بیوگرافی گادی آیزنکوت رقیب نتانیاهو در انتخابات اسرائیل + عکس همسر و فرزندانش

بیوگرافی گادی آیزنکوت

نام:گادی

نام خانوادگی:آیزنکوت

تاریخ تولد: ۱۹ مه ۱۹۶۰

محل تولد:طبریه، اسرائیل

پیشه:نظامی بازنشسته و سیاستمدار

سمت فعلی: رهبر حزب یاشار

زندگی شخصی و خانواده گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت در ۱۹ مه ۱۹۶۰ در شهر طبریه به دنیا آمد. پدر و مادرش، مئیر و استر آیزنکوت، از یهودیان مهاجر مراکشی بودند. مادرش اهل کازابلانکا و پدرش اهل مراکش بود. خانواده او زمانی که گادی حدود یک سال داشت به شهر ایلات در جنوب اسرائیل نقل مکان کردند و او بیشتر دوران کودکی و نوجوانی خود را در همان شهر گذراند. پدرش در معادن مس دره تیمنا کار می‌کرد و مادرش خانه‌دار بود.

آیزنکوت دومین فرزند از چهار فرزند مئیر و استر بود. والدین او بعدها از یکدیگر جدا شدند و هر دو دوباره ازدواج کردند؛ به همین دلیل آیزنکوت چندین خواهر و برادر ناتنی نیز دارد. اطلاعات عمومی دقیقی درباره نام و زندگی همه خواهران و برادران او منتشر نشده است.

تحصیلات گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت دوران دبیرستان را در مدرسه گلدواتر شهر ایلات گذراند و در شاخه مطالعات دریایی و مکانیک تحصیل کرد. او پس از آغاز فعالیت نظامی، تحصیلات دانشگاهی خود را نیز ادامه داد و مدرک کارشناسی تاریخ را از دانشگاه تل‌آویو دریافت کرد.

آیزنکوت در ادامه مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه حیفا گرفت. او سپس برای تکمیل آموزش‌های عالی نظامی به ایالات متحده رفت و در کالج جنگ ارتش آمریکا در پنسیلوانیا تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد مطالعات راهبردی دریافت کرد.

در سال ۲۰۱۹ نیز مرکز بین‌رشته‌ای هرتزلیا، که بعدها به دانشگاه رایخمن تغییر نام داد، دکترای افتخاری به گادی آیزنکوت اعطا کرد.

همسر گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت با حانا آیزنکوت ازدواج کرده است. آن‌ها زمانی که در دوران دبیرستان بودند، در باشگاه قایقرانی شهر ایلات با یکدیگر آشنا شدند و در سال ۱۹۸۴ ازدواج کردند. این زوج سال‌ها در شهر هرتزلیا زندگی کرده‌اند.

حانا در برخی مراسم رسمی و خانوادگی در کنار همسرش دیده شده است و زندگی مشترک آن‌ها تا حد زیادی دور از فضای رسانه‌ای باقی مانده است.

فرزندان گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت و همسرش حانا پنج فرزند به نام‌های گای، روتم، یائل، رز و گال دارند. گال کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. آیزنکوت در سال‌های اخیر صاحب چند نوه نیز شده و در برخی مصاحبه‌ها از رابطه نزدیک خود با فرزندان و نوه‌هایش صحبت کرده است.

از دست دادن پسر و برادرزاده‌های گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت در جریان جنگ غزه سه نفر از نزدیکان خانواده خود را از دست داد. نخست پسرش، گال مئیر آیزنکوت، در ۷ دسامبر ۲۰۲۳ و در ۲۵ سالگی کشته شد. گال به‌عنوان نیروی ذخیره در گردان ۶۹۹ از تیپ ۵۵۱ خدمت می‌کرد و در جریان عملیاتی در اردوگاه جبالیا در شمال نوار غزه، بر اثر انفجار در نزدیکی یک دهانه تونل به‌شدت مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان جان باخت.

یک روز بعد، در ۸ دسامبر ۲۰۲۳، مائور کوهن آیزنکوت، برادرزاده ۱۹ ساله او، در خان‌یونس در جنوب نوار غزه کشته شد. مائور سرباز گردان ۱۲ تیپ گولانی بود و بر اساس گزارش ارتش اسرائیل، در جریان عملیات داخل یک مسجد بر اثر انفجار مواد منفجره جان باخت.

سومین فقدان خانوادگی آیزنکوت در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۴ رخ داد. یوگف پازی، برادرزاده ۲۲ ساله او و فرمانده دسته در گردان نحشون از تیپ کفیر، در جریان درگیری در منطقه بیت‌لاهیا در شمال نوار غزه کشته شد. با مرگ او، آیزنکوت طی کمتر از یک سال پسرش و دو برادرزاده خود را در جنگ از دست داده بود.

شروع فعالیت نظامی گادی آیزنکوت

گادی آیزنکوت فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۷۸ و در ۱۸ سالگی با ورود به ارتش اسرائیل آغاز کرد. او ابتدا وارد دوره خلبانی نیروی هوایی شد، اما پس از مدت کوتاهی از این دوره کنار گذاشته شد و به تیپ گولانی پیوست؛ واحدی که بخش مهمی از مسیر نظامی او از همان‌جا شکل گرفت.

آیزنکوت در سال ۱۹۸۰ دوره افسری پیاده‌نظام را به پایان رساند و پس از آن مسئولیت‌های فرماندهی مختلفی را در تیپ گولانی بر عهده گرفت. او در جنگ لبنان سال ۱۹۸۲ نیز حضور داشت و طی سال‌های بعد به‌تدریج از فرماندهی واحدهای رزمی به سمت‌های ارشد ارتش رسید.

فرماندهی تیپ‌ها و لشکرهای ارتش

او در دهه ۱۹۹۰ به رده‌های بالاتر فرماندهی رسید و از جمله فرمانده تیپ منطقه‌ای افرایم و سپس فرمانده تیپ گولانی شد. آیزنکوت در ادامه فرماندهی لشکر «عمود هاش» و پس از آن لشکر یهودا و سامره را بر عهده گرفت.

حضور در ستاد کل و فرماندهی منطقه شمال

آیزنکوت بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ ریاست بخش عملیات ستاد کل ارتش اسرائیل را بر عهده داشت و در جریان جنگ لبنان ۲۰۰۶ در مدیریت و برنامه‌ریزی عملیات‌های نظامی مشارکت کرد. پس از آن به فرماندهی منطقه شمال منصوب شد و تا سال ۲۰۱۱ در این سمت باقی ماند.

دکترین ضاحیه و دیدگاه نظامی گادی آیزنکوت

نام گادی آیزنکوت با راهبردی موسوم به «دکترین ضاحیه» نیز گره خورده است؛ مفهومی که پس از جنگ لبنان ۲۰۰۶ مطرح شد. آیزنکوت در سال ۲۰۰۸، زمانی که فرمانده منطقه شمال ارتش اسرائیل بود، درباره به‌کارگیری نیروی گسترده علیه مناطقی صحبت کرد که از نگاه ارتش اسرائیل برای فعالیت و حملات نظامی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

این رویکرد بعدها با عنوان «دکترین ضاحیه» شناخته شد؛ نامی برگرفته از منطقه ضاحیه در جنوب بیروت. این دکترین در سال‌های بعد موضوع بحث و تحلیل‌های فراوانی درباره راهبرد نظامی اسرائیل و دیدگاه آیزنکوت نسبت به بازدارندگی و پاسخ نظامی قرار گرفت.

معاون رئیس ستاد کل ارتش

او در سال ۲۰۱۳ به سمت معاون رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل رسید و تا سال ۲۰۱۴ این مسئولیت را بر عهده داشت. آیزنکوت در این دوره یکی از فرماندهان ارشد ارتش بود.

ریاست ستاد کل ارتش اسرائیل

گادی آیزنکوت در ۱۶ فوریه ۲۰۱۵ به عنوان بیست‌ویکمین رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل منصوب شد و جانشین بنی گانتس شد. او تا ژانویه ۲۰۱۹ این سمت را در اختیار داشت و پس از پایان دوره خود، با ۴۱ سال سابقه خدمت از ارتش بازنشسته شد.

ورود گادی آیزنکوت به سیاست

آیزنکوت پس از چند سال دوری از فعالیت رسمی، در سال ۲۰۲۲ وارد سیاست شد و به ائتلاف وحدت ملی به رهبری بنی گانتس پیوست. او در انتخابات همان سال به عضویت کنست درآمد و فعالیت پارلمانی خود را آغاز کرد.

حضور در کابینه جنگ اسرائیل

پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و تشکیل دولت اضطراری، آیزنکوت وارد دولت شد و به عنوان وزیر بدون وزارتخانه و ناظر کابینه جنگ فعالیت کرد. او تا ژوئن ۲۰۲۴ در این ساختار حضور داشت و سپس همراه بنی گانتس از دولت خارج شد.

جدایی از وحدت ملی و تأسیس حزب یاشار

آیزنکوت در سال ۲۰۲۵ از حزب وحدت ملی جدا شد و از عضویت در کنست نیز استعفا داد. او چند ماه بعد حزب جدیدی با نام «یاشار» (Yashar) تأسیس کرد و رهبری آن را بر عهده گرفت.

فعالیت سیاسی گادی آیزنکوت در سال ۲۰۲۶

گادی آیزنکوت در انتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ به‌عنوان رهبر حزب «یاشار» و در صدر فهرست این حزب وارد رقابت شد. او در جریان کارزار انتخاباتی اعلام کرد که حاضر نیست در دولتی به رهبری بنیامین نتانیاهو حضور داشته باشد و حتی توافق چرخشی برای نخست‌وزیری با او را نیز رد کرد.

حزب یاشار در این انتخابات به‌صورت مستقل شرکت کرد و آیزنکوت فعالیت سیاسی خود را با تمرکز بر گسترش جایگاه این حزب در میان جریان‌های مخالف دولت ادامه داد.