غزل شماره 125 دیوان حافظ : شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 125 دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد بنده طلعت آن باش که آنی دارد شیوه حور و پری گر چه لطیف است ولی خوبی آن است و لطافت که فلانی دارد
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 125 دیوان حافظ :شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 125 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 125 دیوان حافظ در فال حافظ شما
شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
بنده طلعت آن باش که آنی دارد
شیوه حور و پری گر چه لطیف است ولی
خوبی آن است و لطافت که فلانی دارد
چشمه چشم مرا ای گل خندان دریاب
که به امید تو خوش آب روانی دارد
دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردی
آری آری سخن عشق نشانی دارد
خم ابروی تو در صنعت تیراندازی
برده از دست هر آن کس که کمانی دارد
در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز
هر کسی بر حسب فکر گمانی دارد
مرغ زیرک نزند در چمنش پرده سرای
هر بهاری که به دنباله خزانی دارد
مدعی گو لغز و نکته به حافظ مفروش
کلک ما نیز زبانی و بیانی دارد
معنی و تفسیر غزل شماره 125 دیوان حافظ در فال حافظ شما
خود را گرفتار ظاهر دنیا و خوشیهای زودگذر آن نکنید. بسیاری از ظواهر تنها پوستهای زیبا هستند و آنچه در درون این پوسته جای دارد، لزوماً با زیبایی ظاهرش همخوانی ندارد. فریب ظاهر را نخورید و به جای صورت به باطن و سیرت بیندیشید و باطن را زیبا کنید. هر کسی محرم اسرار نیست؛ در انتخاب مشاور دقت کنید و راز دل را به نااهل نگویید. غرور و تکبر پایان خوبی برایتان ندارد. به نصیحتهای دوستان صادق و مهربانتان گوش فرا دهید.
