غزل شماره 313 دیوان حافظ : بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
غزل شماره 313 دیوان حافظ / بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 313 دیوان حافظ :بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 313 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 313 دیوان حافظ در فال حافظ شما
بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم
زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست
بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم
هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت
تا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم
می خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار
این موهبت رسید ز میراث فطرتم
من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش
در عشق دیدن تو هواخواه غربتم
دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف
ای خضر پی خجسته مدد کن به همتم
حافظ به پیش چشم تو خواهد سپرد جان
در این خیالم ار بدهد عمر مهلتم
معنی و تفسیر غزل شماره 313 دیوان حافظ در فال حافظ شما
روزهای زیادی در انتظار رسیدن به مقصود سپری کردهاید و این دوری از هدف و از یار، به شما رنج میدهد. برای رسیدن به مقصد، علاوه بر تلاش و کوشش باید به خداوند توکل کنید و از او یاری بخواهید. هرچند راه رسیدن به مقصود طولانی و پرپیچ و خم است، ناامید نباشید و همه چیز را به خدا بسپارید. اگر از یک مسیر نتیجه نگرفتهاید، مسیرهای دیگر را امتحان کنید تا به آنچه میخواهید دست یابید.
