غزل شماره 183 دیوان حافظ : دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 183 دیوان حافظ – دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند باده از جام تجلی صفاتم دادند
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 183 دیوان حافظ :دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 183 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 183 دیوان حافظ در فال حافظ شما
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند
باده از جام تجلی صفاتم دادند
چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
آن شب قدر که این تازه براتم دادند
من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب
مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند
هاتف آن روز به من مژده این دولت داد
که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند
این همه شهد و شکر کز سخنم میریزد
اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند
معنی و تفسیر غزل شماره 183 دیوان حافظ در فال حافظ شما
تا کنون رنجهای زیادی را تحمل کردهاید و با صبر و بردباری از آنها عبور کردهاید. گرچه نیش و کنایههای حسودان و افرادی که با شما دشمنی نیت دارند شما را آزرده است، اما خدا را شکر که همه آن سختیها به پایان رسیده و اوضاع به خوبی و خوشی به پیش میرود. موفقیتهایی که تاکنون به دست آوردهاید از لطف و مرحمت پروردگار و شایستگیهای خودتان ناشی میشود. با خدا رابطه معنوی عمیقی دارید که سهم زیادی در پیشرفت شما داشته و در نهایت پاداش صبر و تحمل خود را دریافت کردهاید. ممکن است تغییر و تحولات در شرف وقوع باشد؛ از این بابت ناراحت نباشید و خدا را شاکر باشید که ضرر یا زیان خاصی به شما نرسیده است.
