غزل شماره 314 دیوان حافظ : دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
غزل شماره 313 دیوان حافظ / دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم لیکن از لطف لبت صورت جان میبستم عشق من با خط مشکین تو امروزی نیست دیرگاه است کز این جام هلالی مستم
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 314 دیوان حافظ :دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 314 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 314 دیوان حافظ در فال حافظ شما
دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
لیکن از لطف لبت صورت جان میبستم
عشق من با خط مشکین تو امروزی نیست
دیرگاه است کز این جام هلالی مستم
از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور
در سر کوی تو از پای طلب ننشستم
در ره عشق از آن سوی فنا صد خطر است
تا نگویی که چو عمرم به سر آمد رستم
بعد از اینم چه غم از تیر کج انداز حسود
چون به محبوب کمان ابروی خود پیوستم
بوسه بر درج عقیق تو حلال است مرا
که به افسوس و جفا مهر وفا نشکستم
رتبت دانش حافظ به فلک بر شده بود
کرد غمخواری شمشاد بلندت پستم
معنی و تفسیر غزل شماره 314 دیوان حافظ در فال حافظ شما
شما انسانی هستید که به عهد و پیمان خود وفادار میمانید و هیچ وقت زیر قول خود نمیزنید. هرگز از معشوق دست نمیکشید و به پای او نشستهاید. حسودان بددل ناامید شدهاند و از رقیبان پیشی خواهید گرفت. انشالله به زودی بیمار شفا پیدا میکند، غم و غصه تمام میشود و به نیت قلبی خود خواهید رسید. نگران نباشید.
