غزل شماره 7 دیوان حافظ : صوفی بیا که آینه صافیست جام را
غزل شماره 7 دیوان حافظ /صوفی بیا که آینه صافیست جام را تا بنگری صفای می لعل فام را راز درون پرده ز رندان مست پرکاین حال نیست زاهد عالی مقام را
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 7 دیوان حافظ :صوفی بیا که آینه صافیست جام را
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 7 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 7 دیوان حافظ در فال حافظ شما
صوفی بیا که آینه صافیست جام را
تا بنگری صفای می لعل فام را
راز درون پرده ز رندان مست پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را
عنقا شکار کس نشود دام بازچین
کان جا همیشه باد به دست است دام را
در بزم دور یک دو قدح درکش و برو
یعنی طمع مدار وصال دوام را
ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش
پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را
در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند
آدم بهشت روضه دارالسلام را
ما را بر آستان تو بس حق خدمت است
ای خواجه بازبین به ترحم غلام را
حافظ مرید جام می است ای صبا برو
وز بنده بندگی برسان شیخ جام را
معنی و تفسیر غزل شماره 7 دیوان حافظ در فال حافظ شما
به خداوند توکل کنید و هرگز امیدتان را از دست ندهید تا بتوانید با مشکلات زندگی روبهرو شوید و بر آنها پیروز شوید. حرص و طمع را کنار بگذارید تا زندگی طولانی و با عزت و باوقار داشته باشید. حق الناس را به جا آورید و مطمئن باشید خداوند یاور انسانهای صادق و بیدغل است. دل، آینه تمامنمای انسان است؛ دل را از زنگار و کدورت پاک کنید تا حقیقت را به روشنی دیده و به مقامات بلند دست یابید.
