غزل شماره 290 دیوان حافظ : دلم رمیده شد و غافلم من درویش
غزل شماره 290 دیوان حافظ / دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش چو بید بر سر ایمان خویش میلرزم که دل به دست کمان ابروییست کافرکیش
تعبیر و تفسیر فال حافظ نمناک غزل شماره 290 دیوان حافظ :دلم رمیده شد و غافلم من درویش
در ادامه، متن کامل «غزل شماره 290 دیوان حافظ» را میخوانیم و بعد با معنی، پیام و تفسیر زیبای آن همراه میشویم.
متن شعر و غزل شماره 290 دیوان حافظ در فال حافظ شما
دلم رمیده شد و غافلم من درویش
که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش
چو بید بر سر ایمان خویش میلرزم
که دل به دست کمان ابروییست کافرکیش
خیال حوصله بحر میپزد هیهات
چههاست در سر این قطره محال اندیش
ز آستین طبیبان هزار خون بچکد
گرم به تجربه دستی نهند بر دل ریش
به کوی میکده گریان و سرفکنده روم
چرا که شرم همیآیدم ز حاصل خویش
نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر
نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش
معنی و تفسیر غزل شماره 290 دیوان حافظ در فال حافظ شما
در یک دوراهی ایستادهاید و دچار شک و دودلی شدهاید بهطوری که تصمیمگیری برایتان دشوار گشته است. زندگی را سخت میبینید و در ناامیدی به سر میبرید. احساس پوچی و بیمعنایی دارید. گمان میکنید سختیهایی که به جان خریدهاید هدر رفتهاند و زندگیتان نتیجهای ندارد، اما ماهی را هرگاه از آب بگیرید تازه است. از همین جایی که هستید آغاز کنید و راه خود را انتخاب کنید تا به هدف برسید.
