از 17 خرداد 1338 که حساب کنیم حدود 53 سال است که آن بالا ایستاده ای و به ازای 30 سال خدمت بی شائبه در ارتفاعی حدود 12 متر، با سرفه تهران را تماشا می کنی!

مردمی که لابه لای باران تند بهاری در پیاده رو ها قدم می زنند، دلار به دست هایی که این روز ها بازارشان کمی از سکه افتاده است و حجم خودروهایی که پشت چراغ های قرمز صف کشیده اند و گاه و بی گاه با بوقی ممتد آلودگی صوتی را به آلودگی هوا می افزایند.
همه این تصاویر و اتفاق ها برای تو آشناست، البته ما هم برای تو کم نگذاشته ایم؛ شاید دیوان تو را نخوانده باشیم؛ ولی حداقل درباره نام، میدان و خدمات تو چیزهایی شنیده، خوانده یا دیده ایم!
مجسمه ای که ثمره تلاش مرحوم استاد ابوالحسن خان صدیقی ـ پدر مجسمه سازی نوین ایران ـ است و انصافا پیش خودمان بماند برای شما سنگ تمام هم گذاشته است. حیف که قدرش را نمی دانیم و حال و روز شما با توجه به انواع آلودگی های زیست محیطی چندان بسامان نیست!
با نصب این مجسمه در میدان فردوسی تهران به نوعی نماد شما در چند دهه اخیر شکل می گیرد و از روی این مجسمه در ابعاد مختلف و با جنس های گوناگون مجسمه های بسیاری ساخته و فروخته می شود.
اما اینکه آن کودک در کنار شما چه کسی است و منظور مجسمه ساز دقیقا چه چیزی بوده است پرسش شاید دشواری باشد، اما آنچه فریدون صدیقی فرزند استاد صدیقی درباره مجسمه می گوید از این قرار است:در قسمت پایین مجسمه شما، پیکر کودکی زال ـ از شخصیت های شاهنامه ـ تصویر شده است و چون زال روی کوه قاف بزرگ شده، بنابراین پایه مجسمه به صورت یک تخته سنگ طبیعی طراحی شده که حکایت از داستان زندگی زال دارد.

کودک همراه مجسمه فردوسی را می شناسید؟

4353
این مطلب مفید بود ؟27974
برگرفته از جام جم-سینا علی محمدی
برچسب : فردوسی مجسمه
وبگردی