غزل شماره 170 دیوان حافظ : زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
بهترین و کامل ترین تعبیر و تفسیر برای غزل شماره 170 دیوان حافظ – زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 170 دیوان حافظ :زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 170 دیوان حافظ» را می‌خوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه می‌شویم.
متن شعر و غزل شماره 170 دیوان حافظ در فال حافظ شما
زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد
صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست
باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد
شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب
باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد
آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت
چهره خندان شمع آفت پروانه شد
گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشت
قطره باران ما گوهر یک دانه شد
نرگس ساقی بخواند آیت افسونگری
حلقه اوراد ما مجلس افسانه شد
معنی و تفسیر غزل شماره 170 دیوان حافظ در فال حافظ شما
درهای بسته به روی شما گشوده شده و نتیجه دعاهایتان به درگاه خداوند بزرگ رسیده است. به لطف پروردگار در مسیر فهم و کمال قدم برمی‌دارید و تشخیص دوست از دشمن برایتان میسر می‌شود. هرچند حسودان همواره به دنبال راه‌هایی برای آسیب رساندن به شما هستند، با هوش و درکی که پیدا می‌کنید به راحتی مقصود آنان را می‌فهمید و نقشه‌هایشان را خنثی می‌کنید. در این مسیر به راهنمایی افراد دانا و آگاه نیاز پیدا می‌کنید. به‌زودی خبری خوش خواهید شنید.
