غزل شماره 312 دیوان حافظ : بُشری اِذِ السّلامهُ حَلَّت بِذی سَلَم

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 312 دیوان حافظ :بُشری اِذِ السّلامهُ حَلَّت بِذی سَلَم

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 312 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

متن شعر و غزل شماره 312 دیوان حافظ در فال حافظ شما

بُشری اِذِ السّلامهُ حَلَّت بِذی سَلَم
للهِ حمدُ مُعتَرِفٍ غایهَ النِّعَم
آن خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد
تا جان فشانمش چو زر و سیم در قدم
از بازگشت شاه در این طرفه منزل است
آهنگ خصم او به سراپردهٔ عدم
می‌جست از سحاب امل رحمتی ولی
جز دیده‌اش معاینه بیرون نداد نم
در نیل غم فتاد سپهرش به طنز گفت
الآنَ قَد نَدِمتَ و ما یَنفَعُ النَّدَم
ساقی چو یار مه رخ و از اهل راز بود
حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم

معنی و تفسیر غزل شماره 312 دیوان حافظ در فال حافظ شما

کسی به شما ظلم کرده و از دست او رنج می‌برید؛ او هم وضع خوبی ندارد. نگران نباشید، به‌زودی رحمت و لطف خداوند شامل حالتان می‌شود و ستم‌ها به سوی ستمکار بازمی‌گردد. خبرهای خوبی به گوشتان خواهد رسید. اسرار دل را با هیچ‌کس در میان نگذارید. عهدی که شکسته شد، به نفع شما بوده و شما را برای انعقاد قراردادهای تازه آماده می‌کند.

جدیدترین سررسید های ۱۴۰۵ ✅