غزل شماره 284 دیوان حافظ : هاتفی از گوشه میخانه دوش
غزل شماره 284 دیوان حافظ / هاتفی از گوشه میخانه دوش گفت ببخشند گنه می بنوش لطف الهی بکند کار خویش مژده رحمت برساند سروش این خرد خام به میخانه بر تا می لعل آوردش خون به جوش
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 284 دیوان حافظ :هاتفی از گوشه میخانه دوش
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 284 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 284 دیوان حافظ در فال حافظ شما
هاتفی از گوشه میخانه دوش
گفت ببخشند گنه می بنوش
لطف الهی بکند کار خویش
مژده رحمت برساند سروش
این خرد خام به میخانه بر
تا می لعل آوردش خون به جوش
لطف خدا بیشتر از جرم ماست
نکته سربسته چه دانی خموش
گوش من و حلقه گیسوی یار
روی من و خاک در می فروش
رندی حافظ نه گناهیست صعب
با کرم پادشه عیب پوش
ای ملک العرش مرادش بده
و از خطر چشم بدش دار گوش
معنی و تفسیر غزل شماره 284 دیوان حافظ در فال حافظ شما
برای رسیدن به مقصد نهایی و دستیابی به آرزوها باید با جدیت و پشتکار بالا تلاش کنید. مشکلات مسیر طبیعی است و باید با چالشهای فراوان روبهرو شوید. از قضاوت کردن بر اساس ظاهر افراد پرهیز کنید؛ برخی افراد از ظاهر دشمن به نظر میرسند اما ممکن است برداشت شما اشتباه باشد. به حق توکل کنید و از دوستان فریبکار دوری گزینید.
