غزل شماره 479 دیوان حافظ : صبح است و ژاله میچکد از ابر بهمنی
غزل شماره 479 دیوان حافظ / صبح است و ژاله میچکد از ابر بهمنی برگ صبوح ساز و بده جام یک منی در بحر مایی و منی افتادهام بیار می تا خلاص بخشدم از مایی و منی
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 479 دیوان حافظ :صبح است و ژاله میچکد از ابر بهمنی
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 479 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 479 دیوان حافظ در فال حافظ شما
صبح است و ژاله میچکد از ابر بهمنی
برگ صبوح ساز و بده جام یک منی
در بحر مایی و منی افتادهام بیار
می تا خلاص بخشدم از مایی و منی
خون پیاله خور که حلال است خون او
در کار یار باش که کاریست کردنی
می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت
خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی
ساقی به بینیازی رندان که می بده
تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی
معنی و تفسیر غزل شماره 479 دیوان حافظ در فال حافظ شما
گاهي دچار غرور و خودبرتربي ميشويد و با دوستان صميميتان رفتاري ناپسند داريد. از تکبّر بپرهيزيد و محبتتان را به دوستان هديه کنيد. به جای تمرکز بر سختیها و مشکلات زندگی و غصه خوردن برای کاستيهای دنیا، لحظهها را با شادی بگذرانيد و در کنار دوستان و خانواده با آرامش زندگی کنيد.
