آخرین حرف امام حسین (ع) در روز عاشورا و وصیتش در قتلگاه

متن وصیت امام حسین در روز عاشورا به یاران و اهل‌بیت

وصیت امام حسین در روز عاشورا یکی از ماندگارترین سخنان تاریخ اسلام است که در اوج سختی و در میدان کربلا بیان شد. این وصیت، تنها سفارش به یاران و اهل‌بیت نبود، بلکه پیام عمیقی درباره عدالت، حق‌طلبی و ایستادگی در برابر ظلم داشت.

در این مطلب از نمناک به متن وصیت و آخرین سخنان امام حسین در روز عاشورا و ترجمه فارسی سخنان ایشان می‌پردازیم.

آخرین دعای امام حسین (ع) در روز عاشورا چه بود؟

حسین بن علی بن ابی‌طالب(ع) مشهور به امام حسین(ع)، اباعبدالله و سیدالشهداء، امام سوم شیعیان، پس از برادرش امام حسن(ع) حدود یازده سال امامت شیعیان را بر عهده داشت و در واقعه کربلا به شهادت رسید.

در این بخش آخرین وصیت امام حسین به امام سجاد و حضرت زینب همراه با ترجمه فارسی آمده است. آخرین دعای امام حسین در قتلگاه و در عاشورا، روزى كه دشمن بر او غلبه كرده بود، عبارت است از:

اللهم أنت متعالي المكان عظيم الجبروت شديد المحال غني عن الخلائق عريض الكبرياء
خداوندا، جايگاه تو بلند، شكوهت باعظمت و نيرنگ تو سخت است و از آفريده‌ها بى‌نيازى و بزرگمنشى‌ات پهناور است

قادر على ما يشاء قريب الرحمة صادق الوعد سابغ النعمة حسن البلاء
و بر هرچه بخواهى توانايى و رحمتت نزديك و وعده‌ات راست و نعمتت فراگير و آزمون [كردار]تو نيكو است

قريب إذا دعيت محيط بما خلقت قابل التوبة لمن تاب إليك
و هرگاه خوانده شوى نزديكى [و اجابت مى‌كنى]و به آنچه آفريده‌اى، احاطه دارى و توبه‌ى هركس را كه به درگاه تو بازگردد، مى‌پذيرى

قادر على ما أردت و مدرك ما طلبت و شكور إذا شكرت و ذاكر إذا ذكرت
و بر هرچه اراده كنى توانايى دارى و در پى هر چيز باشى به آن مى‌رسى و هرگاه از تو سپاسگزارى شود، بسيار سپاسگزارى مى‌كنى و هرگاه ياد شوى، ياد مى‌كنى.

أدعوك محتاجا و أرغب إليك فقيرا و أفزع إليك خائفا و أبكي إليك مكروبا
با اظهار نياز تو را مى‌خوانم و با اظهار نادارى به درگاهت مى‌گرايم و بيمناكانه به تو پناهنده مى‌شوم و با حال اندوه گريه سر مى‌دهم

و أستعين بك ضعيفا و أتوكل عليك كافيا
و با ناتوانى از تو يارى مى‌جويم و براى كفايت امورم بر تو توكل مى‌كنم.

احكم بيننا و بين قومنا فإنهم غرونا و خذلونا و غدروا بنا و قتلونا
ميان ما و قوم ما، خود فرمان بران، كه آنان ما را فريفتند و از يارى ما دست كشيدند و به ما نيرنگ زده و ما را كشتند،

و نحن عترة نبيك و ولد حبيبك محمد بن عبد الله الذي اصطفيته بالرسالة و ائتمنته على وحيك
در حالى كه ما خاندان پيامبر تو و فرزندان شخصيت محبوبت حضرت محمد بن عبد اللّه مى‌باشيم، هم او كه او را به رسالت برگزيده و امانت دار وحى خويش قرار دادى،

فاجعل لنا من أمرنا فرجا و مخرجا برحمتك يا أرحم الراحمين‏
پس در كار ما گشايش و راه خروجى مقرر بدار. به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان.(مصباح المتهجد، ص 826)