غزل شماره 271 دیوان حافظ : دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
غزل شماره 271 دیوان حافظ / دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس که چنان ز او شدهام بی سر و سامان که مپرس کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 271 دیوان حافظ :دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 271 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 271 دیوان حافظ در فال حافظ شما
دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
که چنان ز او شدهام بی سر و سامان که مپرس
کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد
که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس
به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست
زحمتی میکشم از مردم نادان که مپرس
گفتوگوهاست در این راه که جان بگدازد
هر کسی عربدهای این که مبین آن که مپرس
پارسایی و سلامت هوسم بود ولی
شیوهای میکند آن نرگس فتان که مپرس
گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسم
گفت آن میکشم اندر خم چوگان که مپرس
معنی و تفسیر غزل شماره 271 دیوان حافظ در فال حافظ شما
کار شما گله و شکایت از بخت و اقبال و روزگار است. از یکی از دوستان ناراحت هستید و به مراد دل نرسیدهاید. اما این راه به نتیجه نمیرسد و بهتر است از خودبینی و کبر دوری کنید و واقعیت زندگی را بپذیرید تا این همه اندوه به جانتان ننشیند. مدتی است کاری کردهاید که پشیمان شدهاید و قصد جبران دارید. دخالت بیجا در کار دیگران شما را دچار ندامت کرده است. از دخالتهای بیمورد دست بردارید و به جای آن سعی کنید به دیگران راهنمایی و مشورت بدهید.
