غزل شماره 37 دیوان حافظ : بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 37 دیوان حافظ :بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 37 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

متن شعر و غزل شماره 37 دیوان حافظ در فال حافظ شما

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست
چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب
سروش عالم غیبم چه مژده‌ها دادست
که ای بلندنظر شاهباز سدره نشین
نشیمن تو نه این کنج محنت آبادست
تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیر
ندانمت که در این دامگه چه افتادست
نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر
که این حدیث ز پیر طریقتم یادست
غم جهان مخور و پند من مبر از یاد
که این لطیفه عشقم ز ره روی یادست
مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
که این عجوز عروس هزار دامادست
نشان عهد و وفا نیست در تبسم گل
بنال بلبل بی دل که جای فریادست
حسد چه می‌بری ای سست نظم بر حافظ
قبول خاطر و لطف سخن خدادادست

معنی و تفسیر غزل شماره 37 دیوان حافظ در فال حافظ شما

گذشته را کنار بگذارید و بیش از این در روزهای از دست رفته عمرتان غرق نشوید. به آرزوهای واقع‌بینانه بیندیشید و برای آینده و رسیدن به هدف‌هایتان تلاش کنید. از ریا و دورویی پرهیز کنید. آرزوهای بلندپروازانه و دور از واقعیت باعث سردرگمی شما خواهد شد. از نعمت‌های پروردگار به کمال استفاده کنید اما دلبسته دنیا فانی نباشید. سعی کنید همواره تعادل زندگی را حفظ کنید و قناعت را پیشه کنید تا از زندگی لذت ببرید.