غزل شماره 341 دیوان حافظ : گر من از سرزنش مدعیان اندیشم
غزل شماره 341 دیوان حافظ / گر من از سرزنش مدعیان اندیشم شیوه مستی و رندی نرود از پیشم زهد رندان نوآموخته راهی بدهیست من که بدنام جهانم چه صلاح اندیشم
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 341 دیوان حافظ :گر من از سرزنش مدعیان اندیشم
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 341 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 341 دیوان حافظ در فال حافظ شما
گر من از سرزنش مدعیان اندیشم
شیوه مستی و رندی نرود از پیشم
زهد رندان نوآموخته راهی بدهیست
من که بدنام جهانم چه صلاح اندیشم
شاه شوریده سران خوان من بیسامان را
زان که در کم خردی از همه عالم بیشم
اعتقادی بنما و بگذر بهر خدا
تا در این خرقه ندانی که چه نادرویشم
شعر خونبار من ای باد بدان یار رسان
که ز مژگان سیه بر رگ جان زد نیشم
من اگر باده خورم ور نه چه کارم با کس
حافظ راز خود و عارف وقت خویشم
معنی و تفسیر غزل شماره 341 دیوان حافظ در فال حافظ شما
برخی حسودان و رقیبان میخواهند شما را از مسیر رسیدن به هدف بازدارند و به بیراهه بکشانند. به حرفهای نیشدار و کنایهآمیز و شماتتهای آنان توجهی نکنید که فقط قصد ناامید کردن شما را دارند. تردید و دودلی باعث آزار شما میشود و شما را سردرگم میکند. در چنین شرایطی بهتر است به خالق یکتا پناه ببرید و همه چیز را به او بسپارید تا آرامش بیابید و کارهایتان سامان پیدا کند.