غزل شماره 36 دیوان حافظ : تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
تعبیر و تفسیر کامل شعر و غزل شماره 36 دیوان حافظ :تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست دل سودازده از غصه دو نیم افتادست چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 36 دیوان حافظ :تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 36 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 36 دیوان حافظ در فال حافظ شما
تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
دل سودازده از غصه دو نیم افتادست
چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است
لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست
در خم زلف تو آن خال سیه دانی چیست
نقطه دوده که در حلقه جیم افتادست
زلف مشکین تو در گلشن فردوس عذار
چیست طاووس که در باغ نعیم افتادست
دل من در هوس روی تو ای مونس جان
خاک راهیست که در دست نسیم افتادست
همچو گرد این تن خاکی نتواند برخاست
از سر کوی تو زان رو که عظیم افتادست
سایه قد تو بر قالبم ای عیسی دم
عکس روحیست که بر عظم رمیم افتادست
حافظ گمشده را با غمت ای یار عزیز
اتحادیست که در عهد قدیم افتادست
معنی و تفسیر غزل شماره 36 دیوان حافظ در فال حافظ شما
بهزودی نتیجهٔ کار درستتان را خواهید دید. وصال یار و رسیدن به مقصود نزدیک است، اما برای در آغوش کشیدن او به تلاش و پشتکار زیادی نیاز دارید. مدتی است فکرتان درگیر بیماری شده است؛ نگران نباشید، به زودی از بیماری رهایی مییابید و لباس بهبود بر تن میکنید. سفری معنوی در پیش است که شما را بیش از پیش به خداوند نزدیک میکند و با او پیمان تازهای خواهید بست. در این سفر گمشدهٔ درونتان را پیدا میکنید.
