غزل شماره 227 دیوان حافظ : گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
غزل شماره 227 دیوان حافظ / گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود تا ریا ورزد و سالوس مسلمان نشود رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنر است حیوانی که ننوشد می و انسان نشود
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 227 دیوان حافظ :گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 227 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 227 دیوان حافظ در فال حافظ شما
گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
تا ریا ورزد و سالوس مسلمان نشود
رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنر است
حیوانی که ننوشد می و انسان نشود
گوهر پاک بباید که شود قابل فیض
ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود
عشق میورزم و امید که این فن شریف
چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود
دوش میگفت که فردا بدهم کام دلت
سببی ساز خدایا که پشیمان نشود
حسن خلقی ز خدا میطلبم خوی تو را
تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود
معنی و تفسیر غزل شماره 227 دیوان حافظ در فال حافظ شما
از غرور و ریاکاری بپرهیزید و با پیدا کردن دوستان جدید رنگ عوض نکنید که چنین رفتاری چندان عاقلانه نیست. گاهی به گذشته خود بازگردید و از شکستها و اشتباهاتی که کردهاید درس بیاموزید و از تجربههایتان بهره گیرید. عشق و محبت ورزیدن به دیگران همان چیزی است که باقی میماند و فریبکاری پایان خوبی برای شما نخواهد داشت. از فرصتهایی که پیش میآیند نهایت استفاده را ببرید و بیهوده وقت خود را تلف نکنید.
