غزل شماره 338 دیوان حافظ : من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
غزل شماره 338 دیوان حافظ / من دوستدار روی خوش و موی دلکشم مدهوش چشم مست و می صاف بیغشم گفتی ز سر عهد ازل یک سخن بگو آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 338 دیوان حافظ :من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 338 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 338 دیوان حافظ در فال حافظ شما
من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
مدهوش چشم مست و می صاف بیغشم
گفتی ز سر عهد ازل یک سخن بگو
آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم
من آدم بهشتیم اما در این سفر
حالی اسیر عشق جوانان مه وشم
شیراز معدن لب لعل است و کان حسن
من جوهری مفلسم ایرا مشوشم
از بس که چشم مست در این شهر دیدهام
حقا که می نمیخورم اکنون و سرخوشم
شهریست پر کرشمه حوران ز شش جهت
چیزیم نیست ور نه خریدار هر ششم
حافظ عروس طبع مرا جلوه آرزوست
آیینهای ندارم از آن آه میکشم
معنی و تفسیر غزل شماره 338 دیوان حافظ در فال حافظ شما
روزگار عمر با شتاب میگذرد و ایام جوانی نیز به پایان میرسد؛ اگر قدر همین لحظهها را ندانید، در آینده با خسارت و پشیمانی روبهرو میشوید و دیگر فرصتی برای جبران نخواهد بود. خود را در بیخیالی غوطهور کردهاید و بیخبر از آینده به خوشگذرانی میپردازید و دنبال هوی و هوس هستید؛ از این رفتارها دست بردارید که عاقبت تنها نگرانی و اضطراب خواهد بود.
