غزل شماره 289 دیوان حافظ : مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

غزل شماره 289 دیوان حافظ / مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش لیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهش دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزی بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 289 دیوان حافظ :مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 289 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

متن شعر و غزل شماره 289 دیوان حافظ در فال حافظ شما

مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
لیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهش
دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزی
بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش
من همان به که از او نیک نگه دارم دل
که بد و نیک ندیده‌ست و ندارد نگهش
چارده ساله بتی چابک شیرین دارم
که به جان حلقه به گوش است مه چاردهش
از پی آن گل نورسته دل ما یا رب
خود کجا شد که ندیدیم در این چند گهش
یار دلدار من ار قلب بدین سان شکند
ببرد زود به جانداری خود پادشهش

معنی و تفسیر غزل شماره 289 دیوان حافظ در فال حافظ شما

شما انسانی عاطفی و سرشار از عشق هستید، اما محبتتان را از اطرافیانتان دریغ می‌کنید و آن را بروز نمی‌دهید. هنوز هم روحیهٔ بچه‌گانه‌ای دارید. سعی کنید مسئولیت‌هایی را که به عهده گرفته‌اید به بهترین شکل انجام دهید و دلی را نشکنید. عشق لبریز خود را به دیگران ببخشید تا مقام و ارج شما در نظرشان بالا رود. مواظب باشید فردی که با فریبکاری و دروغ سعی دارد شما را به بیراهه بکشد، به دامتان نیفتد. برای رسیدن به آنچه در دل دارید نذری کنید و از خداوند بخواهید. اگر صلاح شما باشد، حتماً به آن خواهید رسید.