غزل شماره 124 دیوان حافظ : آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 124 دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد باز با دلشدگان ناز و عتابی دارد از سر کشته خود میگذری همچون باد چه توان کرد که عمر است و شتابی دارد
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 124 دیوان حافظ :آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 124 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 124 دیوان حافظ در فال حافظ شما
آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
باز با دلشدگان ناز و عتابی دارد
از سر کشته خود میگذری همچون باد
چه توان کرد که عمر است و شتابی دارد
ماه خورشید نمایش ز پس پرده زلف
آفتابیست که در پیش سحابی دارد
غمزه شوخ تو خونم به خطا میریزد
فرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد
آب حیوان اگر این است که دارد لب دوست
روشن است این که خضر بهره سرابی دارد
چشم مخمور تو دارد ز دلم قصد جگر
ترک مست است مگر میل کبابی دارد
کی کند سوی دل خسته حافظ نظری
چشم مستش که به هر گوشه خرابی دارد
معنی و تفسیر غزل شماره 124 دیوان حافظ در فال حافظ شما
شک و تردید را کنار بگذارید و بیش از حد به مسائل بیهوده چنگ نزنید. گله و شکایت از مشکلات هیچ دردی را دوا نمیکند. واقع بین باشید و از دوستان صدیق خود یاری بجویید تا به موفقیت برسید. بخشش و گذشت را سرمشق زندگیتان قرار دهید. فرصتها را غنیمت بشمارید و از روزهای عمر بیشترین بهره را ببرید. در عشق ثابت قدم و صادق باشید و از ریا و دورویی پرهیز کنید.