ما برای احقاق حق خود می توانیم اسلحه به دست بگیریم. این تفکری خطرناک است، در صورتی که در قران نیز خداوند گفته «انّ الله لا یُغیِّرُ ما بقوم حتّی یغیّرو ما بانفسهم»[1] خداوند سرنوشت هیچ قومی و «ملّتی» را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنها خود تغییر دهند». «سیانور» اسلحه دست مخاطب نمی دهد؟

رضوی:نه کاملاً برعکس است.

شعیبی:حرف کلی فیلم این نیست. این که کسی اسلحه دست بگیرد یا نگیرد بنا بر اقتضاء موقعیتی که در آن قرار گرفته است مهم تر از اسلحه دست گرفتن نکته دیگری را بیان کردیم و آن فکر کردن است. فکر کردن را نباید کنار بگذاریم و به قول آن جمله فیلم که خودم هم خیلی دوستش دارم «زمانی که اسلحه دست می گیریم تازه باید فکر کنیم به چه کسی نباید شلیک کنیم». در نتیجه اسلحه می تواند به عنوان نماد قدرت و یا هرچیز دیگری در دست افراد مختلف باشد پیش از آن این مهم است که قبل از هر چیزی باید فکر کرد.

*همزاد پنداری با کاراکترهای سیانور

_بالاخره شهید صمدی لباف هم این تصمیم را گرفته بود که اسلحه به دست بگیرد. نکته ای که مورد تایید امام (ره) نبود.

شعیبی:ببینید این مربوط به اقتضاعات و شرایط آم زمان است. از سال 54 تحول عظیمی را داشتیم که در هر دهه یک اتفاق افتاده است. نمی توانیم بگوییم که فقط باید آنها را قضاوت کرد به نظرم باید با آنها نیز همذات پنداری کرد و به آنها نیز نزدیک شویم. چه شد که اسلحه دست گرفتند؟ اگر اسلحه دست گرفتند هرکدام شان چه انتخابی کردند؟

_به نظرتان فیلم این همذات پنداری را که گفتید به وجود می آورد؟ چرا که در غیر اینصورت می تواند خود مفهوم اسلحه دست گرفتن بیشتر دیده و تاثیرگذار شود.

شعیبی:به نظرم این همذات پنداری را به وجود می آورد. البته اینکه چرا اسلحه دست گرفته است موضوعی است که ما در فیلم وارد آن نشدیم. چرا؟ به دلیل اینکه ظرف زمانی کمی در اختیار داشتیم و برای آن باید زمان بیشتری صرف می کردیم، اما در «سیانور» به این نکته که حالا فرد اسلحه دست گرفته و با آن چه کار انجام می دهد را پرداخته ایم.

*نگاهم به جشنواره ها بعد از نوع برخورد با «سیانور» تغییر کرد

_این نکته را که گفتید یاد یکی از صحبت های تان افتادم که گفته بودید انسان خوشبینی هستید اما اذعان کردید بعد از «سیانور» نسبت به سینما و روند جشنواره ها نگاه تان تغییر کرده است. این تغییر در چه بوده است؟

شعیبی:بله تغییر کرده و البته که این تغییر مثبت بوده است، اگر منفی باشد که باید این سینما را رها کنم. به نظرم بی توجهی به یک اثر توسط برخی در جشنواره ها خیلی نمی تواند بی توجهی تاثیرگذاری باشد برای این که سینما یک پای ثابت دارد و آن هم مردم و مخاطبان سینما هستند. اتفاقا تجربه خوب اش این بود که من دوباره ماهیت اصلی سینما یادم آمد. واقعا یک بخشی از دغدغه هایم جشنواره بود اما بعد از «سیانور» نگاهم تغییر کرد و به نظرم این تغییر در زمان درستی رخ داد. یادمان نرود ابتدا سینما پدید آمد و مردم به دیدن سینما نشستند و بعدها جشنواره ها شکل گرفتند.

*تندروی از هر سمت و سویی لطمه زننده است

رضوی:اجازه بدهید در ابتدا در مورد سوالی که مطرح کردید و گفتید آیا این فیم نسبت به گروه های مبارز و چریکی سمپاتی ایجاد می کند یا خیر توضیحی بدهم. کلیت یکی از پیام های مهم فیلم این است که ببینیم برخی از تندروی ها و خروج از خطوط اصلی انقلابی که در این بازه زمانی 30 الی 40 ساله بارها اتفاق افتاده است که باعث شده از هدف اصلی شان دور شوند ریشه اش در کجا است. تندروی از هر سمت و سویی لطمه زننده است چه تندروی فکری و چه تندروی عملیاتی. به نظرم این نکات در فیلم وجود دارد. فیلم در نهایت به این می رسد که عقلانیت و تعقل که مهمترین نکته در زندگی و مبارزه است در دین مان هم به آن اشاره شده است که ابتدا به هر نکته ای با فکر کرد. در این جا تفاوت میان شیعه و گروه های تندرویی که می شناسیم شان دیده می شود. ما به درستی و نادرستی کارمان فکر می کنیم ولی آنها اینطور نیستند. اگر بگوییم که حاصل فیلم و آنچه که در ذهن مخاطب رسوب می کند این است که حتی در مبارزه به هر نحو ابتدا یاد بگیرد فکر کند و تعقل داشته باشد نکته ای که شما به عنوان نگرانی آن را مطرح کردید پیش نمی آید.

*حالا نامه های تندم را نگه داشته ام/ خیلی چیزها را برای روز جزاء گذاشته ام

_ نامه ای تند نوشتید گویا بعد از «سیانور» و رفتاری که با این فیلم شد حسابی دل پری دارید.

رضوی:آن نامه که تند نبود حالا نامه های تندم را نگه داشته ام. امروز هم به یک عزیزی گفتم. خیلی چیز ها را نگه داشته ایم برای روز جزاء. خدمت خیلی از دوستان در آن روز هستیم. شخصاً اهل تندروی نیستم. سعی می کنم خیلی چیزها را نگه دارم حس ام این است که همه ما اهالی یک خانه هستیم و هرچیزی که هست باید در همین خانه حل کرد و نباید به کوچه رفت و داد و بیداد کرد و به پدرمان بگوییم ببین چه کردی برای آن. بعضی از همکار های ما این کار را می کنند به نظرم همه چیز باید در خانه خودمان حل شود.

فیلم سینمایی سیانور

محمود رضوی تهیه کننده سیانور

*تا داد نزنی جوابت را نمی دهند

_به هر حال در شرایط فعلی گویا تا داد و بیداد و شانتاژ نباشد حقت را نمی دهند.

رضوی:بله به هر حال این نگاه وجود دارد. این کار را هم بزرگ تر ما در حوزه کاری مان که فعالیت دارد انجام داده است. ما زیر مجموعه جایی داریم کار می کنیم که مجوز و همه چیزمان را از آنجا می گیریم در همان ابتدا آن بزرگتر نباید اجازه می داد کارما به اینجا کشیده شود حالا که اینطور شده تا داد نزنی جوابت را نمی دهند، اما باز هم ما کاری نکردیم ولی خیلی ها در شرایط ما داد و بی داد راه انداختند و به خیابان آمدند. ما هم می توانستیم این کارها را انجام دهیم چون برای داد و بیداد حرف های زیادی برای گفتن داشتیم که می توانست به فرو ش مان نیز کمک کند اما ما این کار را نکردیم.

*برای دوزار فروش بیشتر قرار نیست به خیابان بیاییم و داد بزنیم

حرمت آن خانه و خانواده اجازه نمی دهد که بیاییم و هر چیزی را برای فروش بیشتر بگوییم. یک بار در این نظام یکی این کار را انجام داده است و فردی چیزهای درونی آن را بیرون فریاد زده است، دیگر بس است، چند سال کشیدیم که بابا بیخیال. ما که در جزیی ترین قسمت های حاکمیتی هستیم قرار نیست به خاطر اینکه دوزار فیلم مان بیشتر دیده شود یا به ما بد کرده اند بیرون بیاییم و داد و بیداد راه بیندازیم. ما تا جایی که کارد به استخوان مان نرسید و شاهرگ مان را نزدند و اواخر جان مان بود صدای مان در نیامد. در آن نامه هم چیز خاصی نگفتم تنها عنوان کردم که من حرف هایی دارم برای گفتن اجازه ندید به آنجا کشیده شود.

*«سیانور» از دو جنس نگاه نادیده گرفته شد!

_برای جایزه نگرفتن که قطعا ناراحت نیستید اما نحوه برخورد جشنواره با فیلم بسیار ناراحتتان کرده است.

یکی از دغدغه های من برگرداندن سرمایه فیلم است. یک فیلم برای اینکه به مردم معرفی شود پیش زمینه هایی را نیاز دارد. اینها کارهایی انجام داده اند که این پیش زمینه ها برای ما از بین رفت. زمانی هست که فیلمی قابلیت ندارد و این شرایط برایش پیش می اید اما «سیانور» یک اثری با قابلیت بالا است. با این فیلم می شد به گونه ای دیگر رفتار کرد. اگر همان بخش هایی که همه انتظارش را داشتند در جشنواره دیده می شد و ... قطعاً مردم نگاه دیگری پیدا می کردند و اطلاعات بیشتر به دست می آوردند. شرایطی را به وجود آوردند که هنوز در مرحله معرفی فیلم هستیم و اطلاع رسانی می کنیم که «سیانور» یک اثر متفاوت است. بالاخره اتفاقات مختلف به دیده شدن یک اثر کمک می کنند.

ببینید فیلم در دهه 50 ساختن با ساخت یک اثر سینمایی دیگر که در آپارتمان است بسیار متفاوت خواهد بود. برای در آمدن هر کدام از صحنه های فیلم بچه ها واقعاً زحمت کشیدند زحمتی بیش از ساخت فیلمهایی که شرایط راحت تری دارند. نادیده گرفتن اینها بسیار عجیب بود. نادیده گرفتنی که سمت یک نوع نگاه نبود آن هم سمت و سوی دو جنش نگاه که نسبت به این فیلم روا داشتند خیلی عجیب است.

*وقتی گله می کنم می گویند چرا گله می کنی؟

_سوالی که پیش می آید این است که فکر می کنید چرا فیلم «سیانور» نباید در جشنواره مقاومت دیده شود؟ اصولاً جریانی که دغدغه های ارزشی دارد نباید فرصت های این چنینی چون حمایت از یک اثر مقبول را از دست دهد. در یک تیزهوشی عامدانه می توانستند فیلم را مصادره کنند که برخورد های عکس این موضوع رخ داد.

رضوی:واقعا نمی دانم و من هم نباید به این سوال پاسخ دهم این سوال را باید همان دوستان جواب دهند. هنوز هم من وقتی گله می کنم می گویند چرا همچنان گله می کنی؟!

رضوی چه پیغامی به جشنواره مقاومت داد؟

_به هر حال شما به قول خودتان در درون این خانواده هستید به نظرم می توانید تشخیص صحیح تری داشته باشید. ممکن است بحث یک سلیقه باشد و یا مشکل داشتن با شخص محمود رضوی که در نهایت باید علت نادیده گرفته شدن این اثر مشخص شود. جشنواره مقاومت که برای حکومت می تواند یک جشنواره استراتژیک محسوب شود نباید اینطور در قالب مسیری که برای خود ترسیم کرده فرصت سوزی کند.

فیلم سینمایی سیانور

بهروز شعیبی و محمود رضوی عوامل فیلم سیانور

رضوی:آنها باید جواب بدهند. من واقعا منطق این ماجرا و تصمیم گیری ها را نفهمیدم. 45 روز قبل از جشنواره مقاومت به مدیرانش پیغام دادم و گفتم که من مشکلی ندارم از اینکه فیلمم در جشنواره حضور داشته باشد اما اگر قرار است از آن برخوردهایی که خودتان می دانید با «سیانور» شود و فیلم را قربانی کنید بگویید من فیلمم را به عنوان مهمان در جشنواره شما نشان دهم. توسط چند نفر هم این پیغام را به آنها دادم. آنها هم گفتند که نه اینطور نیست اینجا قول داده اند که فلان کنند من هم گفتم من قول نمی خواهم فقط می گویم عادلانه و منصف با فیلم رفتار کنید. نگاه تان با عینک دودی نباشد، واقعیت را ببینید. اصلا به جایزه کاری ندارم از هر دو طیف می خواهم بیایند و فیلم سینمایی «سیانور» را به عنوان ششمین کاندید در بخش هایی چون فیلمبرداری، طراحی صحنه و لباس و ... در کنار سایرین بگذارند و مزیت های شان را با هم بسنجند و از نظرشان دفاع کنند. این فیلم حداقل قابلیت 12 الی 13 کاندید شدن در بخش های مختلف را داشته است اما... . شاید فیلم ما مشکل داشته است بگویند حداقل برای کارهای بد خودمان رویه کارمان را اصلاح کنیم، اگر اینطور نیست شهامتش را داشته باشند بگویند ما اشتباه کردیم.

احمدیان:با اجازه وارد بحث می شوم . آقای رضوی فرض کنید که در تعداد زیادی از بخش های جشنواره کاندید شده اید و تعداد زیادی هم سیمرغ دریافت می کردید ولی مردم نمی رفتند فیلم تان را ببینند آن زمان چه احساسی داشتید؟ اگر در 17 روز به جای یک میلیارد آن هم یک اثر تاریخی معاصر 20 میلیون می فروخت چه؟

رضوی:من منظور شما را می فهمم اما می گویم توانمندی این فیلم در این سطح که با آن برخورد شد نبوده است.

*سینماهای شهرستان عاشق چشم و ابروی من نیستند

_ یک سوال صریح بپرسم مبنی بر اینکه خبری به دستم رسیده که گویا شما به مبلغ 200 میلیون تومان بلیت فیلمتان را خریداری کردید. چقدر درست است؟

رضوی:چگونه خریدیم؟ از سینمادار ها بپرسید. ما فیلمی ساخته ایم که نزدیک به 3 میلیارد تومان هزینه اش شده است. دویست میلیون تومان هم بگذارم روی فروش آن که چه شود؟! چه چیزی به من و فیلم می رسد؟! بر اساس حساب و کتابی که وجود دارد فیلم من باید 9 میلیارد تومان بفروشد تا پول من بازگشت داشته باشد هزینه کردن 200 میلیون تومانی به چه کار من می آید؟! این هزینه کردن یعنی باید 600 میلیون تومان دیگر فیلم بفروشد. کدام عقل سلیم این کار را می کند؟ هفته اول 10 سینما داشتیم پنج شنبه و جمعه سینمادارها برای فیلم ما مشتاق شدند. می خواهم بگویم که سینما دار می بیند که بلیت خریداری می شود و آدم داخل می شود از آنها بپرسید که چرا تعداد سالن «سیانور» را بالا بردید؟ چرا تعداد سالن های ما به بیش از 50 تا رسیده است؟ سینمای شهرستان که عاشق چشم و ابروی من نیستند قطعاً فروش داشته اند و با استقبال مخاطب روبرو شده اند. این در حالی است که بخش خصوصی نیز پای اکران فیلم من آمده است چرا باید آنها بیایند فیلم فروش داشته که تصمیم این چنینی گرفته اند.

*احمدیان:ما جز آنهایی هستیم که خسر الدنیا و الآخره شده ایم

_ در مورد شما ذهنیتی در بین بسیاری وجود دارد و آن این است که شما جزو افراد امنیتی هستید و رابطه هایی نیز دارید که وارد این حوزه شده اید و بودجه فیلم تان نیز همواره تامین بوده است و کاری به کارتان هم ندارند.

رضوی:چه بگویم! «با خنده رو به احمدیان» اگر دوستان بدانند که چه بلاهایی بر سر ما آوردند چه می گویند؟!

احمدیان:من هم خانواده ام وقتی فیلم را دیدند به من گفتند تو خودت جزو اینها بودی از بچه های فلان جا هستی؟! «با خنده» ما جز آنهایی هستیم که خسر الدنیا و الآخره شده ایم.

*هم از این طرفی ها فحش می خوریم هم آن طرفی ها/ از اصولم خارج نمی شوم فکر می کنند دارای رابطه با برخی نهادها هستم

رضوی:«می خندد» هم از این طرفی ها فحش می خوریم و هم آن طرفی ها. چه جوابی بدهم واقعا. بهترین جوابی که دارم این است که یک فیلم من 6 سال است که بدون هیچ تعیین و تکلیفی در محاق به سر برده است و مصائبی که بر سر من در آوردند را باید از اطرافیانم بپرسید. برای ساخت فیلم هایم اصلا راه ساد و راحتی را طی نکرده ام. من آدمی هستم که از پایین رشد کرده ام و آرام آرام بالا آمده ام. این مسیر را با اعتقاداتم آمده ام. برای خودم اصول و ایدئولوژی دارم که خیلی ها در آن می گنجند و خیلی ها هم نمی گنجند. من کاربلد سینما نیستم و راه زیادی دارم تا به تهیه کننده های بزرگی که در سینما هستند برسم برخی از آنها اسم شان وقتی پای یک اثر می آید مُهر تاییدی بر کیفیت آن است، اما من برای خودم اصولی دارم و چون از آنها سعی کردم خارج نشوم برای خیلی ها این ذهنیت پیش آمده که من دارای رابطه هستم. مگر هر کسی اصولی دارد باید اینطور باشد؟! آدم ها نمی توانند خودشان باشند و اصول داشته باشند؟!

*فیلم ساختن من فرمولی دارم که برای خودم است

_در شرایط فعلی ما کمی تعجب برانگیز است در دنیایی که ارزش ها زمانی اهمیت پیدا می کنند که منافع شخصی فرد تامین باشد.

همه برای شان جای تعجب است که من چگونه فیلم فیلم می سازم. این فیلم ساختن های من هم فرمولی دارد که برای خودم است. تا قبل از فیلم سینمایی «خانه ای در خیابان چهل و یکم» که از فارابی کمک گرفتم دیگر هیچ پولی از هیچ جای دیگری نگرفته ام. در حال حاضر در زمانی به سر می بریم که دیگر هیچ چیز مخفی برای مردم باقی نمانده است سران ممکلت یک جلسه خصوصی می گذارند فردا همه ما مطلع می شویم. می شود من از جایی پول گرفته باشم و کسی نفهمد؟! در حد و اندازه ای حرف که برای همه، همه چیز وجود دارد و می گویند. از تولیدات دیگرم که فرهنگی است پول در می اورم و در سینما خرج می کنم. من نه ساختمان سازی دارم و نه کارخانه دارم.

*رضوی هستم با اصول خودم، نمی توانم برم فیلم روحوضی بسازم.

_فکر می کنید در مسیر سخت سینما پای اصولتان تاب می آورید؟

من رضوی هستم با اصول خودم ، نمی توانم برم فیلم روحوضی بسازم. کسی از من توقع هم ندارد. نمی توانم یک تپه ریش برم فیلم فلان بسازم و بعد اسمم این باشد که حاجی ، هیئتی و موتلف هستم که تنها بفروش باشد. من همینی ام که هستم، اگر سینما من را مجبور و وادار نکند که به آن سمت برم. تا الان که اینطور بودم دلیلی ندارد که چون این طور هستم پس حتما دارای ارتباط های آنچنانی ام.

* اگر در سینما برای خواص حرف بزنیم مخاطب را کوچک کرده ایم/ قرار نیست ایدیولوژی ام از خودم جلوتر حرکت کند

_در مورد سیانور نکته ای وجود دارد و آن هم این است که با اینکه فیلم با دغدغه های شخصی و حتی ملی ساخته شده است اما برای بسیاری قابل پذیرش بوده و در آن چیزی است به قول سینمایی ها از قاب بیرون نمی زند. دچار دو قطبی بودن در سینما نشده است.

خدا وقتی حرف زده است برای عام بوده، وقتی پیامبر اکرم (ص) حرف زده برای عام بوده وقتی امیرالمومنین حرف زده برای عام و همه انسان ها بوده است. وقتی ما در اثر سینمایی مان برای یک عده خاص حرف بزنیم مخاطب را کوچک کرده ایم. ما حرف های مان آنقدر بزرگ است که از مسیحی و یهودی می توانند در جمهوری اسلامی ایران بنشینند به آن گوش دهند. اگر اثری می سازم و با خود می گویم پیرو ائمه اطهارم باید آن را امروزی کنیم. در اثر فرهنگی که می سازم تلاش می کنم خوش آمد همه باشد و حتما ایدئولوژی که در نظر دارم نیز در آن وجود دارد اما قرار نیست از اثر خارج باشد. قرار نیست ایدیولوژی ام از خودم جلوتر حرکت کند.

*برای خودم سوپر ایدئولوژی هایی دارم

_قطعا اگر اینطور باشد و ما همه حرف ها و تفکر خودمان را در فیلم داد بزنیم کار نمی کند و جواب نمی دهد در ضمن دافعه ای هم نسبت به آن ایدولولوی اینجاد خواهیم کرد و به جای جاذبه در آثاری که ارزشی هستند به سمت دافعه می رویم.

رضوی:موافقم. بنده که مثلا برای خودم سوپر ایدئولوژی هایی دارم و وقتی وارد دفتر سینمایی ام می شود تمام مشخصه های ذهنی من در آن وجود دارد خیلی از آثار را نمی پسندم چطور ممکن است جامعه ای که شاید با ذهنیت من نزدیکی ندارد آن را بپسندد؟ در نتیجه نباید نوع نگاه مان از فیلم بیرون بزند.

ناگفته هایی از فیلم سیانور از زبان عوامل آن + تصاویر

53
منبع : خبرگزاری فارس / م.ف
این مطلب مفید بود ؟ 3 0
نظر کاربران
نظر خود را بنویسید ...

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

کد امنیتی
ارسال نظر
انصراف