دانلود صحیفه سجادیه کامل + تعداد دعاها و معروف ترین آنها برای حاجت
صحیفه سجادیه کامل شامل مجموعهای از دعاهای عمیق و پرمفهوم امام سجاد (ع) است که با دانستن تعداد دعاها و مشهورترین آنها، میتوانید بهترین بهره معنوی را ببرید.
هر آنچه درمورد صحیفه سجادیه باید بدانید
کتاب صحیفه سجادیه مجموعهای گرانبها از دعاها و مناجاتهای امام سجاد (ع)، چهارمین امام شیعیان، است که در میان آثار اسلامی جایگاهی والا دارد. این اثر ارزشمند که به نامهایی چون «انجیل اهل بیت»، «زبور آل محمد» و «اختالقرآن» نیز شناخته میشود، پس از قرآن کریم و نهجالبلاغه، از مهمترین منابع معارف الهی به شمار میآید. در ادامه این بخش، به صحیفۀ سجادیه، زبور آل محمد (ص)، خواهیم پرداخت و گنجینهای از عمیقترین دعاهای امام سجاد (ع) را در موضوعات مختلف ارائه خواهیم کرد.
دانلود صحیفه سجادیه کامل
برای انتقال به صفحه متن کامل صحیفه سجادیه روی لینک زیر کلیک کنید.
صحیفه سجادیه چه ویژگی هایی دارد؟
امام زینالعابدین (ع) در دوران پس از واقعه جانسوز کربلا، هنگامی که شرایط سیاسی زمان مانع از بیان آشکار حقایق بود، زبان دعا را به عنوان شیوهای ژرف و الهی برای هدایت و تربیت انسانها برگزید. در قالب نیایش، آموزههایی عرضه فرمود که عمق آنها تا امروز اندیشمندان بزرگ را به شگفتی و تأمل واداشته است.
صحیفه سجادیه تنها مجموعهای از راز و نیاز نیست، بلکه دریایی بیکران از دانش و معرفت اسلامی است؛ اثری که در ضمن ارتباط معنوی با خداوند، به طرح مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اعتقادی نیز میپردازد و انسان را به سوی تعالی روح و اصلاح جامعه فرا میخواند.
صحیفه سجادیه کامل شامل چند دعا است؟
صحیفه سجادیه کامله در اصل شامل ۷۵ دعا و مناجات بوده است که توسط امام سجاد (ع) املا و به دست دو فرزندش، محمد و زید بن علی (ع)، کتابت شده است. زید نسخهای را که نزد خود داشت برای حفظ و صیانت، به متوکل بن هارون سپرد؛ متوکّل از اصحاب امام جعفر صادق (ع) بود و نقل میکند که از این مجموعه، ۱۱ دعا از دست رفته و او ۶۴ دعا را روایت کرده است.
متوکل نسخه خود را به امام صادق (ع) ارائه کرد و با نسخهی محمد باقر (ع) تطبیق داد و هیچ تفاوتی میان آنها ندید. بدین ترتیب، از مجموعهی اصلی ۷۵ دعا، تنها ۶۴ دعا مکتوب شد که اکنون در صحیفه سجادیه موجود، ۵۴ دعا از آن باقی مانده است.
بنابر روایت محمد بن احمد بن مسلم مطهری، نسخهی کنونی صحیفه، همان ۵۴ دعا را دربر دارد و مشخص است که ۲۱ دعا از اصل صحیفه افتاده است.
کهنترین و معتبرترین نسخه صحیفه سجادیه
از نسخههای قدیمی این کتاب" صحیفه سجادیه به خط کفعمی" است که افزون بر ۵۴ دعای رایج، چهار دعای بیشتر دارد
صحیحترین نسخه کهن صحیفه سجادیه به خط ابراهیم بن علی کفعمی عاملی را بنیاد محقق طباطبایی با همکاری کتابخانه ملی ایران در سال ۱۳۹۴ هجری شمسی منتشر کرد.این نسخهی نفیس که پیشتر از ایران خارج و مفقود شده بود، در شبه قاره شناسایی و به قم بازگردانده شد.
اعتبار و سندیت صحیفه سجادیه
از نظر اعتبار روایی، صحیفه سجادیه در مرتبهی تواتر قرار دارد و از معتبرترین آثار دینی شیعه به شمار میآید.
آقا بزرگ تهرانی در اینباره مینویسد:«صحیفه اولی که سند آن به امام زینالعابدین (ع) منتهی میشود، از جمله متواترات و قطعیات نزد اصحاب است؛ زیرا ویژگی آن این است که تمامی راویان و علما در هر طبقه و زمان، با اجازه و سلسله سند معتبر، آن را نقل کردهاند.»
همچنین ملا محمدتقی مجلسی اظهار داشته است که نقل و روایت صحیفه سجادیه دارای یک میلیون سند است؛ نشانهای روشن از گستردگی و استحکام سندی این منبع گرانقدر دعا و معرفت.
در میان علمای برجسته شیعه، شیخ مفید در الارشاد، علی بن محمد خزاز قمی (شاگرد شیخ صدوق)، احمد بن عیاشی و ابوالمفضل شیبانی نیز این اثر را نقل کردهاند.
افزون بر عالمان شیعه، شماری از دانشمندان اهل سنت نیز صحیفه را مورد توجه قرار دادهاند. از جمله، ابن جوزی در خصائص الائمه و سلیمان بن ابراهیم قندوزی در ینابیع الموده نام آن را آورده و بخشهایی از دعاهای امام سجاد (ع) را در آثار خود نقل کردهاند.
همچنین ابوالمعالی محمد بن ابراهیم کلباسی (درگذشته ۱۳۱۵ق) در اثر خویش با عنوان رسالة فی السند الصحیفة السجادیة، به بررسی و توضیح کوتاهی دربارهی سلسله سند صحیفه سجادیه پرداخته است که مستند بودن این کتاب را بیش از پیش روشن میسازد.
جایگاه صحیفه سجادیه در نگاه اندیشمندان اهل سنت
صحیفه سجادیه نهتنها در میان علمای شیعه جایگاه رفیعی دارد، بلکه بسیاری از دانشمندان اهل سنت نیز به عظمت ادبی، معنوی و الهی آن اذعان کردهاند.
ابن شهر آشوب در مناقب آل ابیطالب نقل میکند:زمانی در بصره، گفتوگویی درباره فصاحت و بلاغت صحیفه کامله درگرفت. یکی از سخنوران برجسته بصره مدعی شد که میتواند همانند آن سخن بگوید. اما وقتی قلم به دست گرفت، مدتی سر به زیر افکند و هیچ نتوانست بگوید و در همان حالِ سرافکندگی از دنیا رفت؛ نشانهای از عجز بشر در برابر عمق بیانی این اثر آسمانی.
در سال ۱۳۵۳ق، آیتالله مرعشی نجفی نسخهای از صحیفه سجادیه را برای شیخ طنطاوی، مفسر و مفتی اسکندریه و نویسنده تفسیر طنطاوی، به قاهره ارسال کرد. طنطاوی پس از مطالعه، در ستایشی عمیق نوشت:«این گفتاری است برتر از کلام مخلوق و پایینتر از کلام خالق.» او افزود:«مایه تأسف ماست که تا کنون از این گنجینه جاویدان که از مواریث نبوت است، بیخبر بودیم؛ هرچه در آن مینگرم، آن را از گفتار بشر بالاتر و از کلام خدا فروتر مییابم.»
ابن جوزی در خصائص الائمه امام سجاد (ع) را آموزگار شیوه سخن گفتن با خدا میداند و مینویسد:«اگر آن حضرت نبود، مسلمانان نمیدانستند چگونه در استغفار، درخواست باران رحمت یا پناه بردن از دشمن، با خدای متعال سخن بگویند.»
همچنین زکی مبارک، اندیشمند و ادیب مصری، در کتاب التصوف الاسلامی و الأدب و الأخلاق، صحیفه سجادیه را از جنبههای معنوی با انجیل مقایسه کرده است؛ با این تفاوت که انجیل دل را به سوی عیسی مسیح (ع) میکشاند، اما صحیفه سجادیه دل انسان را مستقیماً به آستان الهی سوق میدهد.
اهمیت جهانی صحیفه سجادیه
برای نخستینبار صحیفه سجادیه توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شد و بعدها نسخههایی به زبانهای فرانسوی، ترکی، اردو، اسپانیایی، بوسنیایی، آلبانیایی، تامیلی و دیگر زبانها منتشر گردید.
شرح و محتوی صحیفه سجادیه
هر دعا صحیفه سجادیه، با حمد و ثنای الهی آغاز شده و سپس درود و صلوات بر خاندان پیامبر(ص) فرستاده میشود؛ بهگونهای که تقریباً هیچ دعایی در آن بدون اشاره به صلوات نیست. امام سجاد(ع) در پایان هر دعا، با فروتنی خاص، حاجات خویش را از خداوند مسئلت میکند.
آقا بزرگ تهرانی در کتاب الذریعه حدود پنجاه شرح برای این اثر معرفی کرده است که از میان آنها، «ریاض السالکین» اثر سید علیخان شیرازی از همه مشهورتر به شمار میرود.
متن صحیفه سجادیه با ترجمه
متن دعاهای صحیفه سجادیه و ترجمهی آن در کتاب های زیر به ترتیب آورده شده است تا مؤمنان در هر زمان بتوانند با یاد خداوند دل خود را روشن سازند و در سختیها و نیازها، با زبان دعا از او یاری و آرامش بجویند.
دعای 1) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدّعَاءِ بَدَأَ بِالتّحْمِيدِ لِلّهِ عَزّ وَ جَلّ وَ الثّنَاءِ عَلَيْهِ:
دعا در توحید و ستایش خداوند
دعای 2) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ بَعْدَ هَذَا التّحْمِيدِ فِي الصّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللّهِ صَلّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:
دعا در صلوات و درود بر رسول خدا و بیان اوصاف آن حضرت
دعای 3) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الصّلَاةِ عَلَى حَمَلَةِ الْعَرْشِ وَ كُلّ مَلَكٍ مُقَرّبٍ:
دعا برای فرشتگان و حاملان عرش
دعای 4) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الصّلَاةِ عَلَى أَتْبَاعِ الرّسُلِ وَ مُصَدّقِيهِمْ:
دعا در درود بر پیروان و تصدیق کنندگان پیامبران
دعای 5) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِنَفْسِهِ و لِأَهْلِ وَلَايَتِهِ:
دعا برای خود و دوستان و نزدیکان
دعای 6) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ عِنْدَ الصّبَاحِ وَ الْمَسَاءِ:
دعا برای صبح و شب
دعای 7) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا عَرَضَتْ لَهُ مُهِمّةٌ أَوْ نَزَلَتْ بِهِ، مُلِمّةٌ وَ عِنْدَ الْكَرْبِ:
دعا برای پیشآمدهای سخت و اندوهناک
دعای 8) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الِاسْتِعَاذَةِ مِنَ الْمَكَارِهِ وَ سَيّئِ الْأَخْلَاقِ وَ مَذَامّ الْأَفْعَالِ:
دعا برای پناه بردن به خدا از سختی ها
دعای 9) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الِاشْتِيَاقِ إِلَى طَلَبِ الْمَغْفِرَةِ مِنَ اللّهِ جَلّ جَلَالُهُ:
دعا برای طلب بخشش و آمرزش از خدا
دعای 10) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي اللّجَإِ إِلَى اللّهِ تَعَالَى:
دعای پناه بردن به خداوند
دعای 11) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ بِخَوَاتِمِ الْخَيْرِ:
دعا برای عاقبت به خیری
دعای 12) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الِاعْتِرَافِ وَ طَلَبِ التّوْبَةِ إِلَى اللّهِ تَعَالَى:
دعا در اعتراف به گناه و درخواست توبه
دعای 13) وَ كَانَ مِن:دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَى اللّهِ تَعَالَى:
دعا در طلب حوائج از خداوند
دعای 14) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا اعْتُدِيَ عَلَيْهِ أَوْ رَأَى مِنَ الظّالِمِينَ مَا لَا يُحِبّ:
دعا برای ستم و ستمدیده و مظلوم
دعای 15) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ بَلِيّةٌ:
دعا برای بیماری و اندوه و بلا و مریضی
دعای 16) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا اسْتَقَالَ مِنْ ذُنُوبِهِ، أَوْ تَضَرّعَ فِي طَلَبِ الْعَفْوِ عَنْ عُيُوبِهِ:
دعا برای طلب عفو و بخشش از گناهان و عیوب
دعای 17) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا ذُكِرَ الشّيْطَانُ فَاسْتَعَاذَ مِنْهُ وَ مِنْ عَدَاوَتِهِ وَ كَيْدِهِ:
دعای پناه بردن به خداوند از شر شیطان
دعای 18) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا دُفِعَ عَنْهُ مَا يَحْذَرُ، أَوْ عُجّلَ لَهُ مَطْلَبُهُ:
دعا برای دفع بلا و طلب عافیت
دعای 19) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ، عَلَيْهِ السّلَامُ عِنْدَ الِاسْتِسْقَاءِ بَعْدَ الْجَدْبِ:
دعا برای درخواست و طلب باران
دعای 20) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي مَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَ مَرْضِيّ الْأَفْعَالِ:
دعا در مکارم اخلاق و اعمال پسندیده
دعای 21) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا حَزَنَهُ أَمْرٌ وَ أَهَمّتْهُ الْخَطَايَا:
دعای برای زمان هجوم غم و اندوه و نگرانی از گناه
دعای 22) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ عِنْدَ الشّدّةِ وَ الْجَهْدِ وَ تَعَسّرِ الْأُمُورِ:
دعا برای سختی و دشواری امور
دعای 23) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا سَأَلَ اللّهَ الْعَافِيَةَ وَ شُكْرَهَا:
دعا برای عافیت و شکر بر آن
دعای 24) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِأَبَوَيْهِ عَلَيْهِمَا السّلَامُ:
دعا برای پدر و مادر
دعای 25) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِوُلْدِهِ عَلَيْهِمُ السّلَامُ:
دعای پدر و مادر درباره فرزندان
دعای 26) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِجِيرَانِهِ وَ أَوْلِيَائِهِ إِذَا ذَكَرَهُمْ:
دعا برای همسایه ها و دوستان
دعای 27) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِأَهْلِ الثّغُورِ:
دعا برای مرزداران
دعای 28) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ مُتَفَزّعاً إِلَى اللّهِ عَزّ وَ جَلّ:
دعا برای پناه بردن به خداوند
دعای 29) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا قُتّرَ عَلَيْهِ الرّزْقُ:
دعا به وقت تنگی رزق و روزی
دعای 30) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الْمَعُونَةِ عَلَى قَضَاءِ الدّيْنِ:
دعا برای پرداخت قرض و دین و وام
دعای 31) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي ذِكْرِ التّوْبَةِ وَ طَلَبِهَا:
دعا در توبه و بازگشت
دعای 32) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ بَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ صَلَاةِ اللّيْلِ لِنَفْسِهِ فِي الِاعْتِرَافِ بِالذّنْبِ:
دعای پس از نماز شب
دعای 33) وَ كَانَ، مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الِاسْتِخَارَةِ:
دعا در استخاره و درخواست خیر و نیکی
دعای 34) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا ابْتُلِيَ أَوْ رَأَى مُبْتَلًى بِفَضِيحَةٍ بِذَنْبٍ:
دعا برای رسوایی در گناه
دعای 35) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الرّضَا إِذَا نَظَرَ إِلَى أَصْحَابِ الدّنْيَا:
دعا در رضا و خشنودی به دادههای الهی
دعای 36) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى السّحَابِ وَ الْبَرْقِ وَ سَمِعَ صَوْتَ الرّعْدِ:
دعا هنگام نظر به ابر و برق و شنیدن بانگ رعد
دعای 37 ) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا اعْتَرَفَ بِالتّقْصِيرِ عَنْ تَأْدِيَةِ الشّكْرِ:
دعا در اعتراف به ناتوانی از شکر
دعای 38 ) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الِاعْتِذَارِ مِنْ تَبِعَاتِ الْعِبَادِ وَ مِنَ التّقْصِيرِ فِي حُقُوقِهِمْ وَ فِي فَكَاك:
دعا در پوزش از کوتاهی در حقوق بندگان و طلب آزادی از آتش
دعای 39 ) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي طَلَبِ الْعَفْوِ وَ الرّحْمَةِ:
دعا در طلب عفو و بخشش
دعای 40 ) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا نُعِيَ إِلَيْهِ مَيّتٌ، أَوْ ذَكَرَ الْمَوْتَ:
دعا به وقت یاد مرگ
دعای 41) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي طَلَبِ السّتْرِ وَ الْوِقَايَةِ:
دعا در درخواست پردهپوشی و حفظ شدن از حادثهها
دعای 42) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ عِنْدَ خَتْمِ الْقُرْآنِ:
دعا به وقت ختم قران
دعای 43) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى الْهِلَالِ:
دعا هنگام نگاه کردن به هلال
دعای 44) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ:
دعا به وقت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان
دعای 45) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي وَدَاعِ شَهْرِ رَمَضَانَ:
دعا به هنگام وداع با ماه مبارک رمضان
دعای 46) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي يَوْمِ الْفِطْر:
دعای بعد از بازگشت از نماز عید فطر و جمعه
دعای 47) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي يَوْمِ عَرَفَةَ:
دعای عرفه امام سجاد
دعای 48) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ يَوْمَ الْأَضْحَى وَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ:
دعا برای روز عید قربان و جمعه
دعای 49) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي دِفَاعِ كَيْدِ الْأَعْدَاءِ، وَ رَدّ بَأْسِهِمْ:
دعا برای دفع شرّ دشمنان و ردّ فشار آنها
دعای 50) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الرّهْبَةِ:
دعا در مقام ترس از خدا
دعای 51) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي التّضَرّعِ وَ الِاسْتِكَانَةِ:
دعا برای تضرّع و زاری به درگاه خداوند
دعای 52) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الْإِلْحَاحِ عَلَى اللّهِ تَعَالَى:
دعا برای اصرار در درخواست از خداوند
دعای 53) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي التَّذَلُّلِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ:
دعا در اظهار ذلّت به پیشگاه خداوند
دعای 54) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي اسْتِكْشَافِ الْهُمُومِ:
درخواست از خدا برای دور کردن غم و اندوه
معروف ترین دعای صحیفه سجادیه
دعای پنجاه و یکم صحیفه سجادیه اغلب به عنوان یکی از عمیقترین و جامعترین مناجاتهای این مجموعه شناخته میشود. این دعا، بافت کاملی از رابطه بنده با خالق را به تصویر میکشد و شامل حمد و ستایش پروردگار ، پناهجویی به او در برابر خطرها، مطرح کردن نیازها،طلب عفو و بخشش، شکرگزاری و اعتراف به ناتوانی است.
به نقل از حسن ممدوحی کرمانشاهی، کلمات منقول از ائمه معصومین در این دعا، بهترین نمونههای مناجات با پروردگار هستند. دلیل این امر آن است که ایشان، با آگاهی کامل از ضعفهای ذاتی انسان در مقایسه با بینهایت بینیازی خداوند، تمام احتیاجات بشری را به بهترین شکل بیان کرده و با زیباترین تعابیر، طلب رحمت بیکران الهی را مینمایند.
بهترین دعای صحیفه سجادیه برای حاجت
دعای سیزدهم صحیفه سجادیه با هدف درخواست حاجات و رفع نیازها به شرح زیر در این کتاب ارزشمند آمده است:
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَي اللَّهِ تَعَالَي
دعای آن حضرت به پیشگاه خدای تعالی در زمینۀ درخواست حوایج
﴿1﴾ اللَّهُمَّ يَا مُنْتَهَى مَطْلَبِ الْحَاجَاتِ
(1) خدایا! ای نهایت درخواست و تقاضای نیازها.
﴿2﴾ وَ يَا مَنْ عِنْدَهُ نَيْلُ الطَّلِبَاتِ
(2) خدایا! ای نهایت درخواست و تقاضای نیازها.
﴿3﴾ وَ يَا مَنْ لَا يَبِيعُ نِعَمَهُ بِالْأَثْمَانِ
(3) و ای آنکه نعمتهایش را به بها و قیمت نمیفروشد.
﴿4﴾ وَ يَا مَنْ لَا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالِامْتِنَانِ
(4) و ای آنکه بخششهایش را به منّت گذاشتن، تیره و ناصاف نمیکند.
﴿5﴾ وَ يَا مَنْ يُسْتَغْنَى بِهِ وَ لَا يُسْتَغْنَى عَنْهُ
(5) و ای آنکه به سبب او بینیاز میشوند و از او بینیاز نمیشوند.
﴿6﴾ وَ يَا مَنْ يُرْغَبُ إِلَيْهِ وَ لَا يُرْغَبُ عَنْهُ
(6) و ای آنکه به او رغبت میکنند و از او روی برنتابند.
﴿7﴾ وَ يَا مَنْ لَا تُفْنِي خَزَائِنَهُ الْمَسَائِلُ
(7) و ای آنکه درخواستها، گنجهایش را از بین نمیبرد.
﴿8﴾ وَ يَا مَنْ لَا تُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسَائِلُ
(8) و دستآویزها، حکمتش را تغییر نمیدهد.
﴿9﴾ وَ يَا مَنْ لَا تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجيِنَ
(9) و رشتۀ حوایج نیازمندان از او قطع نمیشود.
﴿10﴾ وَ يَا مَنْ لَا يُعَنِّيهِ دُعَاءُ الدَّاعِينَ.
(10) و دعای دعاکنندگان او را خسته و درمانده نمیکند.
﴿11﴾ تَمَدَّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِكَ وَ أَنْتَ أَهْلُ الْغِنَى عَنْهُمْ
(11) وجودت را به بینیازی از همۀ آفریدهها ستودهای و حضرتت به بینیازی از آنها شایسته است.
﴿12﴾ وَ نَسَبْتَهُمْ إِلَى الْفَقْرِ وَ هُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إِلَيْكَ.
(12) آفریدهها را به نیازمندی نسبت دادهای و آنان هم بی چون و چرا نیازمند به تو هستند.
﴿13﴾ فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ ، وَ رَامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِكَ فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِي مَظَانِّهَا ، وَ أَتَى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا .
(13) پس کسی که ترمیم کمبود و شکاف زندگیاش را از تو بخواهد و تغییر تهیدستی و فقرش را از تو درخواست کند، محقّقاً حاجتش را از جایگاه اصلیاش خواسته؛ و به
دنبال درخواست و خواهشش، از راه صحیح و درستش آمده.
﴿14﴾ وَ مَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا دُونَكَ فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ ، وَ اسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الْاِحْسَانِ .
(14) و کسی که برای حاجتش به یکی از آفریدههای تو رو کند یا او را به جای تو وسیلۀ رسیدن به نیازش قرار دهد؛ محقّقاً خود را در معرض محرومیت قرار داده و سزاوار از دست رفتن احسان تو گشته است.
﴿15﴾ اللَّهُمَّ وَ لِي إِلَيْكَ حَاجَةٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْهَا جُهْدِي ، وَ تَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيَلِي ، وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي رَفْعَهَا إِلَى مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إِلَيْكَ ، وَ لَا يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ ، وَ هِيَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ ، وَ عَثْرَةٌ مِنْ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ .
(15) خدایا! برای من در پیشگاه حضرتت حاجتی است که دست طاقت و توانم از دستیابی به آن کوتاه است و رشته چارهام، بدون لطف تو بریده است و نَفْسم در نظرم چنین آراسته که رفع نیازم را از کسی بخواهم که رفع نیازهایش را از تو میخواهد و در حاجاتش از تو بینیاز نیست؛ این درخواست حاجت از غیر تو لغزشی است از لغزشهای خطاکاران و افتادنی است از افتادنهای گناهکاران.
﴿16﴾ ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكِيرِكَ لِي مِنْ غَفْلَتِي ، وَ نَهَضْتُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ زَلَّتِي ، وَ رَجَعْتُ وَ نَكَصْتُ بِتَسْدِيدِكَ عَنْ عَثْرَتِي .
(16) آنگاه به یادآوری تو، از خواب غفلت بیدار شدم؛ و به توفیق تو از عرصهگاه لغزشم برخاستم؛ و به راهنمایی تو از افتادنم به وادی خطر بازگشتم؛ و از علل درافتادن به گمراهی دست برداشتم.
﴿17﴾ وَ قُلْتُ سُبْحَانَ رَبِّي كَيْفَ يَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجاً وَ أَنَّى يَرْغَبُ مُعْدِمٍ اِلَي مُعْدِمٍ
(17) و گفتم:منزّه و پاک است پروردگارم، چگونه نیازمندی از نیازمند دیگر درخواست کند و از کجا تهیدستی به تهیدستی دیگر میل و رغبت نشان دهد؟!
﴿18﴾ فَقَصَدْتُكَ ، يَا إِلَهِي ، بِالرَّغْبَةِ ، وَ أَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجَائِي بِالثِّقَةِ بِكَ .
(18) روی این حساب-ای خدای من- با اشتیاق و شوق آهنگ تو کردم؛ و از باب اطمینان به تو، امیدم را به سوی حضرتت آوردم.
﴿19﴾ وَ عَلِمْتُ أَنَّ كَثِيرَ مَا أَسْأَلُكَ يَسِيرٌ فِي وُجْدِكَ ، وَ أَنَّ خَطِيرَ مَا أَسْتَوْهِبُكَ حَقِيرٌ فِي وُسْعِكَ ، وَ أَنَّ كَرَمَكَ لَا يَضِيقُ عَنْ سُؤَالِ أَحَدٍ ، وَ أَنَّ يَدَكَ بِالْعَطَايَا أَعْلَى مِنْ كُلِّ يَدٍ .
(19) و دانستم آنچه را از تو میخواهم، هر چند زیاد باشد، در کنار داراییات اندک است؛ و چیزهای باارزشی که بخشش آن را از تو درخواست میکنم، در جنب تواناییات
کوچک و بیمقدار است؛ و دایرۀ کرم و بزرگواریات با تقاضای هیچکس تنگ نمیشود؛ و دست بخشندگیات از هر دستی برتر است.
﴿20﴾ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ احْمِلْنِي بِكَرَمِكَ عَلَى التَّفَضُّلِ ، وَ لَا تَحْمِلْنِي بِعَدْلِكَ عَلَى الِاسْتِحْقَاقِ ، فَمَا أَنَا بِأَوَّلِ رَاغِبٍ رَغِبَ إِلَيْكَ فَأَعْطَيْتَهُ وَ هُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ ، وَ لَا
بِأَوَّلِ سَائِلٍ سَأَلَكَ فَأَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَ هُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمَانَ .
(20) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا به کرم و بزرگواریات بر دست یافتن به احسانت یاری ده و از باب عدالتت بر کیفری که سزاوار آنم دچار مکن؛ من اوّلین رغبت
کنندهای نیستم که به حضرتت رو آورده، پس به او عطا کردهای و حال آنکه سزاوار ممنوع شدن از عطایت بوده؛ و اولین خواهندهای نیستم که از تو درخواست حاجت کرده و تو بر او احسان کردهای در حالی که مستحق محرومیت از احسان تو بوده است.
﴿21﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ كُنْ لِدُعَائِي مُجِيباً ، وَ مِنْ نِدَائِي قَرِيباً ، وَ لِتَضَرُّعِي رَاحِماً ، وَ لِصَوْتِي سَامِعاً .
(21) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مستجاب کنندۀ دعایم باش و به ندایم توجه کن و به زاریم رحمت آر و صدایم را شنوا باش،
﴿22﴾ وَ لَا تَقْطَعْ رَجَائِي عَنْكَ ، وَ لَا تَبُتَّ سَبَبِي مِنْكَ ، وَ لَا تُوَجِّهْنِي فِي حَاجَتِي هَذِهِ وَ غَيْرِهَا إِلَى سِوَاكَ
(22) و امیدم را از حضرتت قطع مکن و دستآویز مرا از خود جدا مساز و در این حاجتم و دیگر حوایجم، مرا به سوی غیر خودت روانه مکن.
﴿23﴾ وَ تَوَلَّنِي بِنُجْحِ طَلِبَتِي وَ قَضَاءِ حَاجَتِي وَ نَيْلِ سُؤْلِي قَبْلَ زَوَالِي عَنْ مَوْقِفِي هَذَا بِتَيْسِيرِكَ لِيَ الْعَسِيرَ وَ حُسْنِ تَقْدِيرِكَ لِي فِي جَمِيعِ الْأُمُورِ
(23) و با برآورده شدن تقاضایم و روا شدن حاجتم و رسیدن به مطلبم؛ پیش از برخاستن از جایم و با آسان ساختن مشکلم و با سرنوشت خوبی که در تمام امور برایم رقم میزنی، کارساز من باش.
﴿24﴾ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلَاةً دَائِمَةً نَامِيَةً لَا انْقِطَاعَ لِأَبَدِهَا وَ لَا مُنْتَهَى لِأَمَدِهَا ، وَ اجْعَلْ ذَلِكَ عَوْناً لِي وَ سَبَباً لِنَجَاحِ طَلِبَتِي ، اِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ .
(24) و بر محمّد و آلش درود فرست؛ درودی همیشگی و ابدی که برای مدّتش انقطاعی و برای زمانش پایانی نباشد؛ این درود را برایم مدد و جهت برآورده شدن حاجتم، سبب قرار ده؛ همانا تو بزرگ و گسترده و کریمی.
﴿25﴾ وَ مِنْ حَاجَتِي يَا رَبِّ كَذَا وَ كَذَا . (تَذْكُرُ حَاجَتَكَ ثُمَّ تَسْجُدُ وَ تَقُولُ فِي سُجُودِكَ) فَضْلُكَ آنَسَنِي ، وَ إِحْسَانُكَ دَلَّنِي ، فَأَسْأَلُكَ بِكَ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، صَلَوَاتُكَ وَ عَلَيْهِمْ أَن لَا تَرُدَّنُِي خَائِباً .
(25) و [ای پروردگارم!] از جمله درخواستهایم چنین و چنان است:[تقاضایت را میگویی، سپس سر به سجده میگذاری و در سجده میگویی:] عطا و بخششت به من آرامش میدهد و احسانت راهنماییام میکند؛ و به حقّ خودت و به حقّ محمّد و آلش -که درودت بر آنان باد- از تو میخواهم که مرا از پیشگاهت ناامید برنگردانی
دعای صحیفه سجادیه برای بیماری
دعای پانزدهم از صحیفۀ سجادیه، که به (دعاؤه عليه السلام إذا مرض أو نزل به كرب) مشهور است، دربردارنده مضامین عمیق توحیدی، تسلیم در برابر قضای الهی، و طلب رحمت و عافیت است. این دعا عبارتند از:
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ بَلِيِّةٌ
دعای آن حضرت در هنگامی که بیمار میشد یا اندوه و حزن و یا بلایی بر او فرود میآمد
﴿1﴾ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِي مِنْ عِلَّةٍ فِي جَسَدِي
(1) خدایا! تو را سپاس بر تندرستی بدنم که پیوسته از آن برخوردار بودم و تو را سپاس بر بیماری و مرضی که در جسمم پدید آوردی.
﴿2﴾ فَمَا أَدْرِي ، يَا إِلَهِي ، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ
(2) ای خدای من! کدام یک از این دو حال، برای سپاسگزاری به درگاهت سزاوارتر و کدام یک از این دو وقت، برای سپاس و ثنا به پیشگاهت شایستهتر است؟
﴿3﴾ أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ ، وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ
(3) آیا زمان سلامت که روزیهای پاکیزهات را در آن برایم گوارا فرمودی و به سبب آن برای به دست آوردن خشنودی و احسانت به من نشاط دادی؛ و مرا همراه آن، بر آنچه که از اطاعتت توفیق دادی، نیرو بخشیدی؟
﴿4﴾ أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا ، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا ، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ ، وَ تَذْكِيراً لِمحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ
(4) یا هنگام بیماری که مرا به وسیلۀ آن از ناخالصیها خالص ساختی و نعمتهایی که به من هدیه دادی، برای سبک کردن گناهانی که پشتم را گران و سنگین کرده و پاک کردن زشتیهایی که در آن فرو رفتهام و آگاهی دادن برای این که توبه را فراگیرم و به یادآوردن نعمتهای قدیم، برای محو کردن گناهان بزرگ از پروندهام؟
﴿5﴾ وَ فِي خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيِّ الْأَعْمَالِ ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيَّ ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيَّ .
(5) و در اثنای آن بیماری، از جمله تحفههایی که به من عنایت کردی این است که فرشتگان نویسنده بر عهده من اعمال پاکیزهای نوشتند؛ اعمالی که نه دلی در آن فکر کرده و نه زبانی به آن گویا شده و نه عضوی در انجامش رنج برده؛ بلکه بخششی از جانب تو بر من و احسانی از ساختۀ تو به سوی من بود.
﴿6﴾ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ حَبِّبْ إِلَيَّ مَا رَضِيتَ لِي ، وَ يَسِّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِي ، وَ طَهِّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ ، وَ امْحُ عَنِّي شَرَّ مَا قَدَّمْتُ ، وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيَةِ ، وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السَّلَامَةِ ، وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَي عَفْوِكَ ، وَ مُتَحَوَّلِي عَنْ صَرْعَتِي إِلَى تَجَاوُزِكَ ، وَ خَلَاصِي مِنْ كَرْبِي إِلَى رَوْحِكَ ، و سَلَامَتِي مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَى فَرَجِكَ
(6) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و آنچه را برایم پسندیدهای محبوب من ساز و آنچه را بر من وارد کردهای آسان کن و از آلودگی اعمال زشتی که در گذشته انجام دادهام پاکم فرما و شرّ آنچه که پیش از این مرتکب شدهام، از صفحۀ وجودم محو کن؛ و از شیرینی عافیت کامیابم ساز و گوارایی تندرستی را به من بچشان؛ و راه بیرون رفتن از بیماریام را به سوی بخشش و عفوت و جابهجا شدنم را از بستر بیماری به جانب گذشتت و نجاتم را از اندوهم به عرصۀ رحمتت و تندرستیام را از این دشواری به دایرۀ گشایشت، قرار ده.
﴿7﴾ إِنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ ، الْمُتَطَوِّلُ بِالِامْتِنَانِ ، الْوَهَّابُ الْكَرِيمُ ، ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ .
(7) همانا تو نیک رفتار به احسان و عطاکنندۀ به نعمتی، بسیار بخشنده و بزرگواری؛ دارای جلال و اکرامی.
دعای صحیفه سجادیه برای رزق و روزی
دعای بیست و نهم از صحیفۀ سجادیه، با عنوان «دعای آن حضرت در تنگی روزی» (دعاؤه عليه السلام إذا قُتِّرَ عليه الرزق)، یکی از زیباترین و جامعترین ادعیه برای طلب روزی حلال و مبارک است.
در اینجا، متن این دعا به همراه ترجمه ارائه میشود:
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا قُتِّرَ عَلَيْهِ الرِّزْقُ
دعاى آن حضرت است هنگامی که رزق و روزى بر او تنگ مىشد
﴿1﴾ اللَّهُمَّ إِنَّكَ ابْتَلَيْتَنَا فِي أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ ، وَ فِي آجَالِنَا بِطُولِ الْأَمَلِ حَتَّى الَْتمَسْنَا أَرْزَاقَكَ مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِينَ ، وَ طَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِي أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِينَ .
(1) خدایا! ما را در رزق و روزیمان به یقین نداشتن و در مدّت زندگیمان به درازی آرزو آزمودی؛ تا جایی که روزیهای تو را، از روزی خوران خواستیم؛ و به آرزویمان نسبت به عمر طولانی، در عمر سالخوردگان طمع بستیم.
﴿2﴾ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ هَبْ لَنَا يَقِيناً صَادِقاً تَكْفِينَا بِهِ مِنْ مَؤُونَةِ الطَّلَبِ ، وَ أَلْهِمْنَا ثِقَةً خَالِصَةً تُعْفِينَا بِهَا مِنْ شِدَّةِ النَّصَبِ
(2) پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را یقینی راستین بخش که به سبب آن از مشقّت طلب روزی بینیازمان کنی و اطمینانی خالص به ما الهام کن تا به سبب آن از شدّت رنج و تعب نگاهمان داری.
﴿3﴾ وَ اجْعَلْ مَا صَرَّحْتَ بِهِ مِنْ عِدَتِكَ فِي وَحْيِكَ ، وَ أَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِكَ فِي كِتَابِكَ ، قَاطِعاً لِاهْتَِمامِنَا بِالرِّزْقِ الَّذِي تَكَفَّلْتَ بِهِ ، وَ حَسْماً لِلاِشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْكِفَايَةَ لَهُ
(3) و چنان کن که آنچه در قرآنت به روشنی و بی ابهام وعده دادهای و از پی آن وعده در کتابت سوگند یاد کردهای، ما را از دویدن دنبال آن رزقی که رساندنش را به ما عهدهدار شدهای، باز دارد؛ و مانع پریشانی خاطر ما نسبت به آنچه ضامن کفایتش شدهای، گردد.
﴿4﴾ فَقُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ الْأَصْدَقُ ، وَ أَقْسَمْتَ وَ قَسَمُكَ الْأَبَرُّ الْأَوْفَى ﴿وَ فِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ﴾.
(4) پس چنین گفتهای و گفتۀ تو حق و راستترین گفتههاست و سوگند خوردهای و سوگندت عملی شدهترین سوگندها و سوگندی کامل و اجرایی ست:«و روزیِ شما و آنچه به شما وعده داده شده، در آسمان است.»
﴿5﴾ ثُمَّ قُلْتَ ﴿فَوَ رَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ﴾.
(5) سپس گفتی:«پس به پروردگار آسمان و زمین سوگند، موجود بودن روزی و آنچه به آن وعده داده شدهاید حق است، مانند آنکه شما سخن میگویید.»
