غزل شماره 279 دیوان حافظ : خوشا شیراز و وضع بیمثالش
غزل شماره 279 دیوان حافظ / خوشا شیراز و وضع بیمثالش خداوندا نگه دار از زوالش ز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمر خضر میبخشد زلالش میان جعفرآباد و مصلا عبیرآمیز میآید شمالش
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 279 دیوان حافظ :خوشا شیراز و وضع بیمثالش
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 279 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 279 دیوان حافظ در فال حافظ شما
خوشا شیراز و وضع بیمثالش
خداوندا نگه دار از زوالش
ز رکن آباد ما صد لوحش الله
که عمر خضر میبخشد زلالش
میان جعفرآباد و مصلا
عبیرآمیز میآید شمالش
که نام قند مصری برد آنجا
که شیرینان ندادند انفعالش
صبا زان لولی شنگول سرمست
چه داری آگهی چون است حالش
گر آن شیرین پسر خونم بریزد
دلا چون شیر مادر کن حلالش
چرا حافظ چو میترسیدی از هجر
نکردی شکر ایام وصالش
معنی و تفسیر غزل شماره 279 دیوان حافظ در فال حافظ شما
در آیندهای نه چندان دور، خوشیهای زندگیتان را به شما نشان خواهد داد و زندگیتان به کام میشود. از لحظات عمرتان بیشترین بهره را ببرید و قدرشان را بدانید. از خداوند به خاطر نعمتهای بیدریغش سپاسگزار باشید. از تکبر و غرور دوری کنید تا دوستانتان را آزار ندهید و دلشان را مکدر نکنید. نیتی خالص دارید و به همین دلیل در کارها به موفقیت میرسید. همواره در کارهای خیر پیشقدم باشید و دل دیگران را به دست آورید.
