غزل شماره 127 دیوان حافظ : روشنی طلعت تو ماه ندارد
بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 127 دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد پیش تو گل رونق گیاه ندارد گوشه ابروی توست منزل جانم خوشتر از این گوشه پادشاه ندارد تا چه کند با رخ تو دود دل من آینه دانی که تاب آه ندارد
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 127 دیوان حافظ :روشنی طلعت تو ماه ندارد
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 127 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 127 دیوان حافظ در فال حافظ شما
روشنی طلعت تو ماه ندارد
پیش تو گل رونق گیاه ندارد
گوشه ابروی توست منزل جانم
خوشتر از این گوشه پادشاه ندارد
تا چه کند با رخ تو دود دل من
آینه دانی که تاب آه ندارد
دیدم و آن چشم دل سیه که تو داری
جانب هیچ آشنا نگاه ندارد
رطل گرانم ده ای مرید خرابات
شادی شیخی که خانقاه ندارد
خون خور و خامش نشین که آن دل نازک
طاقت فریاد دادخواه ندارد
نی من تنها کشم تطاول زلفت
کیست که او داغ آن سیاه ندارد
حافظ اگر سجده تو کرد مکن عیب
کافر عشق ای صنم گناه ندارد
معنی و تفسیر غزل شماره 127 دیوان حافظ در فال حافظ شما
همای سعادت بر دوش شما نشسته و همه چیز به کام شماست. آیندهای روشن در انتظار شماست و همواره موفق خواهید بود. این پیروزیها نتیجه تواناییها و استعداد شماست؛ اما مبادا به غرور و تکبر دچار شوید و مواظب باشید دشمنان در کمیناند و ممکن است شما را به راهی نادرست بکشانند. دست افتادگان را بگیرید و با دوستانتان با رفتاری خوشرفتار و صمیمی برخورد کنید تا در زمان نیاز به کمکتان برسند.
