غزل شماره 296 دیوان حافظ : طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

غزل شماره 296 دیوان حافظ / طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف طرف کرم ز کس نبست این دل پر امید من گر چه سخن همی‌برد قصه من به هر طرف

تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 296 دیوان حافظ :طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

در ادامه، متن کامل «غزل شماره 296 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.

چرم نیاوران

متن شعر و غزل شماره 296 دیوان حافظ در فال حافظ شما

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف
گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف
طرف کرم ز کس نبست این دل پر امید من
گر چه سخن همی‌برد قصه من به هر طرف
از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد
وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف
چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل
یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف
من به خیال زاهدی گوشه‌نشین و طرفه آنک
مغبچه‌ای ز هر طرف می‌زندم به چنگ و دف
بی خبرند زاهدان نقش بخوان ولاتقل
مست ریاست محتسب باده بده ولاتخف
حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق
بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

معنی و تفسیر غزل شماره 296 دیوان حافظ در فال حافظ شما

اگرچه افراد فریبکار و دورو شما را آزار داده و دلسرد کرده‌اند، اما بدانید با حفظ خلوص نیت و صداقت در کارها می‌توانید به اهداف خود دست پیدا کنید. ایمان به خداوند و اخلاص دو سرمایه اصلی هر انسانی هستند. تردید به دل راه ندهید و به حق توکل کنید. برای آرزوهای محال عمر خود را هدر ندهید. انشالله بیمار شفا پیدا می‌کند و قرض‌ها ادا می‌شود. از حسودان دوری کنید.