غزل شماره 180 دیوان حافظ : ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 180 دیوان حافظ – ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند طوبی ز قامت تو نیارد که دم زند زین قصه بگذرم که سخن می‌شود بلند

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 180 دیوان حافظ :ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 180 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

متن شعر و غزل شماره 180 دیوان حافظ در فال حافظ شما

ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند
مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند
طوبی ز قامت تو نیارد که دم زند
زین قصه بگذرم که سخن می‌شود بلند
خواهی که برنخیزدت از دیده رود خون
دل در وفای صحبت رود کسان مبند
ز آشفتگی حال من آگاه کی شود
آن را که دل نگشت گرفتار این کمند
بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست
تا جان خود بر آتش رویش کنم سپند
جایی که یار ما به شکرخنده دم زند
ای پسته کیستی تو خدا را به خود مخند

معنی و تفسیر غزل شماره 180 دیوان حافظ در فال حافظ شما

همه جا شوخی و بذله‌گویی همواره مناسب نیست، به ویژه وقتی باعث تمسخر دیگران و رنجش آن‌ها می‌شود. از مسخره‌کردن دیگران پرهیز کنید و با کنایه با آنان صحبت نکنید. زندگی پر از فراز و نشیب است؛ گاهی در اوج قدرت و جایگاه هستید و لحظه‌ای دیگر در ته چاه. به آشوب‌ها و ناراحتی‌های دیگران نخندید تا روزی به همان جایگاه آنان گرفتار نشوید. این رفتارهای ناپسند را کنار بگذارید تا در دل اطرافیانتان جا باز کنید. برای رسیدن به آرزوی دل باید عزم راسخ داشت و به خود اتکا کرد. از اندیشه‌های منفی و بیهوده پرهیز کنید که موجب غم و اندوه می‌شود.