همه چیز درباره زهرا حداد عادل، همسر مجتبی خامنهای (شغل، سن و مدرسه)
بیوگرافی زهرا حداد عادل، همسر سید مجتبی خامنهای، شامل اطلاعاتی درباره خانواده، تحصیلات، فرزندان، شغل و ماجرای شهادت او است.
بیوگرافی زهرا حداد عادل
نام: زهرا
نام خانوادگی: حداد عادل
سال تولد: ۱۳۵۸
همسر: آیتالله سید مجتبی خامنهای
تحصیلات: کارشناسی علوم ارتباطات، کارشناسی ارشد مدیریت خبر
خانواده زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل در سال ۱۳۵۸ متولد شد. او سومین فرزند غلامعلی حداد عادل، سیاستمدار اصولگرا، است. وی یک برادر و یک خواهر بزرگتر و همچنین یک خواهر کوچکتر دارد.
تحصیلات زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته علوم ارتباطات با گرایش روزنامهنگاری در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی گذراند. او همچنین از دانشآموختگان دانشکده صدا و سیما به شمار میرود و در حوزه مدیریت خبر نیز تحصیل کرده است.
مدرسه زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل دوران تحصیل خود را مانند دیگر فرزندان خانواده حداد عادل در مدرسه فرهنگ سپری کرد.
بانو زهرا حداد عادل یکی از مدیران مدارس علوم انسانی فرهنگ بود.
ازدواج زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل پس از اتمام دوره متوسطه در سال 1377 با آیت الله سید مجتبی خامنه ای فرزند رهبر شهید انقلاب ازدواج کرد.
ماجرای ازدواج زهرا حداد عادل با آیت الله سید مجتبی خامنه ای
عکس فرزندان زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل دارای سه فرزند است؛ یک پسر به نام محمدامین، یک دختر به نام فاطمه سادات و پسر دوم او محمدباقر نام دارد.
بر اساس گفتههای فریدالدین حداد عادل، برادر زهرا حداد عادل، هر سه فرزند او در بیمارستان رسالت تهران به دنیا آمدهاند.
شغل زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل عروس رهبر انقلاب و همسر سید مجتبی خامنه ای در یکی از دبیرستانهای جنوب شهر تهران به عنوان معلم فعالیت میکرد.
سن زهرا حداد عادل
سن وی در زمان شهادت ۴۶ سال بود.
شهادت زهرا حداد عادل
زهرا حداد عادل، نهم اسفند ماه 1404 در جریان حمله آمریکایی-صهیونیستی به ایران و در جریان جنگ رمضان، به همراه رهبر معظم انقلاب به شهادت رسید. در این حمله، علاوه بر او، چند تن دیگر از اعضای خانواده رهبر شهید انقلاب، از جمله داماد و نوه ایشان نیز به شهادت رسیدند.
شعر حداد عادل در فراق دختر شهیدش
شعر «زهرای من» سروده غلامعلی حدادعادل، پدر زهرا حداد عادل، در سوگ شهادت دخترش سروده شده است. این شعر با مضامین عاطفی و اندوه پدرانه، روایتگر داغ سنگین فراق فرزند و احساسات عمیق شاعر است.
«زهرای من»
ای نازنین که بی تو دلم غرق خون شده!/ باز آ، ببین که دل ز فراق تو چون شده
مهتاب من! بتاب به شبهای تار من/ ره، بی حضور ماه تو، بی رهنمون شده
آن سر، که همچو سرو سرافراز و سبز بود/ اینک، بنفشهوار، زِ غم واژگون شده
صبری که بود در دل من، کاستی گرفت/ دردی که بود، بی تو دمادم فزون شده
هر جا که چامهایست، سرود عزای توست/ هر جا که جامهای، ز غمت نیلگون شده
اندوه، کوه کوه، شد انبوه در دلم/ شادی زِ در نیامده، از در برون شده
بگذار تا بگویم من بی تو کیستم:// مرغی کز آسمان به زمین سرنگون شده
شمعی به یاد روی تو شبها گریسته/ موجی ز پا فتاده، اسیر سکون شده
آزردهدل نشسته به کنجی غریبوار/ فرزانهای که بی تو دچار جنون شده
زهرای من! شهید بهخونخفتهٔ پدر!/ باز آ، ببین که بی تو دلم غرق خون شده...