بیماری سرخجه
بیماری سرخجه در بارداری می تواند منجر به سقط، مرده زایی یا نوزاد مبتلا به عفونت سرخجه مادرزادی گردد.

خانم های باردار مراقب ابتلا به بیماری سرخجه باشند

عفونت های بارداری یکی از شایع ترین مشکلات دوران بارداری است . بدن در دوران بارداری حساس تر و ضعیف تر میشود به همین دلیل غلبه انواع عفونت ها و ویروسها بر بدن در این دوران شایع تر است یکی از این عفونت ها بیماری سرخجه است که می تواند بر بینایی و شنوایی کودک اثر بگذارد و همچنین ممکن است منجر به ایجاد نقائص مغزی یا قلبی شود.در این مطلب درباره بیماری سرخجه در زنان باردار مطالبی را ارائه کرده ایم.

بیماری سرخجه و تاثیر آن در بارداری

سرخجه یکی از علل شایع بیماری های حاد تبدار و بثوری می باشد. بیماری دارای چندین عارضه می باشد. عفونت سرخجه در حاملگی می تواند منجر به سقط، مرده زایی یا نوزاد مبتلا به عفونت سرخجه مادرزادی گردد. اولین توصیف دقیق از سرخجه درسال 1740 میلادی به عمل آمد و اصطلاح روبلا در 1866 برای آن به کار برده شد.

مطالعات در سال 1941 ثابت کرد ابتلاء مادر به ویروس سرخجه در ماههای اول آبستنی موجب کاتاراکت و بیماریهای قلبی در نوزاد وی می گردد.ویروس سرخجه از ویروسهای RNAدار و نسبت به حلالهای چربی حساس است و در گروه توگاویروسها قرار دارد. ویروس سرخجه توسط گروه کثیری از عوامل شیمیایی، PH کمتر از 8/6 یا بیش از 1/8 و تحت اثر اشعه ماوراء بنفش غیرفعال می گردد. درحرارت اطاق تا 37 درجه سانتیگراد ویروس ناپایدار است و بهترین درجه حرارت جهت نگهداری آن 60 درجه سانتیگراد زیرصفر است. انسان تنها میزبان طبیعی ویروس سرخجه است.

بیماری سرخجه

خطرات بیماری سرخچه در بارداری را بشناسید

انتقال عامل بیماری از طریق ترشحات دستگاه تنفس شخص مبتلا صورت می گیرد و در اکثر موارد ناشی از تماس طولانی و نزدیک با بیمار است. اپیدمیهای سرخجه در فواصل 6 تا 9 سال یک بار ولی به دفعات کمتری از همه گیریهای سرخک مشاهده می گردد. سرخجه بیشتر از همه در کودکان دیده می شود اما سن ابتلا به آن بعد از زمان معمول برای ابتلا به سرخک است. در برخی از کشورها تعداد قابل توجهی از بالغین (حدود 15درصد) فاقد آنتی بادی HI نسبت به سرخجه هستند.به طور معمول تنها یک مورد از 5 تا 10 مورد بالینی بیماری سرخجه گزارش می شود و به علاوه به ازاء هر یک مورد با تظاهرات بالینی یک یا چند مورد عفونت بدون علائم بالینی وجود دارد که از نظر اپیدمیولوژیکی، به اندازه موارد بالینی بیماری با اهمیت هستند.

اگر چه واگیر بودن سرخجه کمتر از سرخک و بسیاری از بیماری های دیگر کودکی است ولی با بروز اپیدمی در سربازخانه ها و یا مؤسسات شبانه روزی کلیه افراد حساس به بیماری مبتلا خواهند شد. در سرخجه اکتسابی زمان سرایت پذیری بیماری کوتاه است و از یک هفته قبل از بروز بثورات تا 5 روز بعد از آن ادامه خواهد داشت (حداکثر تا 21 روز بعد از بروز بثورات) اما حداکثر سرایت پذیری آن یک روز قبل از ظهور نشانه هاست.

نوزادان منبع عفونت
واضح است بیماری که در جریان سرخجه دچار راش نمی شود نیز آلوده کننده است. نوزادان مبتلا به سرخجه مادرزادی نیز یک منبع عفونت محسوب می گردند و در حلق، ادرار و مدفوع بسیاری از این نوزادان ویروس یافت می شود. تماس افراد حساس با چنین نوزادانی موجب ابتلاء آنها به سرخجه می گردد.به طور کلی یک بار ابتلا طبیعی به سرخجه شخص را برای تمام عمر در مقابل بیماری سرخجه محافظت می کند هر چند که وقوع عفونت مجدد با یا بدون نشانه های بالینی در افراد واکسینه شده و بندرت در آنهایی که قبلا به بیماری مبتلا شده اند، گزارش شده است. بیماری سرخجه مانند بسیاری از بیماریهای ویروسی می تواند در دورة حاد عفونت موجب کاهش پاسخ های ایمنی سلولی میزبان گردد. جنینی که با ویروس سرخجه عفونی شده باشد، ممکن است با سندرم سرخجه مادرزادی متولد شود. نوزادان با CRS ، ویروس سرخجه را برای مدتهای طولانی با اشک دفع می کند. برای تشخیص سرخجه مادرزادی در نوزاد می توان از شناسایی Igm اختصاصی در خون نوزاد (از بدو تولد تا 5 ماهگی) استفاده کرد.

بیماری سرخجه

بیماری سرخجه وخطرات آن در بارداری

نتایج تست های آزمایشگاهی
برای هر مورد مشکوک به CRS علاوه بر تنظیم لیست خطی و اعلام به سطوح بالاتر باید یک فرم بررسی اپیدمیولوژیک نیز تکمیل گردد. برای مراقبت، گرفتن 1 نمونه خون به میزان 1 میلی لیتر از هر نوزاد مشکوک به CRS بعد از تولد در اسرع وقت ، الزامی است . (تقریباً همه نوزادان متبلا به CRS نتیجه آزمایش Igm اختصاصی سرخجه آنها طی 6 ماه اول زندگی مثبت و 60% آنها طی 6 ماهه دوم زندگی مثبت می شود.

چطور موارد مشکوک را بررسی کنیم؟
در زنان باردار مشکوک به سرخجه، باید نمونه خون از نظر Igm اختصاصی سرخجه بررسی شود. اگر نتیجه ازمایش نمونه خون از نظر Igm اختصاصی سرخجه مثبت بود بایستی بیمار از نظر انجام ویزیت بعدی پیش از تولد پیگیری مورد مشورت قرار گیرد، در صورتی که نمونه خون از نظر Igm اختصاصی سرخجه منفی باشد و اولین نمونه در عرض 6 روز اول شروع بثورات جلدی تهیه شده باشد بایستی نمونه خون دوم تهیه شده و از نظر Igm آزمایش شود. بهر حال لازم است صرف نظر از Igm، سرم خون زن باردار مشکوک به سرخجه با روش Rubella IgG avidity assay بررسی شود

واکسن سرخجه در بارداری، ممنوع
به علت اینکه برای ایمنی، ویروس های زنده مورد استفاده قرار می گیرند، واکسیناسیون نمی تواند ضمن حاملگی یا یکی دو ماه قبل از حاملگی صورت پذیرد و چنانچه مایه کوبی بر ضد سرخجه تصادفا انجام شود بدون آنکه مادر بداند که باردار است احتمال آلودگی جنین آن تا 10 درصد بوده که توصیه به سقط جنین می گردد. راه دیگر انجام آزمایش خون و کنترل میزان پادتن ضدسرخجه است که اگر آلودگی در سال های قبل صورت گرفته باشد در این صورت ایمنی طبیعی به وجود خواهد آمد که با رقم بالای پادتن در خون مشخص می گردد و مایه کوبی جدید ضرورت نخواهد داشت. بنابراین بهتر است قبل از ازدواج آزمایش آمادگی ابتلا به سرخجه انجام گیرد و در صورت وجود حساسیت مایه کوبی انجام شود.

 

خطرات ابتلا به بیماری سرخجه در بارداری

3.36
این مطلب مفید بود ؟42
برگرفته از الودکتر _نی نی بان / ف
وبگردی