غزل شماره 50 دیوان حافظ : به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
تعبیر و تفسیر کامل شعر و غزل شماره 50 دیوان حافظ :به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است بکش به غمزه که اینش سزای خویشتن است گرت ز دست برآید مراد خاطر ما به دست باش که خیری به جای خویشتن است
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 50 دیوان حافظ :به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 50 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 50 دیوان حافظ در فال حافظ شما
به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
بکش به غمزه که اینش سزای خویشتن است
گرت ز دست برآید مراد خاطر ما
به دست باش که خیری به جای خویشتن است
به جانت ای بت شیرین دهن که همچون شمع
شبان تیره مرادم فنای خویشتن است
به مشک چین و چگل نیست بوی گل محتاج
که نافههاش ز بند قبای خویشتن است
مرو به خانه ارباب بیمروت دهر
که گنج عافیتت در سرای خویشتن است
بسوخت حافظ و در شرط عشقبازی او
هنوز بر سر عهد و وفای خویشتن است
معنی و تفسیر غزل شماره 50 دیوان حافظ در فال حافظ شما
هر مشکلی راهحلی خاص دارد و همه درها با یک کلید گشوده نمیشوند. اگر در انجام کاری تردید دارید، بدون شک و تردید پیش قدم شوید و هر چه سریعتر برای انجام کارهای خیر اقدام کنید. برای پشت سر گذاشتن مشکلات و دشواریها لازم است خوب بیندیشید و با تلاش و کوشش و توکل به خداوند بر مسائل زندگیتان غلبه کنید. صبور باشید و از ناامیدی و غم و غصه دوری بجویید. شما از توانمندیهای فراوانی برخوردارید و با بهکارگیری هوش خود به بهترین نتایج به دست خواهید آورد. به سلامت روح و جسمتان بیش از پیش توجه کنید و زندگی را برای خودتان سخت نگیرید.