غزل شماره 26 دیوان حافظ : زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست

غزل شماره 26 دیوان حافظ /زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 26 دیوان حافظ :زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 26 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

متن شعر و غزل شماره 26 دیوان حافظ در فال حافظ شما

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست
نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان
نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست
سر فرا گوش من آورد به آواز حزین
گفت ای عاشق دیرینه من خوابت هست
عاشقی را که چنین باده شبگیر دهند
کافر عشق بود گر نشود باده پرست
برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر
که ندادند جز این تحفه به ما روز الست
آن چه او ریخت به پیمانه ما نوشیدیم
اگر از خمر بهشت است وگر باده مست
خنده جام می و زلف گره گیر نگار
ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست

معنی و تفسیر غزل شماره 26 دیوان حافظ در فال حافظ شما

چرا به سراغ کارهایی می‌روید که برایتان سودی ندارد و باید بهای سنگینی بابتشان بپردازید؟ به دنبال چیزهایی که ارزش وقتتان را ندارند، انرژی و زمانتان را هدر ندهید. آرزوهای دور و غیر قابل دسترس را کنار بگذارید و برای اهداف واقع‌بینانه و دست‌یافتنی تلاش کنید. برای حل مشکلاتی که خودتان به وجود آورده‌اید، منتظر امداد غیبی نباشید و همین حالا دست به کار شوید. برای رسیدن به مقصود به توانایی‌های خود تکیه کنید تا به آن برسید.

نظرات